Rosalba Carriera

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Rosalba Carriera, zelfportret 1715

Rosalba Carriera (Venetië, 7 oktober 1675 - 15 april 1757) was een Italiaanse pastelschilderes. Op jonge leeftijd werkte ze voornamelijk als miniatuurschilder op snuifdozen, maar ontwikkelde zich als pastelschilder.

Biografie[bewerken]

Carriera studeerde aan de Romeinse Accademia di San Lazzaro in Lucca en vervolgens bij Antonio Balestra in Venetië. Gevierd en bewonderd, toerde ze door Europa en was een graag geziene gast in tal van vorstenhoven. In 1720/21 was ze in Parijs en riep vanwege de vele opdrachten de hulp in van haar zus Giovanni. Na anderhalf jaar keerde zij terug naar Italië. In 1723 was zij in Modena, in 1730 in Wenen. Ze schilderde voornamelijk halfhoge figuren, Christushoofden, Maria's, maar ook mythologische en allegorische figuren.

Na de dood van Giovanna (1737) en een jaar later van hun moeder was Carriera zo wanhopig dat ze niet meer kon werken en moest met veel moeite worden overgehaald opdrachten aan te nemen. Een oogziekte maakte het schilderen lastig. Ondanks enkele pijnlijke oogoperaties, schilderde ze tot 1746. Verzorgd door de enige overlevende zus Angela, die was getrouwd met Giovanni Antonio Pellegrini, woonde Carriera elf jaar in Dorsoduro (Venetië) - niet gek, zoals velen beweerden, maar in haar eigen woorden in de "donkerste zwartste nacht."

Haar portretten zijn te vinden in Dresden, Venetië, Wenen, München (Alte Pinakothek) en Parijs. Ze zijn gemaakt in rococostijl, met voornamelijk pastelkleuren.