Romain Deconinck
| Romain Deconinck | ||||
| Afbeelding gewenst | ||||
| Algemene informatie | ||||
| Land | ||||
|
||||
Romain Deconinck (Gent, 7 december 1915 - aldaar, 1 december 1994) was een Vlaams acteur, zanger, komiek, regisseur en conferencier. Hij wordt gezien als één van de boegbeelden van het Vlaamse volkstheater. Bij het grote publiek was hij vooral bekend omwille van zijn samenwerkingen met Gaston en Leo en zijn radioprogramma De peperbus.
Hij begon in de jaren veertig met burleske revues samen met Hélène Maréchal, die hij in de loop der jaren geleidelijk tot volwaardige stukken uitbreidde. De Gentse Minardschouwburg stond bekend als de vaste stek van zijn gezelschap, Romain Deconinck en zijn beren genoemd. Hij schreef, regisseerde en speelde zelf; zijn toneelstukken waren voor de overgrote meerderheid volkse komedies, af en toe met een thriller afgewisseld. Deconinck richtte zich op een zo breed mogelijk publiek: de humor moest eenvoudig zijn, en het stuk diende steeds toegankelijk te blijven. De acteurs van het gezelschap waren eveneens amateurs. In totaal schreef hij ruim 140 verschillende toneelstukken; tot de bekendste behoren Bij Tante Wanne en Dag Katrien. Sommige zijn in het min of meer vaste repertoire van het volkstoneel opgenomen. Naast de Minardschouwburg, in de Gentse Walpoortstraat, hield hij café Marimain open, dat lang na zijn dood nog steeds die naam draagt. ("Marimain" is een samentrekking van de namen van zijn toenmalige echtgenote Marie en van Romain.)
Deconinck speelde mee in de films Mira, Help, de dokter verzuipt! en Dokter Pulder zaait papavers, en regisseerde de televisieseries Slisse & Cesar en De Kolderbrigade. In de Urbanusfilm Koko Flanel speelde hij Urbanus' vader. In de televisieserie De Filosoof van Haeghem speelde hij eind jaren zestig de hoofdrol van Titten, naar het werk van Jef Scheirs. Ook was hij te zien in "Met Pensioen", de eerste aflevering van De Collega's. Deconinck klonk velen ook vertrouwd in de oren dankzij de radiorubriek De peperbus, waarin hij op Radio 2 grappen vertelde.
Hij werd in 1987 door de Snorrenclub Antwerpen tot "Snor van het Jaar" uitgeroepen.
In het najaar van 2005 brachten theater Taptoe en theaterMalpertuis & Minard een eerbetoon aan de man. Dit kaderde in een grotere actie Romain Royal, georganiseerd door het Amsab-ISG naar aanleiding van de 25e verjaardag van die instelling. Datzelfde jaar eindigde hij ook op nr. 284 in de Vlaamse versie van De Grootste Belg, buiten de officiële nominatielijst.
Van Romain Deconinck is een standbeeld gemaakt door de Gentse kunstenaar Etienne Hublau. We zien Deconinck in een van zijn bekendste rollen, als inspecteur Kamiel Sprottaert. Het standbeeld zit op de trappen vóór de Minardschouwburg.
Romain Deconinck was drie maal gehuwd, van 1967 tot zijn overlijden, was dit met Yvonne Delcour.
[bewerken] Literatuur
- Björn Rzoska, Jaak van Schoor, Roel Vande Winkel, Johan Taeldeman, Romain Deconinck {1915-1994}, Gent - Brussel, Uitgeverij Snoeck - Amsab ISG - Radio2, 2005, 160 p. (Het boek bevat een cd met opnamen van De Peperbus)