Ronde van Vlaanderen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Actuele informatie sport Voor actuele informatie, zie:
Ronde van Vlaanderen 2014
Vlag van België Ronde van Vlaanderen
Roger De Vlaeminck op de Koppenberg
Roger De Vlaeminck op de Koppenberg
Lokale naam Ronde van Vlaanderen, De Ronde
Bijnaam Vlaanderens Mooiste, Vlaamse Hoogmis
Regio Vlaanderen, België
Datum eerste weekend april
Organisator Flanders Classics
Classificatie
Discipline weg
Type Kassei- en heuvelklassieker
Internationale kalender UCI World Tour
Geschiedenis
Eerste editie 1913
Aantal edities 98 (2014)
Eerste winnaar Vlag van België Paul Deman
Laatste winnaar Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara
Rec. Bel. winnaar Vlag van België Tom Boonen (2012)
Rec. Ned. winnaar Vlag van Nederland Adrie van der Poel (1986)
Meeste zeges Vlag van België Achiel Buysse
Vlag van Italië Fiorenzo Magni
Vlag van België Eric Leman
Vlag van België Johan Museeuw
Vlag van België Tom Boonen
Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara
(3 zeges)
Wielersport
Portaal  Portaalicoon   Wielersport
Oudenaarde voerde campagne om de aankomst binnen haar grenzen te krijgen.

De Ronde van Vlaanderen is een jaarlijkse wielerwedstrijd voor beroepsrenners in Vlaanderen. Ze wordt tegenwoordig altijd op de veertiende zondag van het jaar gereden en is sinds vele jaren één van de belangrijkste eendaagse wedstrijden, een zogenaamde klassieker. Sinds 1919 is de Ronde, zoals de wedstrijd vaak genoemd wordt, elk jaar gereden, ook tijdens de Tweede Wereldoorlog. De wedstrijd wordt ook Vlaanderens Mooiste genoemd.

Geschiedenis[bewerken]

De Ronde van Vlaanderen is in 1913 ontstaan naar een idee van Karel Van Wijnendaele, mede oprichter van de sportkrant Sportwereld. Het was destijds gebruikelijk dat uitgevers en journalisten van kranten- en tijdschriften wielerwedstrijden organiseerden om hun uitgaven te promoten.

De Ronde van Vlaanderen was aanvankelijk, tot kort na de oorlog, vooral een Belgische wedstrijd. In de beginjaren werd de Ronde nog vaak op dezelfde dag gereden als Milaan-San Remo. De betere Italiaanse en Franse renners kozen doorgaans voor die laatste koers, waardoor de Ronde voor de oorlog slechts één niet-Belgische winnaar kende, de Zwitser Heiri Suter.

Na de Tweede Wereldoorlog begon de Ronde aan haar opmars als belangrijke internationale wedstrijd. Onder andere omdat de organisatoren van een aantal koersen de Challenge Desgrange-Colombo in het leven riepen, een soort voorloper van de wereldranglijst, waarvan de Ronde deel uitmaakte. Samen met onder meer Parijs-Roubaix behoort de Ronde van Vlaanderen tot de topwedstrijden in het wielrennen. De Ronde Van Vlaanderen maakte sinds 2005 deel uit van de Pro Tour. Vanaf 2011 behoort hij tot de UCI World Tour.

Recordhouders zijn de Belgen Achiel Buysse, Eric Leman, Johan Museeuw, Tom Boonen, de Italiaan Fiorenzo Magni en de Zwitser Fabian Cancellara met elk drie overwinningen. Magni is zelfs de enige die de Ronde drie keer op rij wist te winnen. De succesvolste Nederlander is Jan Raas met twee overwinningen en twee derde plaatsen.

Louison Bobet (1955), Rik Van Looy (1962), Eddy Merckx (1975) en Tom Boonen (2006) zijn de enige renners die de Ronde wonnen als wereldkampioen.

Parcours[bewerken]

In de eerste helft van de 20ste eeuw lagen de Vlaamse wegen er vaak zwaar bij, zodat een selectief parcours relatief eenvoudig uit te tekenen was. Grote delen van de wedstrijd verliepen zo vanzelf op kasseiwegen. Halverwege de eeuw werden na de grote verbindingswegen ook meer en meer lokale wegen geasfalteerd, zodat de wedstrijd steeds meer moest uitwijken naar kleinere wegen en hellingen. Omdat het steeds moeilijker was de nodige kasseistroken aan te doen, werden uiteindelijk steeds meer hellingen opgenomen in parcours. Het zwaartepunt van de wedstrijd verplaatste zich zo steeds meer naar de Vlaamse Ardennen.

Sinds 1998 start de Ronde in Brugge. Na een relatief vlak begin gaat het parcours via Oostende en Torhout richting Kortrijk, waarna het zich door het Vlaamse heuvelland slingert tot aan de finish, van 1973 tot 2011 in Meerbeke, sinds 2012 in Oudenaarde. Het precieze parcours verandert elk jaar een klein beetje. Steeds moeten de renners zo'n 20 kilometer aan kasseistroken en tussen de vijftien en twintig heuvels overbruggen. Geen enkele is erg hoog, maar ze zijn vaak wel erg steil en hebben veelal kasseien als ondergrond. Doordat alle moeilijke passages in de tweede helft van de koers liggen is er in de finale geen enkel rustig moment.

Van 1975 tot en met 2011 waren meestal de Muur van Geraardsbergen en de Bosberg de laatste twee hellingen die worden beklommen voor de finish. Vanaf 2012 worden de Oude Kwaremont en de Paterberg drie maal beklommen in de finale, met als laatste helling de Paterberg. De Muur van Geraardsbergen is sinds het parcours van 2012 geschrapt. De aankomst in Oudenaarde vindt plaats in de Minderbroederstraat, vlakbij het centrum van Oudenaarde.[1]

De edities van 2012 en 2013 kenden een afwachtend koersverloop tot de laatste passages van de Oude Kwaremont en Paterberg. In 2014 is het parcours wederom aangepast, waarbij de eerste beklimming van de Oude Kwaremont ook de eerste klim van de dag is. Ook het lussenpatroon is losgelaten, na de Oude Kwaremont wordt een grote lus afgelegd met hellingen en kasseistroken, na de tweede passage van de Oude Kwaremont en de eerste maal Paterberg komen dan in de slotlus zware kasseihellingen in volle finale (Koppenberg, Steenbeekdries, Taaienberg, Kruisberg (Oudestraat), Oude Kwaremont en Paterberg.

Hellingen in 2014[bewerken]

Oude Kwaremont (1e maal)
Kortekeer
Eikenberg
Wolvenberg
Molenberg
Leberg

Valkenberg
Kaperij
Kanarieberg
Oude Kwaremont (2e maal)
Paterberg (1e maal)
Koppenberg

Steenbeekdries
Taaienberg
Kruisberg (Oudestraat)
Oude Kwaremont (3e maal)
Paterberg (2e maal)

Hellingen beklommen in de Ronde[bewerken]

Hellingen (soms) niet vermeld in het wedstrijdboek[bewerken]

Belangrijke kasseistroken[bewerken]

Erelijst[bewerken]

