Rode kardinaal
| Rode kardinaal IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2009) |
|||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||||
| Mannetje | |||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Soort | |||||||||||||
| Cardinalis cardinalis (Linnaeus, 1758) |
|||||||||||||
|
|||||||||||||
De rode kardinaal (Cardinalis cardinalis) is een vogel uit de familie kardinaalachtigen (Cardinalidae) uit de orde van zangvogels.
Kenmerken [bewerken]
Het verenkleed van het mannetje is helderrood met zwarte keel en rode snavel, het vrouwtje is olijfkleurig. Ze hebben beide een luide, vloeiende, fluitende zang. Ze hebben stevige snavels, geschikt om zaden mee te kraken. De lichaamslengte bedraagt 22 cm.
Voortplanting [bewerken]
Het vrouwtje bouwt het nest van halmen en hennepvezels, zowel in een dichte struik als ook in een spar. De 2 tot 3 eitjes, blauw-groen van kleur worden 13 dagen bebroed en de jongen worden door beide ouders gevoerd. De ontwikkeling van de jongen gaat bijzonder snel, want na slechts 10 dagen vliegen de dan nog spaarzaam gevederde jongen uit.
Verspreiding en leefgebied [bewerken]
De rode kardinaal komt voor in een groot deel van de oostelijke Verenigde Staten en Mexico, Belize, Guatemala op op Bermuda. Het is een vogel van plantsoenen, tuinen, bossen en moerassen, overal waar struikgewas aan te treffen is. Vanwege zijn vuurrode verenpak -althans van het mannetje- is hij onmiskenbaar en een graag geziene gast bij voederbakken in de achtertuin. In Europa wordt hij wel als (dure) kooivogel gehouden.
| Bronnen, noten en/of referenties |
 |
Meer mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Cardinalis cardinalis op Wikimedia Commons. |
