Robert Wadlow

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Robert Wadlow met zijn moeder in februari 1939
Een schoen van Robert Wadlow vergeleken met een normaal formaat schoen

Robert Pershing Wadlow (Alton, 22 februari 1918Manistee, 15 juli 1940) was volgens het Guinness Book of Records met zijn 2,72 meter de langste mens die ooit heeft geleefd.

Biografie[bewerken]

Wadlow was een zoon van Harold Franklin en Addie Johnson-Wadlow. Op zijn vierde was hij 1,63 meter, op zijn achtste 1,88 meter, op zijn tiende 1,98 meter en op zijn veertiende jaar 2,24 meter. Toen hij 16 jaar was woog hij 166 kg en was hij 2,40 meter lang, met 17 jaar 180 kg en 2,48 meter, met 18 jaar 2,54 meter en 177 kg en met 19 jaar 2,60 meter en 197 kg. Rond deze tijd had hij door zijn buitengewone grootte beenbeugels nodig om te kunnen lopen. Op 27 juni 1940, 18 dagen voor zijn dood, werd door de artsen zijn grootste lengte gemeten: 2,72 meter. Op 4 juli werd hij in het ziekenhuis opgenomen wegens een infectie aan zijn enkel. Hij stierf op 15 juli 1940 in zijn slaap. Verondersteld wordt dat zijn abnormale groei veroorzaakt werd door hyperplasie van de hypofyse.

Bij zijn begrafenis op 19 juli 1940 waren zo'n 5.000 mensen aanwezig.

Monument[bewerken]

Sinds 1975 staat er een levensgroot standbeeld van hem bij de Southern Illinois University Edwardsville School of Dental Medicine.

Trivia[bewerken]

Wadlow staat ook bekend onder verschillende nicknames:

  • The gentle giant
  • The giant of Illinois
  • The giant of Alton

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]