Ronde van Spanje
![]() |
||||
| Tony Rominger in de gouden leiderstrui. | ||||
| Lokale naam | Vuelta Ciclista a España | |||
| Bijnaam | Vuelta | |||
| Regio | Spanje | |||
| Datum | Augustus/september | |||
| Organisator | Unipublic | |||
| Classificatie | ||||
| Discipline | weg | |||
| Type | Grote Ronde | |||
| Internationale kalender | UCI World Tour | |||
| Geschiedenis | ||||
| Eerste editie | 1935 | |||
| Aantal edities | 66 (2011) | |||
| Eerste winnaar | ||||
| Laatste winnaar | ||||
| Rec. Bel. winnaar | ||||
| Rec. Ned. winnaar | ||||
| Meeste zeges | 4 keer |
|||
| Wielersport | ||||
|
||||
De Ronde van Spanje (Vuelta Ciclista a España) is een wielerwedstrijd die sinds 1935 bijna jaarlijks wordt gehouden in Spanje. Het is een van de drie Grote Rondes. Vanaf 2011 behoort hij tot de UCI World Tour, nadat hij sinds 2008 in de Historische kalender werd opgenomen.
De Ronde van Spanje is net als de Tour de France en de Giro d'Italia een belangrijke ronde in de wielersport. Vanwege hun grote aanzien en hun lengte (drie weken) worden deze drie rondes samen wel De Drie Grote Rondes genoemd.
Waar de Tour de France in het begin van de zomer wordt gehouden, wordt de Ronde van Spanje later in de zomer gehouden. Vroeger werd de Vuelta in april-mei gehouden. De verplaatsing van de Vuelta heeft het prestige van de koers doen toenemen. De koers is veel internationaler van karakter geworden, bijvoorbeeld omdat renners die in de Ronde van Frankrijk teleurgesteld hebben, in Spanje hun seizoen willen goedmaken. De Ronde van Spanje wordt ook als voorbereiding op het wereldkampioenschap gereden. Een overwinning in de Vuelta wordt nu over het algemeen even belangrijk geacht als een overwinning in de Giro.
De ronde is zevenmaal door een Belg gewonnen en tweemaal door een Nederlander. De meest opmerkelijke overwinning van een Belg dateert van 1977: Freddy Maertens leidde het klassement vanaf de eerste dag en schreef 13 van de 19 etappes op zijn naam.
Inhoud |
Klassementen [bewerken]
Anders dan de Ronde van Frankrijk en de Ronde van Italië, heeft de Ronde van Spanje geen traditionele truien voor de klassementsleiders. Om de zoveel jaar veranderen de leiderstruien van kleur en uiterlijk, vaak omdat er dan een nieuwe sponsor is gekomen. De trui voor het algemeen klassement was decennialang amarillo (goudgeel), maar met ingang van 2010 is de kleur nu rood. Dit omdat de goudgele trui verward werd met de gele trui in de Ronde van Frankrijk. De trui voor de puntenklassement is sinds 2009 groen (voorheen blauw met gele vissen en dáárvoor oranje) en de trui voor het bergklassement is wit met blauwe bolletjes.
Naast deze drie klassementen heeft de Ronde van Spanje vaak nog een vierde klassement, en ook dat verandert regelmatig. Tegenwoordig is dat klassement het combinatieklassement, dat berekend wordt door de klasseringen in de overige drie klassementen bij elkaar op te tellen. De renner met het laagste aantal punten is leider in het combinatieklassement en krijgt de witte trui (was eerder zilvergrijs en daarna oranje-groen). Vaak is dit dezelfde renner als de eindwinnaar van het algemeen klassement. In 2005 was zelfs de hele top vijf van het combinatieklassement hetzelfde als de top vijf van het algemeen klassement. Voordat het combinatieklassement werd ingesteld was er een klassement voor de metas volantes (tussensprinten), en daarvoor was er een regelmatigheidsklassement. De trui voor het jongerenklassement, zoals wel gebruikt wordt bij de Ronde van Frankrijk, bestaat in de Ronde van Spanje niet.
