Romeinse invasie van Brittannië in 43

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Geschiedenis van de Britse Eilanden

Stonehenge Closeup.jpg



Portaal  Portaalicoon  Geschiedenis
Portaal  Portaalicoon  Verenigd Koninkrijk

Toen in 40 keizer Caligula op zijn plannen terugkwam om Brittania binnen te vallen, besloot keizer Claudius in het jaar 43 tot een invasie van Brittannië. Volgens sommige bronnen was dit besluit het gevolg van de vlucht van de Keltische, pro-Romeinse koning Verica, nadat deze door de Britse koning Cunobelin was afgezet. Daarnaast was Brittannië rijk aan lood, tin en geloofden de Romeinen - ten onrechte - dat het ook rijk aan goud was.

Om de greep op Gallië te versterken stelde Claudius de druïden buiten de wet. Zonder verovering van Brittannië had dat echter geen effect omdat Cunobelin onderdak bood aan gevluchte druïden.

Aulus Plautius, de commandant van Germanië leidde de expeditie die landde op Wight, de Theems overstak en een versterking vestigde in Camelodunum (het huidige Colchester). Claudius bezocht de troepen gedurende 16 dagen en keerde in triomf naar Rome terug.