Rollerball

Rollerball
Tagline	It's More Than Just a Game!
Regie	Norman Jewison
Producent	Norman Jewison
Scenario	William Harrison
Hoofdrollen	James Caan John Houseman Maud Adams John Beck Moses Gunn
Muziek	André Previn
Montage	Antony Gibbs
Cinematografie	Douglas Slocombe
Distributie	United Artists
Première	25 juni 1975 11 september 1975 26 september 1975
Genre	Actie Science-fiction
Speelduur	125 minuten
Taal	Engels
Land	Verenigd Koninkrijk
Opbrengst	$ 25,852,764
Nominaties	5 nominaties
Prijzen	3 awards (waaronder 1 BAFTA Award)
Remake	Rollerball (2001)
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal    Film

Rollerball is een Amerikaanse dystopische sciencefictionfilm uit 1975 onder regie van Norman Jewison. Het verhaal is gebaseerd op dat uit het korte verhaal Roller Ball Murder van William Harrison, die dit zelf bewerkte tot filmscenario. Rollerball won een BAFTA Award voor beste art-directie en Saturn Awards voor beste sciencefictionfilm, beste cinematografie (Douglas Slocombe) en beste acteur (James Caan).

Regisseur John McTiernan bracht in 2002 een nieuwe versie van Rollerball uit onder dezelfde titel.

Verhaal

Het is 2018 en het bedrijfsleven heeft wereldwijd de macht gegrepen. Het bepaalt zodoende de mate van distributie van zaken als transport, huisvesting, voedsel en luxe aan de wereldbevolking. De grootste volkssport ter wereld is het balspel rollerball geworden, dat door een geheim bestuur van industriëlen wordt overzien. In het rollerball betreden twee teams bestaand uit beschermende kleding dragende rolschaatsers en motorfietsers een baan rondom een ronde arena. Hierin wordt een metalen bal ter grootte van een honkbal geschoten met een snelheid oplopend tot 120 kilometer per uur. Het is de bedoeling deze te bemachtigen en vervolgens in het doel te krijgen. De verdedigende partij mag dit middels zware lichamelijke aanvallen proberen te verhinderen.

Jonathan E. (James Caan) is de topscorer van team Houston. Hij staat met zijn ploeg in de kwartfinale van het World Rollerball Championship, tegen Madrid. Hij maakt zijn reputatie waar door twee keer te scoren in de met 3-1 gewonnen wedstrijd. Jonathan blijkt razend populair onder de toeschouwers en werkgever Energy Corporation zorgt dat het hem buiten de baan aan niets ontbreekt. Het enige dat Jonathan wel mist is zijn vroegere vriendin Ella (Maud Adams). Zij woont in Italië met haar nieuwe man en kind, maar hij bekijkt haar nog dagelijks op oude videobeelden.

Na de gewonnen wedstrijd tegen Madrid wordt Jonathan ontboden op het kantoor van Houston-baas Bartholomew (John Houseman). Deze vertelt hem dat er binnenkort een televisiespecial over Jonathan wordt gemaakt. Het is de bedoeling dat hij daarin aankondigt dat hij stopt met rollerball. De bestuurders vinden dat er na tien jaar aan de top maar eens een einde moet komen aan zijn carrière. Als tegenprestatie zal er royaal voor hem gezorgd worden de rest van zijn leven. Weigeren is geen optie, blijkt impliciet. Hij mag er even over nadenken, maar niet te lang. Het is niet de bedoeling dat hij de halve finale tegen Tokio nog speelt.

Hoewel rollerball levensgevaarlijk is, is het Jonathans leven en heeft hij moeite tot een besluit te komen. Hij wil in plaats van hierover na te denken, uitzoeken waarom hij wegmoet en van wie. Aan informatie komen blijkt alleen zo goed als onmogelijk. Alle informatievoorzieningen zijn computergestuurd en ingescande boeken zijn vernietigd na opname. Om informatiebestanden in te zien is toestemming vereist. Wanneer de hoofdbibliothecaris (Ralph Richardson) hem naar de centrale, alwetende computer Zero brengt, blijkt informatie over hoge leden van de grote bedrijven alleen beschikbaar voor diezelfde leden.

Houston-coach Rusty (Shane Rimmer) blijkt ook onder druk gezet en dringt er bij Jonathan op aan om te stoppen. Hij weigert niettemin en doet mee tegen Tokio. De regels worden voor deze wedstrijd veranderd met een no penalty-bepaling, die alle overtredingen toestaat. Hierdoor wordt Tokio-Houston de bloedigste strijd tot dat moment. De Amerikanen winnen wel met 2-1 en Jonathan komt ongeschonden uit de strijd. Zijn beste vriend en ploeggenoot Moonpie (John Beck) is daarentegen hersendood. Tijdens de wedstrijd is zijn helm afgetrokken en is hij op zijn achterhoofd geslagen met een met metalen noppen bewapende handschoen.

Om Jonathan uit de finale te houden, wordt de druk verder opgevoerd. Voor het eerst in jaren staat Ella bij hem op de stoep om met hem te praten en hem op andere gedachten te brengen. Hij komt erachter dat de grote corporaties rollerball niet als sport in het leven hebben geroepen, maar als onderdrukkingsmiddel. Het dient als illustratie voor hun leus dat een individu niets is en er alleen iets bereikt kan worden door gezamenlijk opdrachten uit te voeren. Jonathans stijgende bekendheid en populariteit dreigen hem niettemin als individu boven de geknechte massa uit te tillen en daarom moet hij uit beeld verdwijnen. De regels voor de finale tegen New York worden daarom verder uitgedund. De finale zal er één zijn waarin alle geweld is toegestaan en er wordt zonder tijdslimiet doorgespeeld tot er een winnaar is. Ondanks dat het waarschijnlijk zijn leven gaat kosten, doet Jonathan hierin mee en begint er een strijd op leven en dood tussen de twee ploegen.

Rolverdeling

• Moses Gunn - Cletus
• Pamela Hensley - Mackie
• Barbara Trentham - Daphne