Romeinse mol

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Romeinse mol
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2008)
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Mammalia (Zoogdieren)
Orde: Eulipotyphla (Insecteneters)
Familie: Talpidae (Mollen)
Geslacht: Talpa
Soort
Talpa romana
(Thomas, 1902)
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

De Romeinse mol (Talpa romana) is een zoogdier uit de familie der mollen (Talpidae). Hij is endemisch voor Zuid-Italië.

Kenmerken[bewerken]

De soort lijkt veel op de Europese mol, maar is iets groter (126-165 millimeter lang) en heeft een bredere snuit. De Romeinse mol ziet het slechtst van alle Europese mollen, en heeft net als de blinde mol een membraan over zijn ogen. De Romeinse mol wordt 65 tot 120 gram zwaar en heeft een staart van 20 tot 32 millimeter.

Leefwijze[bewerken]

De soort is qua gedrag en leefgebied gelijk aan de Europese mol, in bossen en graslanden tot 2000 meter hoogte. De verspreiding van de twee soorten overlappen niet.

Ondersoorten[bewerken]

Er worden ongeveer vijf ondersoorten onderscheiden. De Balkanmol (Talpa stankovici) werd tot voor kort tot dezelfde soort gerekend.

Voortplanting[bewerken]

In de lente worden drie tot vier jongen geboren. Als de Romeinse mol 10 tot 12 uur geen eten heeft gehad, gaat hij dood. De Romeinse mol wordt drie tot vier jaar oud.

Bronnen, noten en/of referenties