Rocco Buttiglione
Rocco Buttiglione (Gallipoli, Apulië, 6 juni 1948) is een Italiaanse politicus en politicoloog. Hij is partijleider van de Unione dei Democratici Cristiani (UDC).
Hij werd door de Italiaanse regering voorgedragen als Europees Commissaris voor Justitie, Vrijheid en Veiligheid in de Europese Commissie die op 1 november 2004 zou aantreden.
Buttiglione groeide op in Turijn waar hij in 1966 zijn middelbare school afrondde. Hij studeerde daarna rechten in zowel Turijn als Rome. Hierna promoveerde hij.
Hij werkte gedurende lange tijd in Rome, maar zette in 1986 de Internationale Academie voor Filosofie van Liechtenstein op. Ook werkte hij regelmatig in de Verenigde Staten.
Sinds 1994 was Buttiglione actief in het Italiaanse parlement. In het tweede kabinet van Silvio Berlusconi was hij minister van gemeenschapspolitiek.
[bewerken] Afwijzing van zijn benoeming bij de Europese Commissie (EC)
Oorspronkelijk zou Buttiglione op 1 november 2004 aantreden als Europees Commissaris voor Justitie, Vrijheid en Veiligheid. Hij zou daarmee de opvolger worden van de Portugees António Vitorino.
Buttiglioni staat bekend om zijn katholieke levensbeschouwing. Op een hoorzitting voor het Europees Parlement op 7 oktober verklaarde hij desgevraagd over homoseksualiteit dat "tal van dingen als immoreel kunnen worden beschouwd en toch niet behoren te worden verboden. Ik kan homoseksualiteit beschouwen als een zonde, maar dat heeft geen gevolgen, zolang ik het geen misdaad noem."[bron?] Verder verklaarde hij dat "kinderen ook een vaderfiguur nodig hebben die deelt in de opvoeding van de kinderen en het daarom moeilijk is voor een alleenstaande moeder om haar kinderen alleen op te voeden."[bron?] Hij voegde eraan toe dat dit privé-meningen van hem zijn die hij gescheiden wenste te houden van zijn werk als toekomstig EC-commissaris.
Niettemin deed deze verklaring binnen het Europees Parlement veel verzet rijzen tegen zijn kandidatuur, met name uit de hoek van linkse partijen[bron?] die hierin voor een groot gedeelte werden gesteund door liberale groeperingen[bron?]. Het was om deze reden dat op 11 oktober 2004 de Commissie voor Burgerlijke Vrijheden van het Europees Parlement de kandidatuur van Buttiglione met 27 tegen 26 stemmen heeft afgewezen.
Toen op 27 oktober 2004 bleek dat de nieuwe Europese Commissie vermoedelijk niet zou kunnen rekenen op steun van het Europees Parlement besloot de beoogde nieuwe EC-voorzitter Barroso daarop uitstel te vragen en een nieuw voorstel voor de samenstelling van de Europese Commissie te maken.
Op 29 oktober 2004 maakte Buttiglione tijdens een persconferentie bekend dat hij zich terugtrok als kandidaat Eurocommissaris.
De afwijzing van de kandidatuur van Buttiglione bracht veel protest teweeg. Critici van deze afwijzing zien hierin een frontale aanval op de scheiding van kerk en staat en de fundamentele vrijheden, en een vorm van intolerantie in de politieke instellingen[1].
In april 2009 deed Rocco Buttiglione een oproep om de christelijke waarden binnen de Europese Volkspartij (EVP), die voornamelijk uit christendemocraten en conservatieven bestaat, te versterken[2].
[bewerken] Externe link
- (it) Webstek van de UDC
| Referenties |
