Romy Schneider
| Romy Schneider | ||||
 |
||||
| Romy Schneider (1971) | ||||
| Algemene informatie | ||||
| Geboortenaam | Rosemarie Magdalena Albach | |||
| Geboren | 23 september 1938 | |||
| Overleden | 29 mei 1982 | |||
| Land |  Oostenrijk |
|||
| (en) IMDb-profiel | ||||
|
||||
Romy Schneider, pseudoniem van Rosemarie Magdalena Albach, (Wenen, 23 september 1938 - Parijs, 29 mei 1982) was een Oostenrijks actrice, die doorbrak met de vertolking van de rol van Elisabeth van Oostenrijk in Ernst Marischka's filmcyclus Sissi.
Inhoud |
Levensloop [bewerken]
Ze was de dochter van Magda Schneider en Wolf Albach-Retty, die beiden ook acteur waren. Omdat haar moeder Duitse was en Wenen tijdens haar geboorte bij Duitsland hoorde, kreeg Romy ook de Duitse nationaliteit. Haar grootmoeder Rosa Albach-Retty was eveneens een actrice.
Alhoewel de Sissi-films haar wereldberoemd maakten, kwam Schneider nooit meer van het suikerzoete imago van die rol af. Met beide handen nam ze het aanbod om te acteren in de nogal zwaarmoedige film Christine aan. Tijdens de opnamen in 1958 kreeg ze een relatie met haar medeacteur, de Fransman Alain Delon en trok met hem naar Parijs. Ze werkte daar o.a. met Luchino Visconti en Orson Welles. Hoewel ze door het publiek nog steeds als Sissi gezien werd, betekende deze carrièrewending wel de ontsnapping aan haar imago. Via Frankrijk kwam ze in 1964 in Hollywood, waar ze samen met Jack Lemmon in Good neighbour Sam speelde en in 1965 in What's New, Pussycat met Woody Allen.
In 1964 eindigde haar relatie met Delon, waarna ze een zelfmoordpoging ondernam. Later speelde ze nog met hem in La Piscine (1969).
In 1966 trouwde ze met Harry Mayen. In datzelfde jaar werd hun zoon, David geboren. Haar huwelijk met Mayen liep in 1975 ook op de klippen. Op de dag na de echtscheiding trouwde ze met haar privésecretaris Daniel Biasini. Later dat jaar werd dochter Sarah Magdalena geboren. Niettemin was ze niet erg gelukkig en raakte ze in deze periode aan de drank en nog later aan de drugs.
Haar favoriete tegenspeler was Michel Piccoli. Met hem speelde ze onder meer in La Voleuse (1969), Les choses de la vie (1969), Le trio infernal (1974) en haar laatste speelfilm La passante du Sans-Souci.
In 1981 kwam er nog meer rampspoed in haar leven. De scheiding van Biasini werd gevolgd door het verongelukken van haar zoon David. Hij werd op 5 juli gespiest op een hek toen hij naar beneden viel tijdens een klimpartij bij het huis van de ouders van Biasini.
Niet lang na de première van La passante du Sans-Souci (op 14 april 1982 in Frankrijk), werd ze dood in haar woning in Parijs aangetroffen, een overdosis slaappillen zou de oorzaak zijn geweest maar later werd dat ontkracht en was de doodsoorzaak een hartaanval. Ze werd begraven op de begraafplaats van Boissy-sans-Avoir. Haar zoon David rust in hetzelfde graf.
Filmografie [bewerken]
- 1953 Wenn der weiße Flieder blüht
- 1953 Feuerwerk (met o.a. de schlager "Oh, Mein Papa").
- 1954 Mädchenjahre einer Königin
- 1955 Die Deutschmeister
- 1955 Der letzte Mann
- 1955 Sissi
- 1956 Sissi - Die junge Kaiserin
- 1956 Kitty und die große Welt
- 1956 Robinson soll nicht sterben
- 1957 Monpti
- 1957 Sissi - Schicksalsjahre einer Kaiserin
- 1958 Mädchen in Uniform
- 1958 Christine
- 1958 Die Halbzarte
- 1958 Scampolo
- 1959 Ein Engel auf Erden
- 1959 Die schöne Lügnerin
- 1959 Katia
- 1959 Plein soleil
- 1960 Die Sendung der Lysistrata (televisiefilm)
- 1961 Boccaccio 70
- 1961 Le combat dans l'île
- 1962 The Victors
- 1962 Le Procès
- 1962 Forever My Love
- 1963 L'amour à la mer (onvoltooid)
- 1963 The Cardinal
- 1964 Good Neighbor Sam
- 1964 L'enfer (onvoltooid)
- 1965 What's new, Pussycat?
- 1966 10:30 p.m. in Summer
- 1966 La voleuse
- 1966 Triple Cross
- 1969 Otley
- 1969 My lover, My son
- 1969 La Piscine (The Swimmingpool)
- 1970 La Califfa
- 1970 Les choses de la vie
- 1970 Qui?
- 1970 Bloomfield
- 1970 Max et les ferrailleurs
- 1971 The assassination of Trotsky
- 1972 Ludwig
- 1972 César et Rosalie
- 1973 Le train
- 1973 Un amour de pluie
- 1973 Le mouton enragé
- 1974 Trio Infernal
- 1974 L'important c'est d'aimer
- 1974 Les innocent aux mains sales
- 1975 Nachtblende
- 1975 Le Vieux Fusil
- 1976 Une femme à sa fenêtre
- 1976 Mado
- 1977 Gruppenbild mit Dame
- 1978 Une histoire simple
- 1979 Bloodline
- 1979 Clair de femme
- 1980 La mort en direct
- 1980 Fantasma d'amore
- 1980 La banquière
- 1981 Garde à vue
- 1982 La passante du Sans-Souci
Theater [bewerken]
Tentoonstelling [bewerken]
- In 2012 organiseerde de Kunst- und Ausstellungshalle der Bundesrepublik Deutschland in Bonn een indrukwekkende tentoonstelling over leven en werk van de actrice.
Literatuur [bewerken]
- Hans-Jürgen Tast: Romy Schneider - Ein Leben auf Titelseiten Schellerten 2008, ISBN 978-3-88842-036-8.
Externe links [bewerken]
 |
Zie de categorie Romy Schneider van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
