Royal Air Maroc
| Royal Air Maroc | |||||
|
|||||
| Een Boeing 737-800 van Royal Air Maroc | |||||
| Opgericht | 1957 | ||||
| Hubs | Mohammed V International Airport | ||||
| Vloot | 46 vliegtuigen (incl RAM Express+RAM Cargo) |
||||
| Bestemmingen | 69 (directe bestemmingen)[1] | ||||
| Frequent flyer-programma | Safar Flyer[2] | ||||
| Alliantie | Iberia tbv frequent flyer programma | ||||
| Hoofdkantoor | Casablanca, Marokko | ||||
| Sleutelpersonen | Driss Benhima | ||||
| Website | http://www.royalairmaroc.com/ | ||||
|
|||||
Royal Air Maroc (ook bekend als RAM) is de nationale luchtvaartmaatschappij van Marokko met de basis in Casablanca. Het vliegt op bestemmingen in Afrika, Azië, Europa en Noord-Amerika. Lokaal doet het lijndiensten en chartervluchten inclusief Hadj vluchten. De hub is Casablanca Mohamed V (CMN). Royal Air Maroc is voor 95,95% eigendom van de Marokkaanse staat. AirFrance-KLM bezit 2,86% van de aandelen.
Sinds 2002 is RAM bezig met een upgrade van zijn vloot. Zo hebben ze in 2005 onder andere vier Airbus A321-211, acht Boeing 737-800 gekocht en hebben ze vijf Boeing 787 Dreamliners en 10 Boeing 737-800 besteld. De huidige vloot van RAM heeft een gemiddelde leeftijd van 9.2 jaar[3] (en RAM Express 0,9 jaar)[4].
Hiermee heeft Royal Air Maroc samen met Air Algérie[5] en South African Airways[6] de modernste vloot van Afrika.
Inhoud |
Codes [bewerken]
Vloot [bewerken]
RAM's vloot is opgebouwd uit toestellen voor drie soorten vluchten: ofwel een toestel voor korte en middellange vluchten, voor middellange en lange vluchten of voor binnenlandse vluchten. Korte vluchten zijn de binnenlandse verbindingen en vluchten naar buurlanden. De trans-atlantische vluchten zijn de vluchten naar Canada en de VS. De overige vluchten, naar Europa, Centraal-Afrika en het Midden-Oosten worden zowel met de short/medium-haul toestellen als met de long-haul toestellen uitgevoerd.
Op een aantal lijndiensten worden afhankelijk van het seizoen verschillende toestellen ingezet: zo vliegt RAM het grootste gedeelte van het jaar tussen Schiphol of Brussels Airport en Nador met Boeing 737's maar in de drukke zomermaanden wordt 1 x per week de Boeing 747 van RAM ingezet (dan wel wordt er een 747 gecharterd).[7]
De vloot van Royal Air Maroc bestaat uit de volgende toestellen (stand april 2013):[3][4]
| Vliegtuigen | Actief | Bestellingen | Passagiers | Opmerkingen | ||
|---|---|---|---|---|---|---|
| B | E | Total | ||||
| Embraer 190 | 2 | - | ? | ? | 100 | wordt gecharterd van Air France voor zomer 2013 (zelfde Air France configuratie) |
| Boeing 737-700 | 6 | - | 12 | 120 | 132 | |
| Boeing 737-800 | 30 | - | 12 | 165 | 177 | Grootste gebruiker van de 737-800 in Afrika |
| Boeing BBJ | 1 | — | VIP | operatief voor de Marokkaanse overheid (CN-MVI) | ||
| Boeing 747-400 | 1 | — | 20 | 478 | 498 | Wordt op de langere termijn vervangen voor de 787 |
| Boeing 767-300ER | 2 | - | 12 | 224 | 236 | deze indeling geldt voor de toestellen CN-RNS+RNT |
| 1 | - | 10 | 227 | 237 | deze indeling geldt voor toestel CN-ROV | |
| 1 | - | 10 | 225 | 235 | deze indeling geldt voor toestel CN-ROW | |
| Boeing 787-8 | 0 | 6 | TBA | leveringen in vanaf 2014 | ||
| Royal Air Maroc Express-vloot | ||||||
| ATR 72-600 | 4 | 2 | 12 | 58 | 70 | 1e operator van dit toestel |
| Royal Air Maroc Cargo-vloot | ||||||
| Boeing 737-300F | 1 | — | Cargo | |||
| Boeing 767-300F | - | 1 | Cargo | |||
| Totaal | 47 + 1 regeringstoestel | 15 | ||||
Bestemmingen [bewerken]
Royal Air Maroc voert lijnvluchten uit naar (Februari 2013):[1]
Binnenlandse bestemmingen [bewerken]
| Stad |
|---|
| Agadir |
| al-Ajoen * |
| Al Hoceima |
| Casablanca HUB |
| Dakhla * |
| Errachidia |
| Essaouira |
| Fez |
| Marrakesh |
| Nador |
| Ouarzazate |
| Oujda |
| Tanger |
* Westelijke Sahara
Bestemmingen in rest van Afrika [bewerken]
Abidjan, Accra, Addis Abeba(alleen vracht), Algiers, Bamako, Brazzaville, Caïro, Conakry, Cotonou, Dakar, Douala, Freetown, Libreville, Lomé, Malabo, Niamey, Nouakchott, Ouagadougou, Timboektoeper 16 juni Tripoli, Tunis,
Azië (Midden Oosten) [bewerken]
| land | Stad |
|---|---|
| Saoedi-Arabië | Djedda |
| Saoedi-Arabië | Riyad |
| Libanon | Beiroet |
| VAE | Abu Dhabi * |
| VAE | Dubai ** |
* uitgevoerd door Etihad Airways
** uitgevoerd door Emirates
Europa [bewerken]
* Wordt uitgevoerd door RAM Express
Noord-Amerika [bewerken]
| Land | Stad |
|---|---|
| Canada | Montreal |
| USA | New York |
| USA | Washington D.C.* |
| USA | Los Angeles* |
| USA | San Francisco* |
| USA | Seattle* |
| USA | Orlando* |
| USA | Tampa (Florida) * |
| USA | Denver |
* wordt uitgevoerd door Delta Air Lines dan wel JetBlue Airways.
Vervallen bestemmingen [bewerken]
Bestemmingen die in het verleden wel in het vluchtschema van RAM stonden maar inmiddels niet meer zijn opgenomen zijn onder andere:
Alexandrië, Athene, Bahrein, Bazel, Mulhouse, Freiburg, Boedapest, Dubai, Faro, Gerona, Glasgow, Johannesburg, Kano, Koeweit, Malta, Manchester, Medina, Muskat, Rio de Janeiro, Praag, Salzburg, Singapore, Tokio en Wenen
Incidenten en ongelukken [bewerken]
In de geschiedenis van de maatschappij zijn verschillende ongelukken gebeurd. Een overzicht van de ernstigste incidenten waarbij dodelijke slachtoffers vielen of een toestel geheel verloren ging:[8]
14 november 1958 raakte een Douglas DC-3 tijdens de landing op Tanger zodanig beschadigd dat deze total-loss werd verklaard. Er vielen geen slachtoffers.
Op 1 april 1970 crashte een Sud Aviation Caravelle tijdens de nadering van Casablanca. Vanaf een hoogte van ongeveer 500 meter stortte het toestel neer waarbij 61 van de 82 inzittenden omkwamen. Van de zeskoppige bemanning overleefde één persoon het ongeluk.
Op 22 december 1973 vloog een Sud Aviation Caravelle tegen de helling van een berg bij Tétouan waarbij alle 106 inzittenden, waaronder 7 bemanningsleden, omkwamen. Het toestel was onderweg van Parijs naar Casablanca en zou een tussenlanding maken in Tanger. Tijdens de nadering van Tanger moest de piloot een draai maken en zette deze koerswijziging te ver door waardoor hij oostelijk van de geplande aanvliegroute kwam. Het ongeluk vond plaats tijdens duisternis en in de regen.
