Romário de Souza Faria

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Romário
Romário in 2010
Romário in 2010
Persoonlijke informatie
Volledige naam Romário de Souza Faria
Geboortedatum 29 januari 1966
Geboorteplaats Rio de Janeiro, Brazilië
Lengte 169 cm
Gewicht 72 kg
Clubinformatie
Spelend bij gestopt
Positie Spits
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1985-1988
1988-1993
1993-1995
1995-1996
1996
1996-1997
1997
1998-1999
1999-2002
2002-2003
2003
2003-2004
2005-2006
2006
2006
2007-2008
2009-2010
Vasco da Gama
PSV
Barcelona
Flamengo
Valencia
Flamengo
Valencia
Flamengo
Vasco da Gama
Fluminense
Al-Sadd
Fluminense
Vasco da Gama
Miami FC
Adelaide United
Vasco da Gama
América FC
Interlands
1987-2005 Vlag van Brazilië Brazilië 79 (64)
Getrainde clubs
2007-2008 Vasco da Gama (interim)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Romário de Souza Faria of kortweg Romário (IPA: [ʁoˈmaɾiu]) (Rio de Janeiro, 29 januari 1966) is een voormalig Braziliaans profvoetballer met de bijnaam "O Baixinho", vrij vertaald, 'Kleintje'. Romário wordt door velen als één van de beste spitsen ooit beschouwd. Gedurende zijn spelerscarrière maakte hij meer dan 1000 doelpunten en won hij diverse grote prijzen zoals het WK, de Copa América en diverse landskampioenschappen, waaronder de Eredivisie en de Primera División. De voormalig wereldvoetballer van het jaar werd door Pelé in maart 2004 vermeld in de opgestelde Lijst FIFA 100 beste spelers.

Clubvoetbal[bewerken]

Romário tijdens een training van PSV (27 februari 1989).

Romário werd geboren en groeide op in de favelas van Jacarezinho, één van de sloppenwijken van Rio de Janeiro, en hij speelde zoals zoveel Brazilianen straatvoetbal. Hij begon als clubvoetballer bij Olaria Atlético Clube in 1983. In 1985 vertrok Romário naar de Braziliaanse topclub CR Vasco da Gama. Na de Olympische Spelen van 1988 werd hij aangekocht door PSV Eindhoven. In Nederland kende Romário veel succes met drie landstitels en twee bekers. FC Barcelona werd in 1993 zijn nieuwe club. Romário maakte bij de Catalaanse club deel uit van het illustere Dream Team. Hij vormde een aanvalsduo met de Bulgaar Hristo Stoitchkov en de Deen Michael Laudrup. De Braziliaan had een hoofdrol in de galavoorstelling tegen Real Madrid in 1994. Het werd 5-0 voor FC Barcelona en Romário scoorde drie keer. Hij gaf tevens de assist op Iván Iglesias voor de laatste treffer. In 1994 werd echter ook de finale van de UEFA Champions League verloren door FC Barcelona. In Athene werd het 4-0 voor AC Milan. Begin 1995 keerde Romário na een conflict met FC Barcelona-trainer Johan Cruijff terug naar Brazilië om bij CR Flamengo te gaan spelen. Begin 1997 ging hij opnieuw in de Primera División spelen, ditmaal bij Valencia CF. Zijn tweede Spaanse periode was echter geen succes en binnen een jaar verliet Romário Valencia CF alweer.

Daarna speelde hij in Brazilië achtereenvolgens bij CR Flamengo (1997-1999), CR Vasco da Gama (2000-2002), Fluminense FC (2002-2004) en opnieuw CR Vasco da Gama (2005-2008) In 2003 stond Romário enkele maanden bij Al-Sadd Sport Club uit Qatar onder contract, maar bij deze club speelde hij slechts drie competitieduels. Voor de AFC Champions League, de competitie waarvoor Al-Sadd hem in eerste instantie had gecontracteerd, bleek de Braziliaan niet speelgerechtigd.

