Rombout (heilige)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De relieken van Sint-Rombout (Hanswijkprocessie, 17 mei 2007)

Rombout of Rumoldus (traditioneel wordt als datum van overlijden vermeld 775, in werkelijkheid vermoedelijk tussen 580 en 655[1]) is de patroonheilige van Mechelen en Humbeek en wordt herdacht op 24 juni, in het bisdom Mechelen-Brussel op 1 juli en in Ierland op 3 juli.

Legende[bewerken]

Rombout zou van Ierse afkomst zijn. Hij zou ook goede contacten hebben onderhouden met Gummarus van Lier.[2] Een legende vertelt hoe Rombout vermoord werd. Hij liet in de buurt van Mechelen een kleine kerk bouwen en "tegen de gewoontes van die tijd in" betaalde hij de arbeiders een billijk loon. Dat was opgevallen bij twee mannen die vermoedden dat Rombout wel bijzonder rijk moest zijn. Ze besloten hem om te brengen. Toen Rombout op zekere dag een van beiden van overspel berispte, was het hek van de dam. Ze volgden hem toen hij al biddend ergens aan het wandelen was, sloegen hem dood en beroofden hem van het weinige geld dat hij op zak had. Rombouts belagers wierpen zijn lijk in het water en namen de benen. Een wonderbaarlijk licht scheen echter op de plek waar het lijk in het water lag. Het werd ontdekt en met grote luister bijgezet in het kerkje dat Rombout zelf had laten bouwen. Vlakbij het graf gebeurden aanstonds mirakels en men kwam van heinde en verre de martelaar vereren. Later werden Rombouts beenderen in een zilveren relikwiekas gelegd.

Onderzoek[bewerken]

De huidige reliekschrijn dateert van 1825. De reliekhouder werd zowel in 1974 als in 2004 geopend om de inhoud te bestuderen. In de schrijn ligt het geraamte van een man die tussen de 35 en 40 jaar oud moet zijn geweest toen hij stierf. Hij had een lengte van ongeveer 1,69 meter en het skelet vertoont sporen van onder meer het genezen van rachitis op jonge leeftijd, alsook sporen van een ziekte die ontstaat door te eiwitrijk voedsel. Daar men toen zeer veel eieren at in de kloosters, moet het een kloosterfiguur geweest zijn. De lage Landen werden inderdaad in die periode gekerstend vanuit een klooster. Met 95 procent zekerheid kan ook gezegd worden dat de man gestorven is tussen het jaar 580 en 655. Dat is er een probleem, want traditioneel wordt Rombouts overlijdensdatum gedateerd in 775. Om daaruit te concluderen dat het niet om Sint-Rombout gaat, is voorbarig. Zoals gezegd werd het jaar van overlijden nooit genoteerd. Het jaartal 775 duikt pas in de 13e eeuw op. Van geen enkele "oude heilige" kennen we het exacte sterfjaar, maar wel de datum van overlijden. Het moet om een uiterst belangrijke figuur gegaan zijn, want zelden treft men beenderen van die ouderdom aan die in zulk een goede toestand bewaard zijn. Een van de weinige personen die daarvoor in aanmerking komen, is Sint-Rombout. De voornaamste conclusie is dus dat het leven van Rombout vroeger moet gesitueerd worden dan gedacht. Als de legende van de Ierse afkomst klopt, is de situering in de zevende eeuw aanvaardbaar: heel wat missionarissen uit Ierland en de Angelsaksische gebieden (mensen als Willibrord en Bonifatius) kwamen naar de lage landen om ons tot het Christendom te bekeren.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Overlijden van Rombout
  2. T. Paaps: Het leven van de heilige Gummarus. Oorspronkelijk uit 1940, maar in 2008 hertaald door Hugo Neefs en heruitgegeven door de Gilde "Heren van Lier".