Op 6 februari 1989 verongelukte een Vickers Vanguard die gehuurd was door RAM en Air France voor vrachtvluchten tussen Marseille naar Parijs. Een eerste poging om op te stijgen vanaf Marseille voor de terugvlucht naar Parijs werd afgebroken omdat de bemanning problemen ondervond met de besturing. Na enkele checks en het opvragen van de meteo-gegevens volgde een tweede poging. Na het losraken van de grond verloor de bemanning de controle en het toestel stortte neer. De driekoppige bemanning verloor het leven.
Op 21 augustus 1994 stortte een ATR 42 neer een tiental minuten na het vertrek vanaf Agadir richting Casablanca. Van de 40 passagiers en 4 bemanningsleden overleefde niemand het ongeluk. Er zou sprake zijn van een bewuste actie van de gezagvoerder, die de auto-pilot opzettelijk zou hebben uitgeschakeld, maar dit wordt ontkend door de vakbond van piloten.
Op 21 januari 1995 was een Boeing 747-400 bezig met de voorbereidingen voor vertrek uit Montréal-Mirabel International Airport richting New York en eindbestemming Casablanca. De piloot begon te taxiën in de veronderstelling dat het ijsvrij maken proces was afgerond en dat de standplaats vrij was van voertuigen en andere obstakels. Toen het toestel voorwaarts begon te rijden reed het twee de-icing voertuigen omver die nog voor de horizontale stabilos stonden. Tijdens dit ongeluk verloren drie medewerkers van het grondpersoneel hun leven en raakten er twee gewond. Aan boord vielen geen slachtoffers.[9]
Op 26 januari 2003 zou een Boeing 737 tijdens een nachtelijke landing op Oujda zodanige schade hebben opgelopen dat deze als verloren moet worden beschouwd. De schade zou zijn ontstaan doordat de vleugel de grond zou hebben geraakt zo'n 20 meter naast de baan en daarna zou het toestel enige honderden meters parallel naast de baan zijn doorgereden, maar gegevens over deze vlucht zijn verwijderd uit de bestanden van de luchtvaartdienst. Er zouden geen slachtoffers zijn gevallen maar het toestel is op 16 september uitgeschreven uit de nationale registers.
Recente overige incidenten [bewerken]
Naast deze incidenten met dodelijke slachtoffers en/of verlies van een toestel zijn er in de recente jaren nog twee vrij ernstige ongelukken geweest:
- Op 20 april 2009 ondervond een Boeing 767-300, vliegend als Vlucht 200 van Casablanca naar New York ernstige wake turbulence tijdens de nadering van het John F. Kennedy International Airport in New York. Hierdoor maakte het toestel een zeer harde landing en bij nadere inspecties aan de grond werden scheuren gevonden in de romp. Het toestel moest vervolgens aan de grond blijven voor reparaties.[10][11]
- Op 6 juni 2010 kwam een Boeing 737-400 in botsing met een groep vogels. Hierdoor ontstond flinke schade aan de romp en de motoren en als gevolg hiervan maakte de piloot, na een Mayday call, een noodlanding op Luchthaven Schiphol. Sommige getuigen spraken over brand in een motor.[12]
Externe link [bewerken]
| Meer mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Royal Air Maroc op Wikimedia Commons. |
Bronnen, noten en/of referenties
|
| Marokkaanse luchtvaartmaatschappijen | ||
|---|---|---|
|
Casa Air Service · Jet4you · Regional Air Lines · Royal Air Maroc · Tingair · Air Arabia Maroc |
||
| Leden van de Arab Air Carriers Organization (AACO) |
|---|
|
Afriqiyah Airways · Air Algérie · Air Arabia · Air Cairo · EgyptAir · Emirates · Etihad Airways · Felix Airways · Gulf Air · Iraqi Airways · Jordan Aviation · Kuwait Airways · Libyan Airlines · Middle East Airlines · Oman Air · Palestinian Airlines · Qatar Airways · RotanaJet · Royal Air Maroc · Royal Jordanian · Saudia · Sudan Airways · Syrian Arab Airlines · Trans Mediterranean Airways · Tunisair · Yemenia |