In april 2006 vertrok Romário op huurbasis naar het Amerikaanse Miami FC, dat uitkomt in de USL First Division (één niveau onder de Major League Soccer). Hoofddoel was om zo veel mogelijk doelpunten te maken om zo op het magische aantal van duizend doelpunten te komen. Romário scoorde uiteindelijk negentien treffers, waarmee hij volgens zijn eigen telling op 984 doelpunten kwam. In september besloot de Braziliaan zijn jacht naar de duizend goals voort te zetten in Australië. Romário tekende een contract voor vier weken als gastspeler bij Adelaide United, wat mogelijk was doordat volgens de reglementen van de Australische voetbalbond clubs per seizoen twee spelers voor een maand mogen vastleggen als gastspeler. Veel succes had Romário niet Down Under: in vijf wedstrijden kwam hij slechts één keer tot scoren. Na zijn periode in Australië keerde de Braziliaan terug naar CR Vasco da Gama om met de club het slot van de Campeonato Brasileiro mee te maken. Hier scoorde hij 15 doelpunten, waardoor zijn teller op 999 stond. Uit een penalty scoorde Romario zijn 1000e doelpunt, een record dat alleen Pelé eerder op zijn naam had gezet. Romario heeft een talentrijke zoon, Romarinho genaamd. Op 23 oktober 2007 werd Romario als interim-coach naar voren geschoven bij de Braziliaanse club CR Vasco da Gama.

Op 4 december 2007 wordt bekend dat Romario betrapt is op het gebruik van het maskerende middel finasteride wat op de dopinglijst staat. Hij vraagt geen contra-expertise aan en geeft aan dat dit middel in een haargroeimiddel zit wat hij al een tijd gebruikt. Hierdoor riskeert Romario een schorsing van twee maanden. Op 6 december maakt Vasco da Gama bekend dat Romario benoemd is tot speler/ coach[1]. Op 18 december krijgt Romario een voorwaardelijke schorsing van 120 dagen opgelegd voor het gebruik van een verboden middel. Op 14 februari 2008 wordt hij in hoger beroep echter vrijgesproken. Een week eerder was Romario opgestapt als trainer van Vasco da Gama na onenigheid met de voorzitter. Hij had aangekondigd zijn spelersloopbaan per 30 maart 2008 te beëindigen. Op 15 april 2008 beëindigde Romario zijn carrière als voetballer.

In augustus 2009 kondigde hij aan weer te gaan spelen voor América FC, de favoriete club van zijn overleden vader. Hij werd er tevens benoemd tot technisch directeur. Hij speelde in één wedstrijd mee vooraleer in 2010 definitief te stoppen. Romario gooide zich na zijn actieve voetbalcarrière op de politiek waar hij deel uitmaakt van de Socialistische Partij.

Clubprijzen[bewerken]

Braziliaans elftal[bewerken]

Romário speelde 79 interlands, waarin hij 64 doelpunten maakte. De aanvaller won met Brazilië in 1988 zilver op de Olympische Spelen van Seoel. Dit toernooi was de grote doorbraak van Romário. Met zeven treffers leidde hij zijn land naar de finale, waarin met 2-1 werd verloren van de Sovjet-Unie. Het WK 1994 in de Verenigde Staten werd door Romário met Brazilië gewonnen. Met vijf doelpunten had de aanvaller een belangrijk aandeel in dit succes van De Goddelijke Kanaries. De finale werd na strafschoppen van Italië gewonnen, nadat de wedstrijd in een 0-0 gelijkspel was geëindigd. Verder won Romário met Brazilië ook de Copa América (1997 en 1999) en de Confederations Cup (1997). Na enkele jaren niet opgeroepen te zijn geweest voor de nationale selectie, gunde bondscoach Carlos Alberto Parreira Romário een afscheidswedstrijd. Op 28 april 2005 speelde de aanvaller tegen Guatemala zijn laatste interland. Hij maakte het tweede doelpunt in de oefenwedstrijd, die uiteindelijk met 3-0 werd gewonnen door Brazilië.

Prijzen[bewerken]

Persoonlijke prijzen[bewerken]

Naast de diverse prijzen die Romário met zijn land en clubs won, veroverde de Braziliaan ook verschillende persoonlijke prijzen. In 1994 werd hij door de FIFA uitgeroepen tot Wereldvoetballer van het jaar.Won in 1994 ook de Golden Bal voor de beste speler tijdens het Wereldkampioenschap voetbal. In 2000 ontving Romário de prijs voor Zuid-Amerikaans Voetballer van het Jaar. Tevens werd hij dat jaar verkozen tot Braziliaans voetballer van het jaar.

Topscorerstitels[bewerken]

Romário mocht zich negentien keer topscorer van een officiële competitie noemen. Romário is met drie topscorerstitels in de Campeonato Brasileiro mederecordhouder samen met Darío (jaren zeventig) en Tulio (jaren tachtig en negentig). Verder is hij met zeven keer topscorer van het Campeonato Carioca (kampioenschap van de staat Rio de Janeiro) recordhouder. Alleen Zico komt met zes titels als Rio's artilheiro enigszins in de buurt.

Jaar Ploeg Competitie Goals
1986 CR Vasco da Gama Campeonato Carioca 20
1987 CR Vasco da Gama Campeonato Carioca 16
1988 Brazilië Olympische Spelen 7
1989 PSV Eredivisie 19
1990 PSV Eredivisie 23
1991 PSV Eredivisie 25
1994 FC Barcelona Primera División 30
1996 CR Flamengo Campeonato Carioca 26
1997 Brazilië Confederations Cup 7
1997 CR Flamengo Campeonato Carioca 18
1998 CR Flamengo Campeonato Carioca 10
1999 CR Flamengo Copa Mercosur 18
1999 CR Flamengo Campeonato Carioca 16
2000 CR Vasco da Gama Wereldkampioenschap 3
2000 CR Vasco da Gama Campeonato Brasileiro 39
2000 CR Vasco da Gama Copa Mercosur 11
2000 CR Vasco da Gama Campeonato Carioca 19
2001 CR Vasco da Gama Campeonato Brasileiro 21
2005 CR Vasco da Gama Campeonato Brasileiro 22

Loopbaan[bewerken]

seizoen club land competitie wed. goals
1985 CR Vasco da Gama Vlag van Brazilië Brazilië Campeonato Brasileiro 21 11
1986 CR Vasco da Gama Vlag van Brazilië Brazilië Campeonato Brasileiro 40 30
1987 CR Vasco da Gama Vlag van Brazilië Brazilië Campeonato Brasileiro 37 23
1988 CR Vasco da Gama Vlag van Brazilië Brazilië Campeonato Brasileiro 24 16
1988/89 PSV Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 24 19
1989/90 PSV Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 20 23
1990/91 PSV Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 25 25
1991/92 PSV Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 14 9
1992/93 PSV Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 26 22
1993/94 FC Barcelona Vlag van Spanje Spanje Primera División 33 30
1994/95 FC Barcelona Vlag van Spanje Spanje Primera División 13 4
1995 CR Flamengo Vlag van Brazilië Brazilië Campeonato Brasileiro 37 33
1996 CR Flamengo Vlag van Brazilië Brazilië Campeonato Brasileiro 22 26
1996/97 Valencia CF Vlag van Spanje Spanje Primera División 5 4
1997/98 Valencia CF Vlag van Spanje Spanje Primera División 4 1
1997 CR Flamengo Vlag van Brazilië Brazilië Campeonato Brasileiro 23 21
1998 CR Flamengo Vlag van Brazilië Brazilië Campeonato Brasileiro 28 24
1999 CR Flamengo Vlag van Brazilië Brazilië Campeonato Brasileiro 35 28
2000 CR Vasco da Gama Vlag van Brazilië Brazilië Campeonato Brasileiro 44 39
2001 CR Vasco da Gama Vlag van Brazilië Brazilië Campeonato Brasileiro 29 34
2002 CR Vasco da Gama Vlag van Brazilië Brazilië Campeonato Brasileiro 32 23
2002 Fluminense FC Vlag van Brazilië Brazilië Campeonato Brasileiro 22 15
2003 Fluminense FC Vlag van Brazilië Brazilië Campeonato Brasileiro 21 13
2003 Al-Sadd Sport Club Vlag van Qatar Qatar Qatari League 3 0
2004 Fluminense FC Vlag van Brazilië Brazilië Campeonato Brasileiro 13 5
2005 CR Vasco da Gama Vlag van Brazilië Brazilië Campeonato Brasileiro 31 22
2006 CR Vasco da Gama Vlag van Brazilië Brazilië Campeonato Brasileiro 0 0
2006 Miami FC Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten USL First Division 23 19
2006 Adelaide United Vlag van Australië Australië A-League 5 1
2007 CR Vasco da Gama Vlag van Brazilië Brazilië Campeonato Brasileiro 7 9
2009 América FC Vlag van Brazilië Brazilië Campeonato Carioca (2de divisie) 1 0 Bijgewerkt 13-08-2009 662 529

