Ronde van Vlaanderen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
België Ronde van Vlaanderen
Roger De Vlaeminck op de Koppenberg
Roger De Vlaeminck op de Koppenberg
Lokale naam Ronde van Vlaanderen, De Ronde
Bijnaam Vlaanderens Mooiste
Regio Vlaanderen, België
Datum eerste weekend april
Organisator Flanders Classics
Classificatie
Discipline weg
Type Kassei- en heuvelklassieker
Internationale kalender UCI World Tour
Geschiedenis
Eerste editie 1913
Aantal edities 95 (2011)
Eerste winnaar België Paul Deman
Recentste winnaar België Nick Nuyens
Rec. Bel. winnaar België Nick Nuyens (2011)
Rec. Ned. winnaar Nederland Adrie van der Poel (1986)
Meeste zeges België Achiel Buysse
Italië Fiorenzo Magni
België Eric Leman
België Johan Museeuw
(3 zeges)
Wielersport
Portaal  Portaalicoon   Wielersport
Oudenaarde voerde campagne om de aankomst binnen zijn muren te krijgen.

De Ronde van Vlaanderen is een jaarlijkse wielerwedstrijd voor beroepsrenners in Vlaanderen. Ze wordt tegenwoordig altijd op de veertiende zondag van het jaar gereden en is sinds vele jaren één van de belangrijkste eendaagse wedstrijden, een zogenaamde klassieker. Sinds 1919 is de Ronde, zoals de wedstrijd vaak genoemd wordt, elk jaar gereden, ook tijdens de Tweede Wereldoorlog. In Vlaanderen wordt deze wedstrijd ook Vlaanderens Mooiste genoemd.

Inhoud

[bewerken] Geschiedenis

De Ronde van Vlaanderen is in 1913 ontstaan naar een idee van Karel Van Wijnendaele, mede oprichter van de sportkrant Sportwereld. Het was destijds gebruikelijk dat uitgevers en journalisten van kranten- en tijdschriften wielerwedstrijden organiseerden om hun uitgaven te promoten.

De Ronde van Vlaanderen was aanvankelijk, tot kort na de oorlog, vooral een Belgische wedstrijd. In de beginjaren werd de Ronde nog vaak op dezelfde dag gereden als Milaan-San Remo. De betere Italiaanse en Franse renners kozen doorgaans voor die laatste koers, waardoor de Ronde voor de oorlog slechts één niet-Belgische winnaar kende, de Zwitser Heiri Suter.

Na de Tweede Wereldoorlog begon de Ronde aan haar opmars als belangrijke internationale wedstrijd. Onder andere omdat de organisatoren van een aantal koersen de Challenge Desgrange-Colombo in het leven riepen, een soort voorloper van de wereldranglijst, waarvan de Ronde deel uitmaakte. Samen met onder meer Parijs-Roubaix behoort de Ronde van Vlaanderen tot de topwedstrijden in het wielrennen. De Ronde Van Vlaanderen maakte sinds 2005 deel uit van de Pro Tour. Vanaf 2011 behoort hij tot de UCI World Tour.

Recordhouders zijn de Belgen Achiel Buysse, Eric Leman en Johan Museeuw en de Italiaan Fiorenzo Magni met elk drie overwinningen. De succesvolste Nederlander is Jan Raas met twee overwinningen en twee derde plaatsen.

Louison Bobet (1955), Rik Van Looy (1962), Eddy Merckx (1975) en Tom Boonen (2006) zijn de enige renners die de Ronde wonnen als wereldkampioen.

[bewerken] Parcours

In de eerste helft van de 20ste eeuw lagen de Vlaamse wegen er vaak zwaar bij, zodat een selectief parcours relatief eenvoudig uit te tekenen was. Grote delen van de wedstrijd verliepen zo vanzelf op kasseiwegen. Halverwege de eeuw werden na de grote verbindingswegen ook meer en meer lokale wegen geasfalteerd, zodat de wedstrijd steeds meer moest uitwijken naar kleinere wegen en hellingen. Omdat het steeds moeilijker was de nodige kasseistroken aan te doen, werden uiteindelijk steeds meer hellingen opgenomen in parcours. Het zwaartepunt van de wedstrijd verplaatste zich zo steeds meer naar de Vlaamse Ardennen.

Sinds 1998 start de Ronde in Brugge. Na een relatief vlak begin gaat het parcours via Oostende en Torhout richting Kortrijk, waarna het zich door het Vlaamse heuvelland slingert tot aan de finish, van 1973 tot 2011 in Meerbeke, sinds 2012 in Oudenaarde. Het precieze parcours verandert elk jaar een klein beetje. Steeds moeten de renners zo'n 20 kilometer aan kasseistroken en tussen de vijftien en twintig heuvels overbruggen. Geen enkele is erg hoog, maar ze zijn vaak wel erg steil en hebben veelal kasseien als ondergrond. Doordat alle moeilijke passages in de tweede helft van de koers liggen is er in de finale geen enkel rustig moment.

Van 1975 tot en met 2011 waren meestal de Muur van Geraardsbergen en de Bosberg de laatste twee hellingen die worden beklommen voor de finish. Vanaf 2012 worden de Oude Kwaremont en de Paterberg drie maal beklommen in de finale, met als laatste helling de Paterberg. De Muur van Geraardsbergen is in het parcours van 2012 geschrapt. De aankomst in Oudenaarde vindt plaats in de Minderbroederstraat, vlakbij het centrum van Oudenaarde.[1]

[bewerken] Hellingen in 2012

Nokereberg
Taaienberg
Eikenberg
Molenberg
Rekelberg
Berendries

Valkenberg
Oude Kwaremont (1e maal)
Paterberg (1e maal)
Koppenberg
Steenbeekdries
Nieuwe Kruisberg

Oude Kwaremont (2e maal)
Paterberg (2e maal)
Hoogberg-Hotond
Oude Kwaremont (3e maal)
Paterberg (3e maal)

[bewerken] Hellingen beklommen in de Ronde

[bewerken] Hellingen (soms) niet vermeld in het wedstrijdboek

[bewerken] Belangrijke kasseistroken

[bewerken] Lijst van winnaars

1913 · België Paul Deman
1914 · België Marcel Buysse
1915-1918 niet gereden 
1919 · België Henri Van Lerberghe
1920 · België Jules Vanhevel
1921 · België René Vermandel
1922 · België Léon Devos
1923 · Zwitserland Heiri Suter
1924 · België Gerard Debaets
1925 · België Julien Delbecque
1926 · België Denis Verschueren
1927 · België Gerard Debaets
1928 · België Jan Mertens
1929 · België Jef Dervaes
1930 · België Frans Bonduel
1931 · België Romain Gijssels
1932 · België Romain Gijssels
1933 · België Alfons Schepers
1934 · België Gaston Rebry
1935 · België Louis Duerloo
1936 · België Louis Hardiquest
1937 · België Michel D'Hooghe
1938 · België Edgard De Caluwé
1939 · België Karel Kaers
1940 · België Achiel Buysse
1941 · België Achiel Buysse
1942 · België Briek Schotte
1943 · België Achiel Buysse
1944 · België Rik Van Steenbergen
1945 · België Sylvain Grysolle
1946 · België Rik Van Steenbergen
1947 · België Emiel Faignaert

1948 · België Briek Schotte
1949 · Italië Fiorenzo Magni
1950 · Italië Fiorenzo Magni
1951 · Italië Fiorenzo Magni
1952 · België Roger Decock
1953 · Nederland Wim van Est
1954 · België Raymond Impanis
1955 · Frankrijk Louison Bobet
1956 · Frankrijk Jean Forestier
1957 · België Fred De Bruyne
1958 · België Germain Derycke
1959 · België Rik Van Looy
1960 · België Arthur Decabooter
1961 · Verenigd Koninkrijk Tom Simpson
1962 · België Rik Van Looy
1963 · België Noël Foré
1964 · Duitsland Rudi Altig
1965 · Nederland Jo de Roo
1966 · België Ward Sels
1967 · Italië Dino Zandegu
1968 · België Walter Godefroot
1969 · België Eddy Merckx
1970 · België Eric Leman
1971 · Nederland Evert Dolman
1972 · België Eric Leman
1973 · België Eric Leman
1974 · Nederland Cees Bal
1975 · België Eddy Merckx
1976 · België Walter Planckaert
1977 · België Roger De Vlaeminck
1978 · België Walter Godefroot
1979 · Nederland Jan Raas

1980 · België Michel Pollentier
1981 · Nederland Hennie Kuiper
1982 · België René Martens
1983 · Nederland Jan Raas
1984 · Nederland Johan Lammerts
1985 · België Eric Vanderaerden
1986 · Nederland Adrie van der Poel
1987 · België Claude Criquielion
1988 · België Eddy Planckaert
1989 · België Edwig Van Hooydonck
1990 · Italië Moreno Argentin
1991 · België Edwig Van Hooydonck
1992 · Frankrijk Jacky Durand
1993 · België Johan Museeuw
1994 · Italië Gianni Bugno
1995 · België Johan Museeuw
1996 · Italië Michele Bartoli
1997 · Denemarken Rolf Sørensen
1998 · België Johan Museeuw
1999 · België Peter Van Petegem
2000 · België Andrei Tchmil
2001 · Italië Gianluca Bortolami
2002 · Italië Andrea Tafi
2003 · België Peter Van Petegem
2004 · Duitsland Steffen Wesemann
2005 · België Tom Boonen
2006 · België Tom Boonen
2007 · Italië Alessandro Ballan
2008 · België Stijn Devolder
2009 · België Stijn Devolder
2010 · Zwitserland Fabian Cancellara
2011 · België Nick Nuyens

[bewerken] Meervoudige winnaars

Renners in het cursief gedrukt zijn renners die nu nog actief zijn.

Overwinningen Renner Land Jaren
3 Achiel Buysse Vlag van België België 1940 + 1941 + 1943
Fiorenzo Magni Vlag van Italië Italië 1949 + 1950 + 1951
Eric Leman Vlag van België België 1970 + 1972 + 1973
Johan Museeuw Vlag van België België 1993 + 1995 + 1998
2 Gerard Debaets Vlag van België België 1924 + 1927
Romain Gijssels Vlag van België België 1931 + 1932
Briek Schotte Vlag van België België 1942 + 1948
Rik Van Steenbergen Vlag van België België 1944 + 1946
Rik Van Looy Vlag van België België 1959 + 1962
Walter Godefroot Vlag van België België 1968 + 1978
Eddy Merckx Vlag van België België 1969 + 1975
Jan Raas Vlag van Nederland Nederland 1979 + 1983
Edwig Van Hooydonck Vlag van België België 1989 + 1991
Peter Van Petegem Vlag van België België 1999 + 2003
Tom Boonen Vlag van België België 2005 + 2006
Stijn Devolder Vlag van België België 2008 + 2009

[bewerken] Overwinningen per land

Overwinningen Land
67 Vlag van België België
10 Vlag van Italië Italië
9 Vlag van Nederland Nederland
3 Vlag van Frankrijk Frankrijk
2 Vlag van Zwitserland Zwitserland, Vlag van Duitsland Duitsland
1 Vlag van Denemarken Denemarken, Vlag van het Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk

[bewerken] Wielertoeristen

Sinds 1999 kunnen wielertoeristen de dag voor de Ronde het parcours, of een deel daarvan, afleggen. Het is één van de populairste tochten voor wielertoeristen. Op 3 april, een dag voor de Ronde van 2009, fietsten 19.000 wielertoeristen uit dertig verschillende landen hun Ronde. Dat is een record. 3.750 daarvan legden het volledige parcours af.

[bewerken] Ronde van Vlaanderen voor vrouwen

Sinds 2004 wordt de Ronde van Vlaanderen voor vrouwen georganiseerd. Het parcours start op de markt van Oudenaarde en eindigt in Meerbeke. De afstand bedraagt een goeie 100 km en er moeten meer dan 10 hellingen beklommen worden. In 2005 en 2006 was de Nederlandse Mirjam Melchers de beste.

[bewerken] Overzicht winnaressen

[bewerken] Trivia

  • De langste editie vond plaats in 1988: 280 kilometer.
  • De traagste Ronde was in 1923: 26,223 km/u.
  • De snelste Ronde ooit was de editie van 2001: 43,580 km/u.
  • De jongste winnaar van de Ronde van Vlaanderen was Rik Van Steenbergen, in 1944 op 19-jarige leeftijd.
  • De oudste winnaar van de Ronde van Vlaanderen was Andrei Tchmil, in 2000, op 37-jarige leeftijd.
  • In de periode 1915-1918 werd er door oorlogsomstandigheden geen Ronde van Vlaanderen gefietst. Wel werd op 22 augustus 1915 een alternatieve Ronde gefietst op de wielerbaan van Evergem over 150 km. Leon Buysse won voor Oskar Goetgebuer en Albert Desmedt.
  • Tijdens de Tweede Wereldoorlog was het verplicht met een vast verzet te rijden. Dit om concurrentievervalsing te voorkomen: door de hoge kosten van versnellingsapparaten konden niet alle renners er een veroorloven.
  • Aan de Paddestraat, een kasseiweg in Velzeke-Ruddershove, staat een monument voor de Ronde van Vlaanderen, waarop een erelijst met de winnaars is aangebracht voor elk jaar waarin de Ronde langs deze weg passeerde.
  • In 2010 werden tijdens de Ronde opnames gemaakt voor De Ronde, een fictiereeks voor één van Jan Eelen die zich volledig afspeelt tijdens de Ronde van Vlaanderen.

[bewerken] Dorp van de Ronde

Jaarlijks wordt een bepaald dorp op het parcours in de kijker gezet, het "Dorp van de Ronde". In dit dorp vinden dan tal van feestelijkheden plaats. Daarbij wordt iemand of iets - dat gestalte gaf aan de Ronde van Vlaanderen - gehuldigd of herdacht.

[bewerken] Foto's

[bewerken] Externe links

Referenties
Persoonlijke instellingen
Naamruimten
Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen