Ruhleben

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zie het artikel Voor het gelijknamige metrostation, zie Ruhleben (metrostation).

Ruhleben is een buurt gelegen in de Berlijnse districten Charlottenburg-Wilmersdorf en Spandau.

Ruhleben was gelegen tussen de steden Spandau en Charlottenburg. In het Charlottenburgse deel van Ruhleben (dat sinds september 2004 deel uitmaakt van het stadsdeel Westend) ligt het natuurreservaat Fließwiese Ruhleben. In het noorden wordt Ruhleben begrensd door de Spree en in het zuiden door het Sportforum, een deel van het Olympisch gebied.

Ruhleben werd in 1638 onder de naam Neues Vorwerk bei Spandau overgedragen aan de heideridder van Grunewald en na diens dood in 1639 aan de houtvestersfamilie Grabow en later aan de adellijke familie von Saldern. Als Saldernsches Vorwerk werd het in 1695 samen met Lietzow met keurvorstin Sophie Charlotte verruild voor bezittingen in Caputh en Langerwisch van haar man keurvorst Friedrich III van Brandenburg. Nadat nabij Lietzow haar zomerslot Lützenburg (thans Slot Charlottenburg) in 1699 klaar was, schonk zij in 1700 het Vorwerk aan haar opperhofmeester Friedrich Bogislav von Dobrczenski bij het einde van zijn dienst.

De naam Ruhleben wordt in 1704 voor het eerst vermeld. Na de dood van Sophie Charlotte in 1705 kwam het Vorwerk terug in handen van Frederik, die ondertussen koning van Pruisen geworden was, die het bij Spandau indeelde. In 1701 begonnen de werkzaamheden voor een lustslot aan de Spree, dat in 1710 klaar was, maar in 1800 werd afgebroken.

Tussen 1810 en 1841 was Ruhleben in het bezit van de Pruisische minister Karl Friedrich von Beyme. Nadien kwam het in staatsbezit en werd het ingericht voor militaire doeleinden. In 1891 werd een treinstation geopend op het traject naar Stresow. Tot aan de Eerste Wereldoorlog diende het als overstapplaats voor de vele Oost-Europeanen die naar de Verenigde Staten emigreerden. In 1920 werd Ruhleben ingelijfd bij Groot-Berlijn en verdeeld tussen de disctricten Spandau en Charlottenburg.

Op de plaats van de vroegere schietplaats ontstond in de jaren 1920 de "nederzetting Ruhleben". De bouwmaatschappij van Charlottenburg verwierf in 1922 35.000 m² bouwgrond en verkocht de kavels nadien door aan de bouwlustigen.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden tanks uitgeprobeerd op de aanwezige drafbaan en vanaf 1950 vonden er autowedstrijden plaats. In de buurt is ook een der grootste afvalverbrandingsinstallaties van Europa gelegen en verder nog een rioolwaterzuiveringsinstallatie. In het Charlottenbergse deel van Ruhleben werd in 1952 een groot kerkhof aangelegd en in 1962/63 een crematorium.

Literatuur[bewerken]

  • John Davidson Ketchum: Ruhleben. A Prison Camp Society. Toronto 1965

Bekende inwoners[bewerken]