Jaar Winnaar Tweede Derde
1913 Vlag van België Paul Deman Vlag van België Joseph Van Daele Vlag van België Victor Doms
1914 Vlag van België Marcel Buysse Vlag van België Henri Van Lerberghe Vlag van België Pierre Van de Velde
1915-1918 Niet verreden
1919 Vlag van België Henri Van Lerberghe Vlag van België Lucien Buysse Vlag van België Jules Van Hevel
1920 Vlag van België Jules Van Hevel Vlag van België Albert Dejonghe Vlag van België Alphonse Van Hecke
1921 Vlag van België René Vermandel Vlag van België Jules Van Hevel Vlag van België Louis Budts
1922 Vlag van België Léon Devos Vlag van Frankrijk Jean Brunier Vlag van Frankrijk Francis Pélissier
1923 Vlag van Zwitserland Henri Suter Vlag van België Charles Deruyter Vlag van België Albert Dejonghe
1924 Vlag van België Gérard Debaets Vlag van België René Vermandel Vlag van België Félix Sellier
1925 Vlag van België Julien Delbecque Vlag van België Joseph Pe Vlag van België Hector Martin
1926 Vlag van België Denis Verschueren Vlag van België Gustave Van Slembrouck Vlag van België Raymond Decorte
1927 Vlag van België Gérard Debaets Vlag van België Gustave Van Slembrouck Vlag van België Maurice De Waele
1928 Vlag van België Jan Mertens Vlag van België August Mortelmans Vlag van België Louis Delannoy
1929 Vlag van België Joseph Dervaes Vlag van België Georges Ronsse Vlag van België Alfred Hamerlinck
1930 Vlag van België Frans Bonduel Vlag van België Aimé Dossche Vlag van België Émile Joly
1931 Vlag van België Romain Gijssels Vlag van Nederland Cesar Bogaert Vlag van België Jean Aerts
1932 Vlag van België Romain Gijssels Vlag van België Alfons Deloor Vlag van België Alfred Hamerlinck
1933 Vlag van België Alfons Schepers Vlag van België Léon Tommies Vlag van België Romain Gijssels
1934 Vlag van België Gaston Rebry Vlag van België Alfons Schepers Vlag van België Félicien Vervaecke
1935 Vlag van België Louis Duerloo Vlag van België Eloi Meulenberg Vlag van België Corneille Leemans
1936 Vlag van België Louis Hardiquest Vlag van België Edgard De Caluwé Vlag van België François Neuville
1937 Vlag van België Michel D'Hooghe Vlag van België Hubert Deltour Vlag van België Louis Hardiquest
1938 Vlag van België Edgard De Caluwé Vlag van België Sylvère Maes Vlag van België Marcel Kint
1939 Vlag van België Karel Kaers Vlag van België Romain Maes Vlag van België Edward Vissers
1940 Vlag van België Achiel Buysse Vlag van België Georges Christiaens Vlag van België Briek Schotte
1941 Vlag van België Achiel Buysse Vlag van België Gustaaf Van Overloop Vlag van België Odiel Van Den Meersschaut
1942 Vlag van België Briek Schotte Vlag van België Georges Claes Vlag van België Robert Van Eenaeme
1943 Vlag van België Achiel Buysse Vlag van België Albert Sercu Vlag van België Camille Beeckmann
1944 Vlag van België Rik Van Steenbergen Vlag van België Briek Schotte Vlag van België Jef Moerenhout
1945 Vlag van België Sylvain Grysolle Vlag van België Albert Sercu Vlag van België Jef Moerenhout
1946 Vlag van België Rik Van Steenbergen Vlag van Frankrijk Louis Thiétard Vlag van België Briek Schotte
1947 Vlag van België Emiel Faignaert Vlag van België Roger Desmet Vlag van België Rik Renders
1948 Vlag van België Briek Schotte Vlag van België Albert Ramon Vlag van België Marcel Rijckaert
1949 Vlag van Italië Fiorenzo Magni Vlag van België Valère Ollivier Vlag van België Briek Schotte
1950 Vlag van Italië Fiorenzo Magni Vlag van België Briek Schotte Vlag van Frankrijk Louis Caput
1951 Vlag van Italië Fiorenzo Magni Vlag van Frankrijk Bernard Gauthier Vlag van Frankrijk Attilio Redolfi
1952 Vlag van België Roger Decock Vlag van Italië Loretto Petrucci Vlag van België Briek Schotte
1953 Vlag van Nederland Wim van Est Vlag van België Désiré Keteleer Vlag van Frankrijk Bernard Gauthier
1954 Vlag van België Raymond Impanis Vlag van Frankrijk François Mahé Vlag van België Alfons Van Den Brande
1955 Vlag van Frankrijk Louison Bobet Vlag van Zwitserland Hugo Koblet Vlag van België Rik Van Steenbergen
1956 Vlag van Frankrijk Jean Forestier Vlag van België Stan Ockers Vlag van België Leon Van Daele
1957 Vlag van België Fred De Bruyne Vlag van België Jozef Planckaert Vlag van België Norbert Kerckhove
1958 Vlag van België Germain Derycke Vlag van België Willy Truye Vlag van Italië Angelo Conterno
1959 Vlag van België Rik Van Looy Vlag van België Frans Schoubben Vlag van België Gilbert Desmet I
1960 Vlag van België Arthur Decabooter Vlag van Frankrijk Jean Graczyk Vlag van België Rik Van Looy
1961 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tom Simpson Vlag van Italië Nino Defilippis Vlag van Nederland Jo de Haan
1962 Vlag van België Rik Van Looy Vlag van België Michel Van Aerde Vlag van België Norbert Kerckhove
1963 Vlag van België Noël Foré Vlag van België Frans Melckenbeeck Vlag van Verenigd Koninkrijk Tom Simpson
1964 Vlag van Duitsland Rudi Altig Vlag van België Benoni Beheyt Vlag van Nederland Jo de Roo
1965 Vlag van Nederland Jo de Roo Vlag van België Edward Sels Vlag van België Georges Van Coningsloo
1966 Vlag van België Edward Sels Vlag van Italië Adriano Durante Vlag van België Georges Vandenberghe
1967 Vlag van Italië Dino Zandegu Vlag van België Noël Foré Vlag van België Eddy Merckx
1968 Vlag van België Walter Godefroot Vlag van Duitsland Rudi Altig Vlag van Nederland Jan Janssen
1969 Vlag van België Eddy Merckx Vlag van Italië Felice Gimondi Vlag van Italië Marino Basso
1970 Vlag van België Eric Leman Vlag van België Walter Godefroot Vlag van België Eddy Merckx
1971 Vlag van Nederland Evert Dolman Vlag van België Frans Kerremans Vlag van Frankrijk Cyrille Guimard
1972 Vlag van België Eric Leman Vlag van België André Dierickx Vlag van België Frans Verbeeck
1973 Vlag van België Eric Leman Vlag van België Freddy Maertens Vlag van België Eddy Merckx
1974 Vlag van Nederland Cees Bal Vlag van België Frans Verbeeck Vlag van België Eddy Merckx
1975 Vlag van België Eddy Merckx Vlag van België Frans Verbeeck Vlag van België Marc Demeyer
1976 Vlag van België Walter Planckaert Vlag van Italië Francesco Moser Vlag van België Marc Demeyer
1977 Vlag van België Roger De Vlaeminck Vlag van België Walter Godefroot Vlag van Nederland Jan Raas
1978 Vlag van België Walter Godefroot Vlag van België Michel Pollentier Vlag van Duitsland Gregor Braun
1979 Vlag van Nederland Jan Raas Vlag van België Marc Demeyer Vlag van België Daniel Willems
1980 Vlag van België Michel Pollentier Vlag van Italië Francesco Moser Vlag van Nederland Jan Raas
1981 Vlag van Nederland Hennie Kuiper Vlag van Nederland Frits Pirard Vlag van Nederland Jan Raas
1982 Vlag van België René Martens Vlag van België Eddy Planckaert Vlag van België Rudy Pevenage
1983 Vlag van Nederland Jan Raas Vlag van België Ludo Peeters Vlag van België Marc Sergeant
1984 Vlag van Nederland Johan Lammerts Vlag van Ierland Seán Kelly Vlag van België Jean-Luc Vandenbroucke
1985 Vlag van België Eric Vanderaerden Vlag van Australië Phil Anderson Vlag van Nederland Hennie Kuiper
1986 Vlag van Nederland Adrie van der Poel Vlag van Ierland Seán Kelly Vlag van België Jean-Philippe Vandenbrande
1987 Vlag van België Claude Criquielion Vlag van Ierland Seán Kelly Vlag van België Eric Vanderaerden
1988 Vlag van België Eddy Planckaert Vlag van Australië Phil Anderson Vlag van Nederland Adrie van der Poel
1989 Vlag van België Edwig Van Hooydonck Vlag van België Herman Frison Vlag van Noorwegen Dag Otto Lauritzen
1990 Vlag van Italië Moreno Argentin Vlag van België Rudy Dhaenens Vlag van Nederland John Talen
1991 Vlag van België Edwig Van Hooydonck Vlag van België Johan Museeuw Vlag van Denemarken Rolf Sørensen
1992 Vlag van Frankrijk Jacky Durand Vlag van Zwitserland Thomas Wegmüller Vlag van België Edwig Van Hooydonck
1993 Vlag van België Johan Museeuw Vlag van Nederland Frans Maassen Vlag van Italië Dario Bottaro
1994 Vlag van Italië Gianni Bugno Vlag van België Johan Museeuw Vlag van Oekraïne Andrei Tchmil
1995 Vlag van België Johan Museeuw Vlag van Italië Fabio Baldato Vlag van Oekraïne Andrei Tchmil
1996 Vlag van Italië Michele Bartoli Vlag van Italië Fabio Baldato Vlag van België Johan Museeuw
1997 Vlag van Denemarken Rolf Sørensen Vlag van Frankrijk Frédéric Moncassin Vlag van Italië Franco Ballerini
1998 Vlag van België Johan Museeuw Vlag van Italië Stefano Zanini Vlag van Oekraïne Andrei Tchmil
1999 Vlag van België Peter Van Petegem Vlag van België Frank Vandenbroucke Vlag van België Johan Museeuw
2000 Vlag van België Andrei Tchmil Vlag van Italië Dario Pieri Vlag van Letland Romāns Vainšteins
2001 Vlag van Italië Gianluca Bortolami Vlag van Nederland Erik Dekker Vlag van Italië Denis Zanette
2002 Vlag van Italië Andrea Tafi Vlag van België Johan Museeuw Vlag van België Peter Van Petegem
2003 Vlag van België Peter Van Petegem Vlag van België Frank Vandenbroucke Vlag van Australië Stuart O'Grady
2004 Vlag van Duitsland Steffen Wesemann Vlag van België Leif Hoste Vlag van België Dave Bruylandts
2005 Vlag van België Tom Boonen Vlag van Duitsland Andreas Klier Vlag van België Peter Van Petegem
2006 Vlag van België Tom Boonen Vlag van België Leif Hoste Vlag van Verenigde Staten George Hincapie
2007 Vlag van Italië Alessandro Ballan Vlag van België Leif Hoste Vlag van Italië Luca Paolini
2008 Vlag van België Stijn Devolder Vlag van België Nick Nuyens Vlag van Spanje Juan Antonio Flecha
2009 Vlag van België Stijn Devolder Vlag van Duitsland Heinrich Haussler Vlag van België Philippe Gilbert
2010 Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara Vlag van België Tom Boonen Vlag van België Philippe Gilbert
2011 Vlag van België Nick Nuyens Vlag van Frankrijk Sylvain Chavanel Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara
2012 Vlag van België Tom Boonen Vlag van Italië Filippo Pozzato Vlag van Italië Alessandro Ballan
2013 Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara Vlag van Slowakije Peter Sagan Vlag van België Jürgen Roelandts
2014 Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara Vlag van België Greg Van Avermaet Vlag van België Sep Vanmarcke

Meervoudige winnaars[bewerken]

Renners in het cursief gedrukt zijn renners die nu nog actief zijn.

Overwinningen Renner Land Jaren
3 Achiel Buysse Vlag van België België 1940 + 1941 + 1943
Fiorenzo Magni Vlag van Italië Italië 1949 + 1950 + 1951
Eric Leman Vlag van België België 1970 + 1972 + 1973
Johan Museeuw Vlag van België België 1993 + 1995 + 1998
Tom Boonen Vlag van België België 2005 + 2006 + 2012
Fabian Cancellara Vlag van Zwitserland Zwitserland 2010 + 2013 + 2014
2 Gerard Debaets Vlag van België België 1924 + 1927
Romain Gijssels Vlag van België België 1931 + 1932
Briek Schotte Vlag van België België 1942 + 1948
Rik Van Steenbergen Vlag van België België 1944 + 1946
Rik Van Looy Vlag van België België 1959 + 1962
Walter Godefroot Vlag van België België 1968 + 1978
Eddy Merckx Vlag van België België 1969 + 1975
Jan Raas Vlag van Nederland Nederland 1979 + 1983
Edwig Van Hooydonck Vlag van België België 1989 + 1991
Peter Van Petegem Vlag van België België 1999 + 2003
Stijn Devolder Vlag van België België 2008 + 2009

Overwinningen per land[bewerken]

Overwinningen Land
68 Vlag van België België
10 Vlag van Italië Italië
9 Vlag van Nederland Nederland
4 Vlag van Zwitserland Zwitserland
3 Vlag van Frankrijk Frankrijk
2 Vlag van Duitsland Duitsland
1 Vlag van Denemarken Denemarken, Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk

Wielertoeristen[bewerken]

Sinds 1999 kunnen wielertoeristen de dag voor de Ronde het parcours, of een deel daarvan, afleggen. Het is één van de populairste tochten voor wielertoeristen. Op 3 april, een dag voor de Ronde van 2009, fietsten 19.000 wielertoeristen uit dertig verschillende landen hun Ronde. Dat is een record. 3.750 daarvan legden het volledige parcours af.