1000 doelpunten[bewerken]

Romário komt in het Maracana als wissel het veld in met nog 1 doelpunt te gaan, tegen Flamengo

Romario was lange tijd op jacht naar 1000 doelpunten in het betaald voetbal (inclusief jeugd- en amateurwedstrijdjes), een prestatie die voor hem alleen door Pelé werd geleverd (en volgens sommigen ook door Arthur Friedenreich). Op 8 april 2007, toen Romario volgens zijn eigen teller op 999 doelpunten stond, meldde De Volkskrant dat hij echter was vergeten een wedstrijd die hij destijds met PSV speelde tegen Nieuw-Buinen mee te tellen, zodat hij de 1.000 al op 25 maart 2007 zou hebben bereikt. Het bericht werd wereldnieuws, maar Romario hield vast aan zijn 999 goals. [2] Bovendien werd dit doelpunt volgens de archivaris van PSV niet door Romario gemaakt maar door Twan Scheepers. Op 20 mei 2007 was het dan zover; in een wedstrijd tegen Sport Recife scoorde de spits in de 46e minuut uit een strafschop zijn 1000e doelpunt. Hierop werd hij bedolven door teamgenoten en journalisten. De wedstrijd lag zestien minuten stil.

Hoewel zijn prestatie veel lof oogstte, was er aan het einde ook veel kritiek. Zijn club, Vasco da Gama, organiseerde veel oefenpartijtjes - soms tegen strandvoetballers - om Romario aan zijn 1000 doelpunten te helpen. Ook zou Romario het salaris van zijn teamgenoten hebben betaald, zodat hij in de spits mocht spelen.

Tegen alle verwachtingen in was het halen van de 1000 doelpunten niet het moment voor Romario om zijn loopbaan per direct te beëindigen. Op 9 juni 2007 scoorde hij alweer twee keer voor zijn club.

Strandvoetbal[bewerken]

Strandvoetbal is een grote hobby van Romario. Geregeld nam hij deel aan toernooien in Rio. Ook maakte hij deel uit van de Braziliaanse ploeg die in 2005 op het eerste door de FIFA georganiseerde WK derde werd.

Bijnaam[bewerken]

De bijnaam van Romário luidt "O Baixinho" (Het Kleintje), verwijzend naar zijn geringe lengte (169 cm). Andere bijnamen die Romário gegeven werden zijn "O Gênio da grande área" (Het Genie van het strafschopgebied) en "De Koning van het zestienmetergebied".

Trivia[bewerken]

  • Romario scoorde het snelste doelpunt ooit in een Nederlandse bekerfinale. Op 25 mei 1989 scoorde hij al in de tweede minuut tijdens de bekerfinale tegen FC Groningen. Anno 2013 is dit nog steeds een record.
  • het televisieprogramma Andere Tijden Sport besteedde aandacht aan Romario in de periode dat hij voor PSV uitkwam.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties