Roodgevlekte schildstaartslang

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Roodgevlekte schildstaartslang
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Squamata (Schubreptielen)
Onderorde: Serpentes (Slangen)
Superfamilie: Uropeltoidea
Familie: Uropeltidae (Schildstaartslangen)
Geslacht: Uropeltis
Soort
Uropeltis maculata
Beddome, 1878
op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Herpetologie

De roodgevlekte schildstaartslang[1] (Uropeltis maculata) is een kleine slang uit de familie schildstaartslangen (Uropeltidae).[2] De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Richard Henry Beddome in 1878. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Silybura maculata gebruikt. De wetenschappelijke soortnaam werd vroeger wel met maculata geschreven waardoor deze vaak opduikt in de literatuur.

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

De roodgevlekte schildstaartslang heeft een cilindrische lichaamsvorm en is overal zowel dun als lang. Deze soort blijft met een lengte tot 30 centimeter erg klein, de slang heeft een overwegend helderrode kleur die dient om af te schrikken. De slang produceert geen gif. Net zoals andere soorten schildstaartslangen heeft deze soort een sterk verkorte staart met aan het einde een verhoornd deel, waarvan de familienaam is afgeleid: ura betekent staart en pelte betekent schild of plaat. De kleur is overwegend licht- tot donkerbruin en de kop is roodbruin, ook op de buik zijn rode vlekken aanwezig wat een typisch kenmerk is.

Algemeen[bewerken]

Deze soort wordt slechts dertig centimeter lang en komt voor in zuidelijk Azië, de slang leeft endemisch in India. De habitat van de slang bestaat uit bergwouden en dichte bossen. De soort is alleen aangetroffen op een relatief grote hoogte van 2000 tot 3500 meter De roodgevlekte schildstaartslang leeft veelal onder de grond, en verkiest losse zandgronden of de strooisellaag waaronder ze holen graven en daar zelden uitkomen.

Levenswijze[bewerken]

De roodgevlekte schildstaartslang is eierlevendbarend; de juvenielen komen direct na de geboorte uit en zijn dan slechts enkele centimeters lang. Omdat deze soort meestal ondergronds leeft en zich niet vaak in gevangenschap heeft voortgeplant, is er nog veel te ontdekken over de meeste schildstaartslangen waaronder deze soort. Het voedsel bestaat uit allerlei dieren die al gravend worden aangetroffen zoals wormen en insecten en de larven. De slang is niet giftig, maar wordt door de lokale bevolking vaak voor de zekerheid doodgeslagen vanwege de felle rode kleuren. De meeste dieren die felle kleuren hebben, imiteren de gevaarlijke soorten, wat mimicry wordt genoemd.

Bronvermelding[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
Referenties
  1. P Whitfield, Encyclopedie van het dierenrijk - Alle gewervelde dieren in woord en beeld, Uitgeverij Areopagus, 1984, Pagina 444 ISBN 90 274 9009 0.
  2. Peter Uetz & Jakob Hallermann. The Reptile Database – Uropeltis maculatus
Bronnen
  • (nl) P Whitfield - Encyclopedie van het dierenrijk - Alle gewervelde dieren in woord en beeld (1984)- Pagina 444 - Uitgeverij Areopagus - ISBN 90 274 9009 0
  • (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Uropeltis maculatus - Website Geconsulteerd 9 november 2014