Rui Machado

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Rui Machado
Rui Machado op de US Open, 2011
Rui Machado op de US Open, 2011
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Portugal Portugese
Geboorteplaats Vlag van Portugal Faro
Woonplaats Vlag van Portugal Lissabon
Geboortedatum 10 april 1984
Lengte 1.78m
Gewicht 65kg
Profdebuut 2002
Slaghand Rechts
Totaal prijzengeld $ 809.096
Coach André Lopes
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 23-48
Titels 0
Hoogste positie 59 (3 oktober 2011)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 1ste ronde (2011-2012)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2de ronde (2009)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1ste ronde (2012)
Vlag van Verenigde Staten US Open 2de ronde (2008)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 4-15
Titels 0
Hoogste positie 185 (17 januari 2011)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 1ste ronde (2012)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1ste ronde (2012)
Vlag van Verenigde Staten US Open 2de ronde (2011)
Laatst bijgewerkt op: 10 augustus 2013
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Rui Machado (Faro, 10 april 1984) is een Portugese tennisser. Hij heeft nog geen ATP-toernooi gewonnen, maar deed wel al mee aan enkele Grand Slams. Hij heeft acht challengers in het enkelspel en één challenger in het dubbelspel op zijn naam staan.

Jaarverslagen[bewerken]

2005[bewerken]

Hij maakte zijn ATP-debuut op het ATP-toernooi van Estoril (verloor in de eerste ronde van Agustín Calleri). Hij bereikte drie finales in futures toernooien.

2006[bewerken]

Hij had pols- en knieblessures in het begin van het seizoen.

2007[bewerken]

Hij keerde terug naar het professionele tennis in juli. Hij eindigde het jaar als no. 733.

2008[bewerken]

Won 26 matches in futures toernooien. Hierdoor werd hij nummer 328. Hij kreeg een Wildcard voor het ATP-toernooi van Estoril. Als een gekwalificeerde speler bereikte hij de tweede ronde van US Open, waar hij verloor van Fernando Verdasco. Hij eindigde het jaar op plaats 178.

2009[bewerken]

Hij won in februari zijn eerste ATP challenger toernooi, en dit in Meknes (versloeg David Marrero). Hij won in het enkelspel de challenger in Athene (versloeg Daniel Muñoz-de la Nava), maar verloor in het dubbelspel de finale (zijn partner: Jesse Huta Galung). Hij kwalificeerde zich voor Roland Garros, waar hij in de tweede ronde verloor van Fernando González). In juli vertegenwoordigde hij Portugal op het Davis Cup 2009 Europese/Afrikaanse zone, waar hij de Algerijnse Valentin Rahmine versloeg. Hij kwalificeerde zich voor US Open, waar hij in de eerste ronde verloor van Daniel Köllerer.

2010[bewerken]

Hij eindigde als de Portugese no.1 en voor het eerste in zijn carrière in de top 100. Hij voltooide zijn beste resultaat op het niveau van de challengers met een record van 44-20 en twee titels op gravel, één in Napels (versloeg Federico Delbonis) en één in Asunción (versloeg Ramón Delgado). Hij eindigde het jaar met een halve finale en twee kwartfinales. Hij bereikte de finale in Meknes (verloor van Alexandr Dolgopolov). Zijn beste resultaat dit jaar op ATP-niveau bereikte hij op het ATP-toernooi van Estoril. Daar bereikte hij de kwartfinale (verloor van Frederico Gil). Hij kwalificeerde zich ook voor het ATP-toernooi van Costa do Sauípe, waar hij de tweede ronde bereikte (versloeg Marcos Daniel, maar verloor van Igor Andrejev). Hij verdiende dit jaar $ 112.742.

2011[bewerken]

De top speler van Portugal verbeterde weeral zijn eindejaarsranking, ditmaal als no.68. Zijn hoogtepunten waren de kwartfinale op het ATP-toernooi van Costa do Sauípe (verloor van Nicolás Almagro) en vier challengers op zijn naam, en ook nog eens vier halve finales. Hij had een record van 41-14 op challengers niveau. Hij won zijn titels in maart in Marrakesh (versloeg Maxime Teixeira), in juni in Rijeka (versloeg Grega Žemlja), in juli in Poznań (versloeg Jerzy Janowicz) en in september in Szczecin (versloeg Eric Prodon). Hij kwalificeerde zich voor het ATP Challenger Finals, en had een record van 2-1 in de groep. Hij verdiende dit jaar $ 245.290.

Palmares[bewerken]

Palmares enkelspel[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score
Gewonnen challengers
1. 23 februari 2009 Vlag van Marokko Meknes Gravel Vlag van Spanje David Marrero 6-2, 66-7, 6-3
2. 6 april 2009 Vlag van Griekenland Athene Gravel Vlag van Spanje Daniel Muñoz-de la Nava 6-3, 7-64
3. 29 maart 2010 Vlag van Italië Napels Gravel Vlag van Argentinië Federico Delbonis 6-4, 6-4
4. 11 oktober 2010 Vlag van Paraguay Asunción Gravel Vlag van Paraguay Ramón Delgado 6-2, 3-6, 7-5
5. 21 maart 2011 Vlag van Marokko Marrakesh Gravel Vlag van Frankrijk Maxime Teixeira 6-3, 67-7, 6-4
6. 30 mei 2011 Vlag van Kroatië Rijeka Gravel Vlag van Slovenië Grega Žemlja 6-3, 6-0
7. 18 juli 2011 Vlag van Polen Poznań Gravel Vlag van Polen Jerzy Janowicz 6-3, 6-3
8. 12 september 2011 Vlag van Polen Szczecin Gravel Vlag van Frankrijk Eric Prodon 2-6, 7-5, 6-2

Palmares dubbelspel[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner Tegenstanders in finale Score
Gewonnen challengers
1. 19 juli 2010 Vlag van Polen Poznań Gravel Vlag van Spanje Daniel Muñoz-de la Nava Vlag van Verenigde Staten James Cerretani
Vlag van Canada Adil Shamasdin
6-2, 6-3

Prestatietabellen[bewerken]

Prestatietabel enkelspel[bewerken]

Opmerking In deze tabel worden enkele jaren overgeslagen, dit omdat deze tennisser die jaren niet meedeed aan ten minste één toernooi van deze tabel.

Toernooi 2008 2009 2011 2012 Carrière winst-verlies
Grandslamtoernooien
Australian Open - - 1R 1R 0-2
Roland Garros - 2R 1R 1R 1-3
Wimbledon - - - 1R 0-1
US Open 2R 1R - 1R 1-3
Winst-verlies 1-1 1–2 0-2 0-4 2-9
ATP World Tour Finals
ATP World Tour Finals - - - - 0-0
ATP Masters 1000
Indian Wells - - - 1R 0-1
Miami - - - - 0-0
Monte Carlo - - - - 0–0
Rome - - - - 0-0
Hamburg - lager categorie 0–0
Madrid - - - - 0-0
Montréal/Toronto - - - - 0–0
Cincinnati - - - - 0-0
Sjanghai g.m. - - - 0–0
Parijs - - - - 0-0
Olympische Spelen
Olympische Spelen - geen toernooi - 0-0
Statistieken
Totaal aantal titels 0 0 0 0 0
Totaal winst-verlies 3-3 3-5 5-13 1-14 23-48
Eindejaarsranking 165 124 68 306 n.v.t.

Prestatietabel (Grand Slam) dubbelspel[bewerken]

Opmerking In deze tabel worden enkele jaren overgeslagen, dit omdat deze tennisser die jaren niet meedeed aan ten minste één toernooi ven deze tabel.

Toernooi 2011 2012 Carrière winst-verlies
Grandslamtoernooien
Australian Open - 1R 0-1
Roland Garros - 1R 0-1
Wimbledon - - 0-0
US Open 2R - 1-1
Winst-verlies 1-1 0–2 1-3
ATP World Tour Finals
ATP World Tour Finals - - 0-0
Olympische Spelen
Olympische Spelen g. t. - 0-0
Statistieken
Totaal aantal titels 0 0 0
Eindejaarsranking 351 555 n.v.t.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties