Ronde van Vlaanderen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vlag van België Ronde van Vlaanderen
Roger De Vlaeminck op de Koppenberg
Roger De Vlaeminck op de Koppenberg
Lokale naam Ronde van Vlaanderen, De Ronde
Bijnaam Vlaanderens Mooiste, Vlaamse Hoogmis
Regio Vlaanderen, België
Datum eerste weekend april
Organisator Flanders Classics
Classificatie
Discipline weg
Type Kassei- en heuvelklassieker
Internationale kalender UCI World Tour
Geschiedenis
Eerste editie 1913
Aantal edities 97 (2013)
Eerste winnaar Vlag van België Paul Deman
Laatste winnaar Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara
Rec. Bel. winnaar Vlag van België Tom Boonen (2012)
Rec. Ned. winnaar Vlag van Nederland Adrie van der Poel (1986)
Meeste zeges Vlag van België Achiel Buysse
Vlag van Italië Fiorenzo Magni
Vlag van België Eric Leman
Vlag van België Johan Museeuw
Vlag van België Tom Boonen
(3 zeges)
Wielersport
Portaal  Portaalicoon   Wielersport
Oudenaarde voerde campagne om de aankomst binnen haar grenzen te krijgen.

De Ronde van Vlaanderen is een jaarlijkse wielerwedstrijd voor beroepsrenners in Vlaanderen. Ze wordt tegenwoordig altijd op de veertiende zondag van het jaar gereden en is sinds vele jaren één van de belangrijkste eendaagse wedstrijden, een zogenaamde klassieker. Sinds 1919 is de Ronde, zoals de wedstrijd vaak genoemd wordt, elk jaar gereden, ook tijdens de Tweede Wereldoorlog. De wedstrijd wordt ook Vlaanderens Mooiste genoemd.

Inhoud

Geschiedenis [bewerken]

De Ronde van Vlaanderen is in 1913 ontstaan naar een idee van Karel Van Wijnendaele, mede oprichter van de sportkrant Sportwereld. Het was destijds gebruikelijk dat uitgevers en journalisten van kranten- en tijdschriften wielerwedstrijden organiseerden om hun uitgaven te promoten.

De Ronde van Vlaanderen was aanvankelijk, tot kort na de oorlog, vooral een Belgische wedstrijd. In de beginjaren werd de Ronde nog vaak op dezelfde dag gereden als Milaan-San Remo. De betere Italiaanse en Franse renners kozen doorgaans voor die laatste koers, waardoor de Ronde voor de oorlog slechts één niet-Belgische winnaar kende, de Zwitser Heiri Suter.

Na de Tweede Wereldoorlog begon de Ronde aan haar opmars als belangrijke internationale wedstrijd. Onder andere omdat de organisatoren van een aantal koersen de Challenge Desgrange-Colombo in het leven riepen, een soort voorloper van de wereldranglijst, waarvan de Ronde deel uitmaakte. Samen met onder meer Parijs-Roubaix behoort de Ronde van Vlaanderen tot de topwedstrijden in het wielrennen. De Ronde Van Vlaanderen maakte sinds 2005 deel uit van de Pro Tour. Vanaf 2011 behoort hij tot de UCI World Tour.

Recordhouders zijn de Belgen Achiel Buysse, Eric Leman, Johan Museeuw, Tom Boonen en de Italiaan Fiorenzo Magni met elk drie overwinningen. Magni is zelfs de enige die de Ronde drie keer op rij wist te winnen. De succesvolste Nederlander is Jan Raas met twee overwinningen en twee derde plaatsen.

Louison Bobet (1955), Rik Van Looy (1962), Eddy Merckx (1975) en Tom Boonen (2006) zijn de enige renners die de Ronde wonnen als wereldkampioen.

Parcours [bewerken]

In de eerste helft van de 20ste eeuw lagen de Vlaamse wegen er vaak zwaar bij, zodat een selectief parcours relatief eenvoudig uit te tekenen was. Grote delen van de wedstrijd verliepen zo vanzelf op kasseiwegen. Halverwege de eeuw werden na de grote verbindingswegen ook meer en meer lokale wegen geasfalteerd, zodat de wedstrijd steeds meer moest uitwijken naar kleinere wegen en hellingen. Omdat het steeds moeilijker was de nodige kasseistroken aan te doen, werden uiteindelijk steeds meer hellingen opgenomen in parcours. Het zwaartepunt van de wedstrijd verplaatste zich zo steeds meer naar de Vlaamse Ardennen.

Sinds 1998 start de Ronde in Brugge. Na een relatief vlak begin gaat het parcours via Oostende en Torhout richting Kortrijk, waarna het zich door het Vlaamse heuvelland slingert tot aan de finish, van 1973 tot 2011 in Meerbeke, sinds 2012 in Oudenaarde. Het precieze parcours verandert elk jaar een klein beetje. Steeds moeten de renners zo'n 20 kilometer aan kasseistroken en tussen de vijftien en twintig heuvels overbruggen. Geen enkele is erg hoog, maar ze zijn vaak wel erg steil en hebben veelal kasseien als ondergrond. Doordat alle moeilijke passages in de tweede helft van de koers liggen is er in de finale geen enkel rustig moment.

Van 1975 tot en met 2011 waren meestal de Muur van Geraardsbergen en de Bosberg de laatste twee hellingen die worden beklommen voor de finish. Vanaf 2012 worden de Oude Kwaremont en de Paterberg drie maal beklommen in de finale, met als laatste helling de Paterberg. De Muur van Geraardsbergen is in het parcours van 2012 geschrapt. De aankomst in Oudenaarde vindt plaats in de Minderbroederstraat, vlakbij het centrum van Oudenaarde.[1]

Hellingen in 2013 [bewerken]

Tiegemberg
Taaienberg
Eikenberg
Molenberg
Rekelberg
Berendries

Valkenberg
Oude Kwaremont (1e maal)
Paterberg (1e maal)
Koppenberg
Steenbeekdries
Kruisberg

Oude Kwaremont (2e maal)
Paterberg (2e maal)
Hoogberg-Hotond
Oude Kwaremont (3e maal)
Paterberg (3e maal)

Hellingen beklommen in de Ronde [bewerken]

Hellingen (soms) niet vermeld in het wedstrijdboek [bewerken]

Belangrijke kasseistroken [bewerken]

Lijst van winnaars [bewerken]

1913 · Vlag van België Paul Deman
1914 · Vlag van België Marcel Buysse
1915-1918 niet gereden 
1919 · Vlag van België Henri Van Lerberghe
1920 · Vlag van België Jules Vanhevel
1921 · Vlag van België René Vermandel
1922 · Vlag van België Léon Devos
1923 · Vlag van Zwitserland Heiri Suter
1924 · Vlag van België Gerard Debaets
1925 · Vlag van België Julien Delbecque
1926 · Vlag van België Denis Verschueren
1927 · Vlag van België Gerard Debaets
1928 · Vlag van België Jan Mertens
1929 · Vlag van België Jef Dervaes
1930 · Vlag van België Frans Bonduel
1931 · Vlag van België Romain Gijssels
1932 · Vlag van België Romain Gijssels
1933 · Vlag van België Alfons Schepers
1934 · Vlag van België Gaston Rebry
1935 · Vlag van België Louis Duerloo
1936 · Vlag van België Louis Hardiquest
1937 · Vlag van België Michel D'Hooghe
1938 · Vlag van België Edgard De Caluwé
1939 · Vlag van België Karel Kaers
1940 · Vlag van België Achiel Buysse
1941 · Vlag van België Achiel Buysse
1942 · Vlag van België Briek Schotte
1943 · Vlag van België Achiel Buysse
1944 · Vlag van België Rik Van Steenbergen
1945 · Vlag van België Sylvain Grysolle
1946 · Vlag van België Rik Van Steenbergen
1947 · Vlag van België Emiel Faignaert
1948 · Vlag van België Briek Schotte

1949 · Vlag van Italië Fiorenzo Magni
1950 · Vlag van Italië Fiorenzo Magni
1951 · Vlag van Italië Fiorenzo Magni
1952 · Vlag van België Roger Decock
1953 · Vlag van Nederland Wim van Est
1954 · Vlag van België Raymond Impanis
1955 · Vlag van Frankrijk Louison Bobet
1956 · Vlag van Frankrijk Jean Forestier
1957 · Vlag van België Fred De Bruyne
1958 · Vlag van België Germain Derycke
1959 · Vlag van België Rik Van Looy
1960 · Vlag van België Arthur Decabooter
1961 · Vlag van Verenigd Koninkrijk Tom Simpson
1962 · Vlag van België Rik Van Looy
1963 · Vlag van België Noël Foré
1964 · Vlag van Duitsland Rudi Altig
1965 · Vlag van Nederland Jo de Roo
1966 · Vlag van België Ward Sels
1967 · Vlag van Italië Dino Zandegu
1968 · Vlag van België Walter Godefroot
1969 · Vlag van België Eddy Merckx
1970 · Vlag van België Eric Leman
1971 · Vlag van Nederland Evert Dolman
1972 · Vlag van België Eric Leman
1973 · Vlag van België Eric Leman
1974 · Vlag van Nederland Cees Bal
1975 · Vlag van België Eddy Merckx
1976 · Vlag van België Walter Planckaert
1977 · Vlag van België Roger De Vlaeminck
1978 · Vlag van België Walter Godefroot
1979 · Vlag van Nederland Jan Raas
1980 · Vlag van België Michel Pollentier
1981 · Vlag van Nederland Hennie Kuiper

1982 · Vlag van België René Martens
1983 · Vlag van Nederland Jan Raas
1984 · Vlag van Nederland Johan Lammerts
1985 · Vlag van België Eric Vanderaerden
1986 · Vlag van Nederland Adrie van der Poel
1987 · Vlag van België Claude Criquielion
1988 · Vlag van België Eddy Planckaert
1989 · Vlag van België Edwig Van Hooydonck
1990 · Vlag van Italië Moreno Argentin
1991 · Vlag van België Edwig Van Hooydonck
1992 · Vlag van Frankrijk Jacky Durand
1993 · Vlag van België Johan Museeuw
1994 · Vlag van Italië Gianni Bugno
1995 · Vlag van België Johan Museeuw
1996 · Vlag van Italië Michele Bartoli
1997 · Vlag van Denemarken Rolf Sørensen
1998 · Vlag van België Johan Museeuw
1999 · Vlag van België Peter Van Petegem
2000 · Vlag van België Andrei Tchmil
2001 · Vlag van Italië Gianluca Bortolami
2002 · Vlag van Italië Andrea Tafi
2003 · Vlag van België Peter Van Petegem
2004 · Vlag van Duitsland Steffen Wesemann
2005 · Vlag van België Tom Boonen
2006 · Vlag van België Tom Boonen
2007 · Vlag van Italië Alessandro Ballan
2008 · Vlag van België Stijn Devolder
2009 · Vlag van België Stijn Devolder
2010 · Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara
2011 · Vlag van België Nick Nuyens
2012 · Vlag van België Tom Boonen
2013 · Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara

Meervoudige winnaars [bewerken]

Renners in het cursief gedrukt zijn renners die nu nog actief zijn.

Overwinningen Renner Land Jaren
3 Achiel Buysse Vlag van België België 1940 + 1941 + 1943
Fiorenzo Magni Vlag van Italië Italië 1949 + 1950 + 1951
Eric Leman Vlag van België België 1970 + 1972 + 1973
Johan Museeuw Vlag van België België 1993 + 1995 + 1998
Tom Boonen Vlag van België België 2005 + 2006 + 2012
2 Gerard Debaets Vlag van België België 1924 + 1927
Romain Gijssels Vlag van België België 1931 + 1932
Briek Schotte Vlag van België België 1942 + 1948
Rik Van Steenbergen Vlag van België België 1944 + 1946
Rik Van Looy Vlag van België België 1959 + 1962
Walter Godefroot Vlag van België België 1968 + 1978
Eddy Merckx Vlag van België België 1969 + 1975
Jan Raas Vlag van Nederland Nederland 1979 + 1983
Edwig Van Hooydonck Vlag van België België 1989 + 1991
Peter Van Petegem Vlag van België België 1999 + 2003
Stijn Devolder Vlag van België België 2008 + 2009
Fabian Cancellara Vlag van Zwitserland Zwitserland 2010 + 2013

Overwinningen per land [bewerken]

Overwinningen Land
68 Vlag van België België
10 Vlag van Italië Italië
9 Vlag van Nederland Nederland
3 Vlag van Frankrijk Frankrijk, Vlag van Zwitserland Zwitserland
2 Vlag van Duitsland Duitsland
1 Vlag van Denemarken Denemarken, Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk

Wielertoeristen [bewerken]

Sinds 1999 kunnen wielertoeristen de dag voor de Ronde het parcours, of een deel daarvan, afleggen. Het is één van de populairste tochten voor wielertoeristen. Op 3 april, een dag voor de Ronde van 2009, fietsten 19.000 wielertoeristen uit dertig verschillende landen hun Ronde. Dat is een record. 3.750 daarvan legden het volledige parcours af.

Ronde van Vlaanderen voor vrouwen [bewerken]

Sinds 2004 wordt de Ronde van Vlaanderen voor vrouwen georganiseerd. Het parcours start op de markt van Oudenaarde en eindigt in Meerbeke. De afstand bedraagt ruim 100 km en er moeten meer dan tien hellingen beklommen worden. In 2005 en 2006 was de Nederlandse Mirjam Melchers-Van Poppel de beste.

Overzicht winnaressen [bewerken]

Trivia [bewerken]

  • De langste editie vond plaats in 1913: 324 kilometer.
  • De traagste Ronde was in 1923: 26,223 km/u.
  • De snelste Ronde ooit was de editie van 2001: 43,580 km/u.
  • De jongste winnaar van de Ronde van Vlaanderen was Rik Van Steenbergen, in 1944 op 19-jarige leeftijd.
  • De oudste winnaar van de Ronde van Vlaanderen was Andrei Tchmil, in 2000, op 37-jarige leeftijd.
  • In de periode 1915-1918 werd er door oorlogsomstandigheden geen Ronde van Vlaanderen gefietst. Wel werd op 22 augustus 1915 een alternatieve Ronde gefietst op de wielerbaan van Evergem over 150 km. Leon Buysse won voor Oskar Goetgebuer en Albert Desmedt.
  • Tijdens de Tweede Wereldoorlog was het verplicht met een vast verzet te rijden. Dit om concurrentievervalsing te voorkomen: door de hoge kosten van versnellingsapparaten konden niet alle renners er een veroorloven.
  • Aan de Paddestraat, een kasseiweg in Velzeke-Ruddershove, staat een monument voor de Ronde van Vlaanderen, waarop een erelijst met de winnaars is aangebracht voor elk jaar waarin de Ronde langs deze weg passeerde.
  • In 2010 werden tijdens de Ronde opnames gemaakt voor De Ronde, een fictiereeks voor één van Jan Eelen die zich volledig afspeelt tijdens de Ronde van Vlaanderen.
  • De Ronde van Vlaanderen vormt samen met Milaan San Remo, Parijs-Roubaix, Luik-Bastenaken-Luik en de Ronde van Lombardije de 5 monumenten.

Dorp van de Ronde [bewerken]

Jaarlijks wordt een bepaald dorp op het parcours in de kijker gezet, het "Dorp van de Ronde". In dit dorp vinden dan tal van feestelijkheden plaats. Daarbij wordt iemand of iets - dat gestalte gaf aan de Ronde van Vlaanderen - gehuldigd of herdacht.

Foto's [bewerken]

Externe links [bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties