Ruilverkaveling

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
VERKAVELING
Veenverkaveling
Typen verkaveling
Blokverkaveling
Lintverkaveling
Rationele verkaveling
Strookverkaveling
Torenverkaveling
Processen
Ruilverkaveling
Schaalvergroting
Versnippering

Ruilverkaveling, ook wel kavelruil genoemd, is een proces waarin eigenaren van een stuk land, de zogenaamde grondgebruikers, kavels met elkaar ruilen. De grondgedachte daarachter is dat alle grondgebruikers er daardoor beter op worden.
Ruilverkaveling verspreidde zich in de vroege 20ste eeuw, met name vanuit de Verenigde Staten van Noord-Amerika. Het idee werd ook door vele (Noord-)Europese regeringen met enthousiasme begroet. Alhoewel de eerste ruilverkavelingswet in Nederland al van 1924 is werd pas na de crisis van de jaren dertig en de Tweede Wereldoorlog hier krachtig op ingezet.

Door de moderne ruilverkaveling verandert de indeling van het land. Er kunnen bijvoorbeeld grotere kavels ontstaan. Dit heeft ook effect op de indeling van het landschap. Zo worden sloten en andere afscheidingen tussen kavels verlegd en er worden nieuwe en grotere wegen en waterwegen aangelegd. Een algehele verbetering van de landbouwkundige situatie, inclusief de verbetering van de waterhuishouding en ontsluiting, is een belangrijk doel. Overheden hebben lange tijd ruilverkavelingen gestimuleerd om de voedselproductie te vergroten en te rationaliseren.

Nederland[bewerken]

Het minimumaantal deelnemers van de ruiling is drie. Als de kavelruil aan specifieke voorwaarden voldoet kunnen notariskosten van deze ruiling door de overheid vergoed worden. Gebruikelijk is dat er eerst een ruilverkavelingsplan wordt opgesteld, bijvoorbeeld door de Provinciale Staten of de gemeente. De grondgebruikers kunnen dan naar aanleiding van dit plan kavels uitruilen.

Het komt voor dat agrarische gebouwen door de ruilverkaveling verplaatst of herbouwd moeten worden, vooral wanneer voormalig agrarisch gebied na de verkaveling bijvoorbeeld natuurgebied wordt. Ook worden er soms stukken nieuwe natuur aangelegd ter compensatie van verdwenen natuur, in de vorm van ruilverkavelingsbosjes. Deze komen dan vaak in het bezit van natuurorganisaties als Staatsbosbeheer. Inmiddels is ruilverkaveling als instrument opgenomen in landinrichting.

België[bewerken]

In België werd ruilverkaveling opgestart in 1956, met als doel het verbeteren van de landbouwstructuur. In 1970 werd een nieuwe wet aangenomen. Daarbij ontstond de mogelijkheid ruilverkaveling uit te voeren in het kader van landschapszorg. In 1978 werd deze wet weer aangevuld met meer mogelijkheden voor natuur- en milieuzorg.

Bronnen, noten en/of referenties