Ronde van Vlaanderen voor vrouwen[bewerken]

Sinds 2004 wordt de Ronde van Vlaanderen voor vrouwen georganiseerd. Het parcours start op de markt van Oudenaarde en eindigt in Meerbeke. De afstand bedraagt ruim 100 km en er moeten meer dan tien hellingen beklommen worden. Het record staat op naam van de Nederlandse Mirjam Melchers-Van Poppel met 2 overwinningen (2005 en 2006).

Erelijst[bewerken]

Jaar Winnaar Tweede Derde
2004 Vlag van Kazachstan Zoelfia Zabirova Vlag van Duitsland Trixi Worrack Vlag van Nederland Leontien Zijlaard-Van Moorsel
2005 Vlag van Nederland Mirjam Melchers-Van Poppel Vlag van Zweden Susanne Ljungskog Vlag van Italië Monia Baccaille
2006 Vlag van Nederland Mirjam Melchers-Van Poppel Vlag van Oostenrijk Christiane Soeder Vlag van Nederland Loes Gunnewijk
2007 Vlag van Verenigd Koninkrijk Nicole Cooke Vlag van Kazachstan Zoelfia Zabirova Vlag van Nederland Marianne Vos
2008 Vlag van Duitsland Judith Arndt Vlag van Verenigde Staten Kristin Armstrong Vlag van Nederland Kirsten Wild
2009 Vlag van Duitsland Ina-Yoko Teutenberg Vlag van Nederland Kirsten Wild Vlag van Zweden Emma Johansson
2010 Vlag van België Grace Verbeke Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Nederland Kirsten Wild
2011 Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten Vlag van Rusland Tatiana Antoshina Vlag van Nederland Marianne Vos
2012 Vlag van Duitsland Judith Arndt Vlag van Verenigde Staten Kristin Armstrong Vlag van Canada Joelle Numainville
2013 Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Nederland Ellen van Dijk Vlag van Zweden Emma Johansson
2014 Vlag van Nederland Ellen van Dijk Vlag van Verenigd Koninkrijk Elizabeth Armitstead Vlag van Italië Elisa Longo Borghini

Trivia[bewerken]

  • De langste editie vond plaats in 1913: 324 kilometer.
  • De traagste Ronde was in 1923: 26,223 km/u.
  • De snelste Ronde ooit was de editie van 2001: 43,580 km/u.
  • De jongste winnaar van de Ronde van Vlaanderen was Rik Van Steenbergen, in 1944 op 19-jarige leeftijd.
  • De oudste winnaar van de Ronde van Vlaanderen was Andrei Tchmil, in 2000, op 37-jarige leeftijd.
  • In de periode 1915-1918 werd er door oorlogsomstandigheden geen Ronde van Vlaanderen gefietst. Wel werd op 22 augustus 1915 een alternatieve Ronde gefietst op de wielerbaan van Evergem over 150 km. Leon Buysse won voor Oskar Goetgebuer en Albert Desmedt.
  • Tijdens de Tweede Wereldoorlog was het verplicht met een vast verzet te rijden. Dit om concurrentievervalsing te voorkomen: door de hoge kosten van versnellingsapparaten konden niet alle renners er een veroorloven.
  • Aan de Paddestraat, een kasseiweg in Velzeke-Ruddershove, staat een monument voor de Ronde van Vlaanderen, waarop een erelijst met de winnaars is aangebracht voor elk jaar waarin de Ronde langs deze weg passeerde.
  • In 2010 werden tijdens de Ronde opnames gemaakt voor De Ronde, een fictiereeks voor één van Jan Eelen die zich volledig afspeelt tijdens de Ronde van Vlaanderen.
  • De Ronde van Vlaanderen vormt samen met Milaan San Remo, Parijs-Roubaix, Luik-Bastenaken-Luik en de Ronde van Lombardije de 5 monumenten.

Dorp van de Ronde[bewerken]

Jaarlijks wordt een bepaald dorp op het parcours in de kijker gezet, het "Dorp van de Ronde". In dit dorp vinden dan tal van feestelijkheden plaats. Daarbij wordt iemand of iets - dat gestalte gaf aan de Ronde van Vlaanderen - gehuldigd of herdacht.

Foto's[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties