Rudolf IV van Oostenrijk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Rudolf IV
1339-1365
Rudolf IV.jpg
Aartshertog van Oostenrijk
Periode 1358-1365
Voorganger Albert II
Opvolger Albert III
Hertog van Stiermarken
Periode 1358-1365
Voorganger Albert II
Opvolger Leopold III
Hertog van Karinthië
Periode 1358-1365
Voorganger Frederik
Opvolger Albert III
Graaf van Tirol
Periode 1363-1365
Voorganger Meinhard III en Margaretha
Opvolger Leopold III
Vader Albert II
Moeder Johanna van Pfirt

Rudolf IV (Wenen, 1 november 1339 - Milaan, 27 juli 1365), bijgenaamd de Stichter, was de oudste zoon van hertog Albrecht II van Oostenrijk en Johanna van Pfirt. Hij was hertog van Oostenrijk, van Stiermarken en van Karinthië van 1358 tot 1365, in opvolging van zijn vader. Hij bewerkstelligde de annexatie van Tirol in 1363 en liet zich sindsdien aartshertog noemen. Hij huwde met Catharina van Bohemen (1342-1395), de dochter van keizer Karel IV.

Tussen Rudolf en Karel IV heerste er steeds een concurrentiestrijd om macht en prestige. Dit was mede de belangrijkste reden waarom Rudolf op 12 maart 1365 een universiteit in Wenen stichtte om op die manier te trachten de monopoliepositie binnen het toenmalige Duitse taalgebied van de door Karel IV gestichte Praagse universiteit onderuit te halen. De Weense universiteit viert nog steeds haar verjaardag door op 12 maart de lessen op te schorten.

Binnen ditzelfde kader kan de door Rudolf vervalste oorkonde, het privilegium maius gezien worden. In deze oorkonde probeerde Rudolf Oostenrijk voor te stellen als een 'aartshertogdom' met dezelfde waarde als een keurvorstendom. Petrarca, een van de geleerden aan het hof van Karel IV, doorzag echter het bedrog.