Rosse waaierstaart
| Rosse waaierstaart IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2009) |
|||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||||
| Rosse waaierstaart (Erythropygia galactotes) | |||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Soort | |||||||||||||
| Erythropygia galactotes (Temminck, 1820) |
|||||||||||||
Afbeeldingen Rosse waaierstaart op  Wikimedia Commons
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||
De rosse waaierstaart (Erythropygia galactotes, synoniem Cercotrichas galactotes) is een zangvogel uit de familie vliegenvangers (Muscicapidae). De vogel lijkt niet op een vliegenvanger, maar meer op een klein soort lijster. Het is een vogel die voorkomt in Zuidoost-Europa en Turkije en verder in West-Azië.
Beschrijving [bewerken]
De rosse waaierstaart is ruim 15 centimeter lang, het is een slanke vogel met relatief lang poten en het uiterlijk van een lijsterachtige. De vogel is herkenbaar aan zijn lange, kastanjebruine, waaiervormig staart die aan de brede onderkant afwisselend zwarte en wit gevlekt is. De vogel is van boven roodachtig bruin tot bruingrijs en van onder zandkleurig. De rosse waaierstaart heeft ook een duidelijke witte wenkbrauwstreep en daaronder een zwarte oogstreep.
Verspreiding [bewerken]
Bij de ondersoort Erythropygia galactotes galactotes is de bovenkant voskleurig bruinrood. Deze vorm komt voor op het Iberisch schiereiland , Noord-Afrika, Israël en het zuidwestelijk deel van Syrië. Deze vorm heeft misschien ooit in Zuid-Frankrijk gebroed, maar wordt er nu zelden waargenomen. Deze vogel is (nog) nooit in de Lage landen gezien.
Andere ondersoorten van de rosse waaierstaart komen voor op de Balkan, Griekenland, in het westen en zuiden van Turkije, West-Syrië en de Libanon. Verder is er weer een andere vorm die voorkomt in het zuidoosten van Turkije, Irak en in het noordoosten en oosten van Saoedi-Arabië tot in het zuiden van Kazachstan, Iran, Afghanistan en Pakistan.
Leefgebied en -gewoonten [bewerken]
De rosse waaierstaart komt voor in tuinen, wijngaarden, palm- en olijfplantages. Hij valt op door zijn gedrag, als hij in struikgewas zit, of op de grond rondhipt laat hij de vleugels wat hangen en houdt zijn opvallende, waaiervormige staart loodrecht omhoog.
De rosse waaierstaart gedraagt zich vaak heimelijk, maar is niet bijzonder schuw. Hij zingt op de opvallende plaatsen zoals telefoondraden of in een geleidelijk dalende baltsvlucht. De zang doet een beetje denken aan de zang van de veldleeuwerik. De roep is een hard "tèk".
De rosse waaierstaar foerageert op wormen, mieren, kevers en fruit. Het nest bevindt zich in heggen van de vijgcactus en palmbosjes. Het nest is gemaakt van gras en takjes en bevindt zich veelal twee meter boven de grond.
De rosse waaierstaart is een trekvogel die in de winter naar zuidelijkere gebieden trekt.
| Bronnen, noten en/of referenties |