Bekende beklimmingen [bewerken]
De Ronde van Spanje heeft lange tijd gezocht naar beklimmingen die zich naar status konden meten met de Alpe d'Huez en de Mont Ventoux in de Ronde van Frankrijk, of de Mortirolo in de Ronde van Italië. In 1999 werd voor het eerst gefinisht op de Alto de El Angliru, in Asturië. Deze reus is 12,55 km lang en heeft een gemiddeld stijgingspercentage van 10,1%. Maar de laatste zes kilometer worden beklommen aan meer dan 13% gemiddeld. Het steilste stuk, beter bekend als Cueña les Cabres, op drie kilometer van de top, heeft een percentage van maar liefst 23,6%. El Angliru is sindsdien vier keer beklommen, maar heeft al de naam een van de zwaarste beklimmingen uit de wielersport te zijn. De klim staat bekend als 'de verschrikkelijke Angliru' en 'het beest van Asturië'. De organisatie van de Ronde van Spanje liet na 2002 weten dat El Angliru niet snel meer opgenomen zou worden in het parcours. Dit omdat renners in stormweer naar boven moesten en door de hevige regen de auto's niet boven geraakten op de steile stroken. Daardoor moesten bepaalde renners met lekke banden de berg oprijden. In 2008 echter is de beklimming toch weer opgenomen in het parcours.
Andere bekende beklimmingen zijn de Lagos de Covadonga (eveneens in Asturië), de Alto de Abantos, de Sierra Nevada, Arcalis (in Andorra), Rassos de Peguera en Cerler.
De Ronde van Spanje kent over het algemeen meer bergetappes en aankomsten bergop dan de andere twee grote rondes, wel zijn deze bergetappes gemiddeld iets minder zwaar.
Lijst van winnaars [bewerken]

* Heras werd twee maanden na afloop van de Vuelta gediskwalificeerd na een positieve test op epo, de schorsing is in 2011 teruggedraaid, en hij heeft zijn overwinning teruggekregen[1]
Meervoudige winnaars [bewerken]
Renners in het cursief gedrukt zijn renners die nu nog actief zijn.
| Overwinningen | Renner | Land | Jaren |
|---|---|---|---|
| 4 | Roberto Heras | 2000 + 2003 + 2004 + 2005 | |
| 3 | Tony Rominger | 1992 + 1993 + 1994 | |
| 2 | Gustaaf Deloor | 1935 + 1936 | |
| Julián Berrendero | 1941 + 1942 | ||
| José Manuel Fuente | 1972 + 1974 | ||
| Bernard Hinault | 1978 + 1983 | ||
| Pedro Delgado | 1985 + 1989 | ||
| Alex Zülle | 1996 + 1997 | ||
| Alberto Contador | 2008 + 2012 |
Overwinningen per land [bewerken]
| Overwinningen | Land |
|---|---|
| 32 | |
| 9 | |
| 7 | |
| 5 | |
| 3 | |
| 2 | |
| 1 |
Meeste etappezeges [bewerken]
Renners in het cursief gedrukt zijn renners die nu nog actief zijn.
| # | Wielrenner | Nationaliteit | Overwinningen |
|---|---|---|---|
| 1 | Delio Rodríguez | 33 | |
| 2 | Alessandro Petacchi | 20 | |
| 3 | Laurent Jalabert | 18 | |
| Rik Van Looy | 18 | ||
| 5 | Seán Kelly | 16 | |
| 6 | Gerben Karstens | 14 | |
| 7 | Freddy Maertens | 13 | |
| Tony Rominger | 13 | ||
| 9 | Domingo Perurena | 12 | |
| Marcel Wüst | 12 | ||
| 11 | Julián Berrendero | 11 | |
| Agustín Tamames | 11 | ||
| 13 | Roberto Heras | 10 | |
| Eddy Planckaert | 10 |
Zie ook [bewerken]
Externe links [bewerken]
Afbeeldingen [bewerken]
| Bronnen, noten en/of referenties |
| Ronde van Spanje (Vuelta a España) | ||
|---|---|---|
|
1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1940 · 1941 · 1942 · 1943 · 1944 · 1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 |
||
| Zie de categorie Vuelta a España van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
