Ruben (zoon van Jakob)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Ruben was de oudste zoon van de Bijbelse aartsvader Jakob (Gen. 29:32). Rubens moeder Lea presenteerde Ruben als eerstgeborene aan Jakob in de hoop dat hij haar zou verkiezen boven Rachel. Zijn naam betekent in het Hebreeuws: zie, een zoon (ru = 'zie een'/ ben = 'zoon van').

Achtergrond[bewerken]

Jakob was bedrogen door zijn schoonvader Laban, die hem zijn oudste (gesluierde) dochter Lea had gegeven in plaats van Rachel van wie hij de hand had gevraagd. Jakob behandelde daarom de eerste zoon van Rachel, Jozef, als eerstgeborene, hoewel hij al de elfde van Jakobs twaalf zonen was. Toen Jozef door zijn jaloerse broers gedood dreigde te worden, kwam Ruben voor hem op (Gen.37:22). Hij kon echter niet verhinderen dat Jozef naar Egypte verkocht werd.

In Israël groeiden de nakomelingen van Ruben uit tot een van de twaalf stammen. Hun stamgebied lag ten oosten van de Jordaan.

 
 
 
 
Jakob
 
Lea
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ruben
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Chanoch
 
Pallu
 
Chesron
 
Karmi
 
 
 
 
 
 
 
Joël
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Semaja
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Gog
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Simeï
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Micha
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Reaja
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Baäl
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Beëra