Royale Union Saint-Gilloise

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Union
Competitiester.svg
Naam Royale Union Saint-Gilloise
Bijnaam les Unionistes
l'Union 60
la Vieille Dame
Stamnummer 10
Opgericht 1897
Plaats Sint-Gillis
Stadion Joseph Marienstadion, Vorst
Capaciteit 8.000
Voorzitter Vlag van België Alain Vander Borght
Trainer Vlag van België Jacques Urbain
Competitie Derde klasse B
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuiskleuren
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uitkleuren
geldig voor 2013/14
Portaal  Portaalicoon   Voetbal
Het Joseph Marienstadion
Het Joseph Marienstadion

Royale Union Saint-Gilloise is een Belgische voetbalclub, afkomstig uit Sint-Gillis in Brussel. Union werd opgericht in 1897 en speelt sinds de jaren 20 in het Joseph Marienstadion. De club is aangesloten bij de Belgische Voetbalbond met stamnummer 10 en heeft blauw-gele clubkleuren. Union was de succesvolste Belgische club voor de Tweede Wereldoorlog en wist elf maal de landstitel te veroveren. Het laat daarmee vooralsnog enkel RSC Anderlecht en Club Brugge voor zich.

Union houdt het record wat het aantal opeenvolgende ongeslagen wedstrijden in de Belgische Eerste Klasse betreft, namelijk 60. Dit gebeurde in de seizoenen 1933, 1934 en 1935. Union verloor uiteindelijk van Daring Club de Bruxelles. Het elftal werd later bekend onder de naam Union 60. In België wordt er nog jaarlijks een beker uitgereikt aan de ploeg die het langst ongeslagen blijft, de Pappaertbeker, genoemd naar de kapitein van Union 60, Jules Pappaert.

Geschiedenis[bewerken]

In 1897 werd Union Saint-Gilloise opgericht; de club sloot het jaar erna aan bij de UBSSA. De eerste jaren verhuisde de club enkele malen van terrein en speelde op velden in Ukkel, Sint-Gillis en Vorst. In 1898 ging Union van start in de Tweede Afdeling, in de Brabantse reeks. In 1898/99 haalde Union daar al een derde plaats, het seizoen erop won Union zijn reeks en stootte in de play-offs door naar de finale die het won. In 1901/02 startte Union dan voor het eerst in de Ereafdeling, zoals de Eerste Klasse toen heette, en waar de club sterk bleef presteren. Union won meteen zijn reeks, maar werd vierde en laatste in de eindronde. Het jaar erop werd Union tweede in de eindronde, tot het in 1903/04 voor het eerst raak was: Union pakte zijn eerste landstitel. Ook de komende drie jaar bleef Union dominant en werd zo nog drie maal landskampioen. Niet alleen de eerste ploeg deed het goed, ook de reserveploeg van Union, die in de Tweede Afdeling aantrad, pakte enkele jaren op rij daar de titel. In 1908 werd Union even tweede en moest de titel laten aan stadsgenoot Racing Club de Bruxelles, maar de volgende twee jaar was het opnieuw Union dat de beste was. Tegen 1910 had Union zo zes titels veroverd in zeven jaar tijd. In deze tijd presteerde de club ook internationaal op het Franse Challenge international du Nord-toernooi, waar het onder meer won in de finale van Olympique Lillois. In 1911 werd filiaal Union Scolaire Saint-Gilloise opgericht.

Na een minder seizoen met een vierde plaats in 1911, streed Union weer mee voor de titel. In 1912 strandde men nog als tweede op slechts twee punten van Daring Club de Bruxelles, in 1912/13 was het echter opnieuw raak voor de club. Deze titel was echter felbevochten. Pas op de allerlaatste speeldag was Union in de rangschikking op gelijke hoogte gekomen van Daring Club en had zo een testwedstrijd kunnen afdwingen. Bovendien was Union in opspraak gekomen. De club werd van professionalisme beschuldigd. Men zou immers premies betaald hebben aan de spelers, wat toen in strijd was met de wet in verband met het professionalisme. Union dreigde zijn titel te verliezen, maar concurrent Daring weigerde die. Daring wenste op haar palmares enkel een titel die het op sportieve wijze verkreeg. Het was de zevende titel in 10 jaar tijd en de laatste voor de Eerste Wereldoorlog, want in 1914 strandde men weer op een tweede plaats. In 1913 en 1914 won Union ook twee maal een Beker van België.

Direct na de oorlog knoopte Union weer aan met de sterke prestaties. Op 14 september 1919 werd ook het nieuwe stadion, Dudenpark, ingewijd. Het zou echter drie nieuwe tweede plaatsen duren eer Union nog eens de landstitel kon pakken. In 1922 had Union nog de titel moeten prijsgeven aan Beerschot AC na het verlies in een testwedstrijd voor de titel; in 1923 liet Union de andere clubs echter ruim achter zich en pakte zijn achtste titel. Bij de 25ste verjaardag van de club in 1922 had die de koninklijke titel gekregen, de naam werd Union Saint-Gilloise Société Royale, ook bekend als Union Royale Saint-Gilloise. De rest van de jaren 20 zouden echter moeilijk zijn voor Union. De club zakte jaar na jaar verder weg in de eindstand. In 1925/26 werd het stadion gerestaureerd. De inwijding op 29 augustus 1926 werd bijgewoond door prins Karel van België. Het eerste dieptepunt kwam er bijna in 1930/31, toen Union nipt de degradatie kon vermijden. Union eindigde met evenveel punten als Racing FC Montegnée, maar het was deze laatste die op de voorlaatste plaats kwam en Union kon zo net blijven. De naam van het Dudenpark werd in 1931 omgedoopt naar Joseph Marienstadion, naar de oud-voorzitter. Union herpakte zich in de jaren 30 meteen. Na nipt de degradatie te hebben ontlopen, werd Union het jaar erop meteen derde.

De volgende drie seizoenen werden legendarisch. Union pakte in 1933, 1934 en 1935 opnieuw de landstitel, en slaagde er in die periode in om 60 competitiewedstrijden af te werken zonder nederlaag. De reeks van Union begon met een 2-2 gelijkspel tegen K. Liersche SK op 8 januari 1933 en duurde tot en met een 7-0-overwinning tegen RCS Brugeois op 3 februari 1935. Exact een week later maakte grote concurrent Daring Club de Bruxelles met een 2-0-overwinning een einde aan de reeks van Union. De ploeg kreeg toen de bijnaam Union 60. Om deze prestatie te herdenken, wordt jaarlijks een Pappaertbeker, genoemd naar Union-aanvoerder Jules Pappaert, uitgereikt aan de ploeg in de nationale afdelingen die het grootst aantal matchen zonder nederlaag heeft afgewerkt dat seizoen. De club had ondertussen 11 landstitels op zijn palmares staan.

Na deze sterke periode verminderden de resultaten van Union opnieuw jaar na jaar. De voetbalwereld werd steeds professioneler, maar de eerder familiale club Union paste zich niet volledig aan, wat zichtbaar werd in de resultaten. Union moest zijn plaats laten gaan als één van de dominante clubs uit de hoofdstad, een plaats die in die tijd door RSC Anderlecht zou worden overgenomen. In 1949 degradeerde Union uiteindelijk een eerste maal naar de Eerste Afdeling, toen de Tweede Klasse. Union kwam echter na twee seizoenen terug op het hoogste niveau, maar de club bleef een subtopper of middenmoter. Toch kon Union deelnemen aan enkele van de vroege Europese competities. Bij hun debuut in 1959/60 raakte Union in de halve finale van de Beker der Jaarbeurssteden, na het uitschakelen van Leipzig XI en AS Roma. Union nam de daaropvolgende jaren nog vier maal deel aan dit toernooi, maar met minder succes.

In de jaren 60 kreeg Union het opnieuw moeilijk en de club ging enkele malen op en neer tussen Eerste en Tweede Klasse. In 1973 zakte men dan definitief weg uit de Eerste Klasse. De naam werd dat jaar nog Royale Union. Twee jaar later, in 1975, zakte Union zelfs een eerste keer weg naar Derde Klasse. Union keerde na één seizoen terug in Tweede, maar op het eind van de jaren zeventig volgde een grotere terugval. In twee jaar tijd zakte Union van Tweede naar Vierde Klasse. Na twee seizoenen Vierde Klasse kon men in 1983 terug promoveren en in 1984 klom men weer op tot in Tweede Klasse. In 1984 werd de clubnaam voluit Royale Union Saint-Gilloise. Union zou echter al gauw weer terugzakken naar Derde Klasse, waar het de komende decennia zou blijven spelen, op enkele seizoenen Tweede Klasse na. Sinds 2004 speelt de club weer in de 2de klasse, de eerste twee seizoenen vocht de club tegen de degradatie. Het seizoen 2006/07 startte uitstekend maar daarna ging het bergaf. Trainer Joe Tshupula Kande werd ontslagen en Alex Czerniatynski nam over.

In mei 2007 stapte voorzitter Enrico Bove op samen met enkele andere leden van de raad van bestuur. De club zakte in 2008 terug naar Derde Klasse.

In 2010 kwam Enrico Bove terug als voorzitter en trok Italiaanse sponsors aan. Union bleef in Derde Klasse en kreeg het ook daar moeilijk. In 2012/13 telde de B-reeks waarin Union speelde uitzonderlijk 19 ploegen, wat betekende dat er drie rechtstreekse degradatieplaatsen waren. Union eindigde als 17de, dus op een degradatieplaats. Door een onregelmatige overdracht van patrimonium van reeksgenoot KVK Tienen, werd die club echter door de voetbalbond op het eind van het seizoen teruggezet naar Vierde Klasse en mocht Union vooralsnog een eindronde spelen voor het behoud. Union verzekerde zich hierin met een 1-0-overwinning op RFC de Liège van behoud in Derde Klasse.

Andere sporten[bewerken]

In het begin van de 20ste eeuw was in de club ook een atletieksectie gecreëerd, waarvan de leden de komende halve eeuw diverse prijzen, titels en records zouden behalen. De club verdween in 1970.

Toen in de jaren 30 basketbal kwam overwaaien van de Verenigde Staten, werd ook in Union een basketsectie opgericht. Ook deze club zou zich tot op het hoogste niveau kunnen opwerken. In de jaren 60 zakte deze echter compleet weg en verdween in de jaren zeventig.

Erelijst[bewerken]

Belgisch landskampioenschap

winnaar (11): 1903/04, 1904/05, 1905/06, 1906/07, 1908/09, 1909/10, 1912/13, 1922/23, 1932/33, 1933/34, 1934/35
Gouden Kampioenssterren: 1Competitiester.svg (1 ster per 10 landstitels)
tweede (8): 1902/03, 1907/08, 1911/12, 1913/14, 1919/20, 1920/21, 1921/22, 1923/24

Beker van België

winnaar (2): 1913, 1914

Challenge international du Nord

winnaar (3): 1904, 1905, 1907
finalist (1): 1908

Individuele trofeeën

Verschillende spelers behaalden een trofee toen ze voor de club speelden:
Topscorer
1904 (Gustave Vanderstappen), 1907, 1910 (Maurice Vertongen), 1923 (Achille Meyskens), 1934 Vital Van Landeghem

Resultaten[bewerken]

Seizoen Klasse Reeks Punten Opmerkingen
  I II III IV      
1898/99   6     Afdeling II Brab. 3
1899/00   3     Afdeling II Brab. 30
1900/01   1     Eerste Afdeling 15 won na winst in de Brabantse reeks B de play-offs
1901/02 3       Ere Afdeling 4 na winst in Ere Afdeling B (17 punten uit 8 matchen)
1902/03 2       Ere Afdeling 6 na winst in Ere Afdeling B (12 punten uit 8 matchen)
1903/04 1       Ere Afdeling 12 na winst Ere Afdeling A (22 punten uit 12 matchen)
1904/05 1       Ere Afdeling 35
1905/06 1       Ere Afdeling 33
1906/07 1       Ere Afdeling 34
1907/08 2       Ere Afdeling 30
1908/09 1       Ere Afdeling 41
1909/10 1       Ere Afdeling 38 na testwedstrijd tegen FC Brugeois (1-0 winst)
1910/11 4       Ere Afdeling 27
1911/12 2       Ere Afdeling 36
1912/13 1       Ere Afdeling 38 na testwedstrijd tegen Daring Club de Bruxelles (2-0 winst)
1913/14 2       Ere Afdeling 33
1914/15         oorlog
1915/16         oorlog
1916/17         oorlog
1917/18         oorlog
1918/19         oorlog
1919/20 2       Ere Afdeling 32
1920/21 2       Ere Afdeling 31
1921/22 2       Ere Afdeling 39 beslissingswedstrijd voor titel verloren van Beerschot AC (2-0)
1922/23 1       Ere Afdeling 42
1923/24 2       Ere Afdeling 37
1924/25 3       Ere Afdeling 32
1925/26 4       Ere Afdeling 32
1926/27 6       Ere Afdeling 27
1927/28 8       Ere Afdeling 23
1928/29 11       Ere Afdeling 23
1929/30 8       Ere Afdeling 26
1930/31 12       Ere Afdeling 19
1931/32 3       Ere Afdeling 29
1932/33 1       Ere Afdeling 43
1933/34 1       Ere Afdeling 43
1934/35 1       Ere Afdeling 45
1935/36 3       Ere Afdeling 32
1936/37 3       Ere Afdeling 36
1937/38 3       Ere Afdeling 31
1938/39 6       Ere Afdeling 24
1939/40         Ere Afdeling oorlog, competitie werd niet afgewerkt
1940/41 8       Ere Afdeling A 7 speciale noodcompetitie tijdens de oorlog met twee regionale reeksen
1941/42 9       Ere Afdeling 23
1942/43 11       Ere Afdeling 24
1943/44 7       Ere Afdeling 30
1944/45         Ere Afdeling oorlog, competitie werd niet afgewerkt
1945/46 8       Ere Afdeling 37
1946/47 13       Ere Afdeling 32
1947/48 10       Ere Afdeling 29
1948/49 16       Ere Afdeling 20
1949/50   2     Eerste Afdeling A 42
1950/51   1     Eerste Afdeling A 52
1951/52 4       Ere Afdeling 38
1952/53 8       Eerste Klasse 30
1953/54 14       Eerste Klasse 27
1954/55 4       Eerste Klasse 33
1955/56 3       Eerste Klasse 37
1956/57 9       Eerste Klasse 30
1957/58 6       Eerste Klasse 32
1958/59 9       Eerste Klasse 30
1959/60 6       Eerste Klasse 32
1960/61 14       Eerste Klasse 23
1961/62 10       Eerste Klasse 26
1962/63 15       Eerste Klasse 24
1963/64   1     Tweede Klasse 46
1964/65 15       Eerste Klasse 22
1965/66   6     Tweede Klasse 34
1966/67   11     Tweede Klasse 26
1967/68   2     Tweede Klasse 40
1968/69 12       Eerste Klasse 25
1969/70 14       Eerste Klasse 22
1970/71 10       Eerste Klasse 25
1971/72 9       Eerste Klasse 28
1972/73 15       Eerste Klasse 19
1973/74   13     Tweede Klasse 26
1974/75   15     Tweede Klasse 18
1975/76     1   Derde Klasse A 50
1976/77   4     Tweede Klasse 35 3de in eindronde met 4 punten
1977/78   10     Tweede Klasse 27
1978/79   14     Tweede Klasse 23
1979/80   15     Tweede Klasse 23
1980/81     15   Derde Klasse A 20
1981/82       4 Vierde Klasse B 38
1982/83       1 Vierde Klasse B 49
1983/84     1   Derde Klasse A 44
1984/85   9     Tweede Klasse 28
1985/86   15     Tweede Klasse 24
1986/87     5   Derde Klasse A 33
1987/88     9   Derde Klasse A 29
1988/89     11   Derde Klasse A 28
1989/90     6   Derde Klasse A 33
1990/91     8   Derde Klasse A 30
1991/91     6   Derde Klasse A 32
1992/93     15   Derde Klasse A 21 geen degradatie ondanks voorlaatste plaats, dankzij degradatie van de 8ste, Racing Jet Wavre, om financiële redenen
1993/94     8   Derde Klasse A 29
1994/95     5   Derde Klasse A 39 verlies in eerste ronde eindronde tegen KFC Turnhout (1-0)
1995/96     2   Derde Klasse A 48 2de in eindronde na winst tegen KFC Rita Berlaar en KFC Herentals en verlies in finale tegen FC Denderleeuw
1996/97   17     Tweede Klasse 26
1997/98     4   Derde Klasse A 49 verlies in eindronde tegen KSV Ingelmunster
1998/99     13   Derde Klasse A 37
1999/00     5   Derde Klasse A 45
2000/01     12   Derde Klasse B 36
2001/02     7   Derde Klasse B 42
2002/03     7   Derde Klasse B 39
2003/04     1   Derde Klasse B 60
2004/05   14     Tweede Klasse 39
2005/06   15     Tweede Klasse 33
2006/07   8     Tweede Klasse 46
2007/08   18     Tweede Klasse 40
2008/09     12   Derde Klasse A 33
2009/10     14   Derde Klasse B 42
2010/11     5   Derde Klasse B 61
2011/12     12   Derde Klasse B 42
2012/13     17   Derde Klasse B 38
2013/14     6   Derde Klasse B 49

Europese wedstrijden[bewerken]

  • 1R = eerste ronde
  • 1/8 = achtste finale / 1/4 = kwartfinale / 1/2 = halve finale
  • PUC = punten UEFA coëfficiënten
Seizoen Competitie Ronde Land Club Score PUC
1958/60 Jaarbeursstedenbeker 1/8 Vlag van Duitse Democratische Republiek Leipzig XI 6-1, 0-1 7.0
1/4 Vlag van Italië AS Roma 2-0, 1-1
1/2 Vlag van Engeland Birmingham City FC 2-4, 2-4
1960/61 Jaarbeursstedenbeker 1/8 Vlag van Italië AS Roma 0-0, 1-4 1.0
1961/62 Jaarbeursstedenbeker 1R Vlag van Schotland Heart of Midlothian FC 1-3, 0-2 0.0
1962/63 Jaarbeursstedenbeker 1R Vlag van Frankrijk Olympique Marseille 0-1, 4-2 4.0
1/8 Vlag van Joegoslavië GNK Dinamo Zagreb 1-2, 1-0, 2-3
1964/65 Jaarbeursstedenbeker 1R Vlag van Italië Juventus FC 0-1, 0-1 0.0

Totaal aantal punten voor UEFA coëfficiënten: 12.0

1rightarrow blue.svg Zie ook: Deelnemers UEFA-toernooien België

Trainers[bewerken]

Spelers[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van spelers van Union Saint-Gilloise voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Externe link[bewerken]