Roze kaketoe

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Roze kaketoe
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2009)
Galah jul08.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (dieren)
Stam: Chordata (chordadieren)
Klasse: Aves (vogels)
Orde: Psittaciformes (Papegaaiachtigen)
Familie: Cacatuidae (Kaketoes)
Geslacht: Eolophus
Soort
Eolophus roseicapilla
(Vieillot, 1817)
Leefgebied (rood;heel het jaar aanwezig)
Leefgebied (rood;heel het jaar aanwezig)
Groep roze kaketoes
Groep roze kaketoes
Wikimedia Commons Afbeeldingen Roze kaketoe
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De roze kaketoe (Eolophus roseicapilla) ook wel rose kaketoe of rosé kaketoe genoemd (en: Galah) is een van de meest voorkomende en verspreide kaketoe soorten in Australie. De soort kan een lengte bereiken van 35 cm en weegt rond de 300 tot 350 gram. Deze papegaaiachtige heeft een kenmerkend verenkleed. Een grijs gekleurde rug en staart. Een roze buik, borst en kop met een lichtroze kuif. Zijn natuurlijk voedsel bestaat voornamelijk uit zaden, wortels, mossen en vruchten.

Inhoud

[bewerken] Voortplanting

Kaketoes blijven hun hele leven bij dezelfde partner. Ze broeden gezamenlijk op het nest. Welke meestal in een holte in een boom wordt gemaakt. Het legsel bestaat meestal uit 2-5 eieren. De eieren komen uit na ongeveer 25 dagen. Na ongeveer 7 weken zijn de jongen volledig zelfstandig. Na 3 jaar zijn de vogels geslachtsrijp.

[bewerken] Leefgebied

De roze kaketoe is een vogel die endemisch voorkomt in Australië. Hier leven ze in grote groepen van koppels, alleenstaanden en gezinnen.

[bewerken] Ondersoorten

Van de roze kaketoe zijn er 3 ondersoorten:

  • Eolophus roseicapilla roseicapillus
  • Eolophus roseicapilla assimilis
  • Eolophus roseicapilla kuhli

[bewerken] De roze kaketoe als huisdier

De roze kaketoe wordt ook gekweekt om te houden als huisdier. Over het houden van deze vogel moet niet te licht worden gedacht. Ze zijn zeer sociaal. Kunnen in gevangenschap onder goede omstandigheden wel 60 jaar worden. Ze vragen veel geduld en zorg, maar bij een goede verzorging valt het luidruchtig zijn wel mee. Als men ze veel aandacht geeft, worden ze ook steeds rustiger. Ze kunnen enkele woordjes leren spreken. Mannetjes zijn iets betere sprekers dan vrouwtjes.


Referenties
Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen