Rotsparkiet
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Rotsparkiet IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2009) |
|||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Soort | |||||||||||||
| Cyanoliseus patagonus (Vieillot, 1818) |
|||||||||||||
Afbeeldingen Rotsparkiet op  Wikimedia Commons
|
|||||||||||||
Rotsparkiet op  Wikispecies
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||
De rotsparkiet of holenparkiet (Cyanoliseus patagonus) is een parkiet die in Chili, Argentinië en in Uruguay voorkomt.
De rotsparkiet leeft in zeer grote, luidruchtige groepen, bij voorkeur op rotsen. Ze kunnen uitstekend klimmen, maar ook goed vliegen. Ze voeden zich in hoofdzaak met allerlei zaden en bessen. Rotsparkieten zijn koloniebroeders.
Hun nest maken ze in een nauwe, beschutte rotsspleet of nis en er worden meestal 2 eieren gelegd, die door het vrouwtje in ongeveer 24 dagen worden uitgebroed. Wanneer de jongen 2 maanden oud zijn, verlaten ze meestal het nest, maar het duurt nog eenzelfde periode voordat ze voor zichzelf kunnen zorgen. Volwassen dieren zijn ongeveer 45 centimeter lang.
| Bronnen, noten en/of referenties |
