Rotonde (architectuur)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De rotunda in het Capitool, bij de uitvaartplechtigheid van Gerald Ford in 2006

Een rotonde (van het Latijnse rotundus) is een bouwwerk met een cirkelvormige plattegrond.

Een rotonde, soms: rotunda, kan vrijstaand zijn (zoals het Baptisterium in Pisa) of onderdeel van een gebouw (zoals in het Capitool in Washington D.C.). Een rotonde wordt vaak bekroond met een koepel.

Verspreiding[bewerken]

In sommige oude tempels is de rotonde herkenbaar; een bekend voorbeeld hiervan is het Pantheon in Rome. Van de 9e tot de 11e eeuw werden vooral in Centraal-Europa veel kerken opgericht met een rotonde als basisvorm, soms uitgebreid met een of meerdere apsissen. In de 11e en 12e eeuw werd het ook in Scandinavië een populaire bouwvorm. Alleen op het eiland Bornholm zijn al vijf van deze ronde kerken te vinden.

De Nederlandse koepelkerken, die vanaf de 17e eeuw werden gebouwd, kennen veelal een achthoekige plattegrond en zijn geen rotondes. De ronde vorm is in Nederland soms wel terug te vinden in theekoepels en priëlen. Grotere rotondes zijn de 19e-eeuwse koepelgevangenissen in Arnhem, Breda en Haarlem.

In de 18e eeuw werd de rotonde ingevoerd in de Verenigde Staten. De rotonde met de bekende koepel van het Capitool in Washington D.C., was vervolgens een voorbeeld voor andere gebouwen in het land, zoals de Universiteit van Virginia.

De term kan ook slaan op een ruimte of vertrek in een gebouw, zoals in het kasteel van Vaux-le-Vicomte in Frankrijk.

Galerij[bewerken]

Zie ook[bewerken]