Rudolf IV van Oostenrijk
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Rudolf IV (Wenen, 1 november 1339 - Milaan, 27 juli 1365), bijgenaamd de Stichter, was een zoon van hertog Albrecht II van Oostenrijk en Johanna van Pfirt. Hij was hertog van Oostenrijk, van Stiermarken en van Karinthië van 1358 tot 1365, in opvolging van zijn vader en was de eerste die zich aartshertog noemde. Hij bewerkstelligde de annexatie van Tirol in 1363. Hij huwde met Catharina van Bohemen (1342-1395), de dochter van Karel IV. Tussen Rudolf en Karel IV heerste er steeds een concurrentiestrijd om macht en prestige. Dit is de belangrijkste reden waarom Rudolf op 12 maart 1365 een universiteit in Wenen stichtte en op die manier de monopoliepositie binnen het toenmalige Duitse taalgebied van de door Karel IV gestichte Praagse universiteit probeerde onderuit te halen. De Weense universiteit viert nog steeds haar verjaardag door op 12 maart de lessen op te schorten. Binnen dit zelfde kader kan de door Rudolf vervalste oorkonde, het privilegium maius gezien worden. In deze oorkonde probeert Rudolf Oostenrijk voor te stellen als een 'aartshertogdom' met dezelfde waarde als een keurvorstendom. Een van de geleerden aan het hof van Karel IV, namelijk Petrarca, doorziet echter het bedrog.
