Ruimtevluchten naar Venus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Sinds 1962 zijn er een aantal ruimtevluchten naar Venus geweest:

• Mariner 2

Op 14 december 1962 werd de Mariner 2 door de NASA gelanceerd. Het was de eerste succesvolle ruimtereis naar Venus en bezorgde ons informatie over de temperatuur (bijna 500 °C) en over de zeer dichte atmosfeer die voornamelijk is samengesteld uit koolstofdioxide en zwavelzuur. Op 3 januari 1963 verloren de mensen op aarde alle contact met de sonde die toen 86,9 miljoen km van de aarde verwijderd was.

• Mariner 5

De Mariner 5 is gelanceerd op 14 juni 1967. Hij onderzocht de atmosfeer van Venus met behulp van radiogolven en is gemaakt om de helderheid te scannen in UV-licht. Hij zou ook de zonnedeeltjes onderzoeken en de schommelingen van het magnetisch veld boven de planeet.

• Venera 4

De Russen lanceerden op 18 oktober 1967 de Venera 4. De sonde was heel sterk gemaakt en er was ook voor gezorgd dat hij tegen grote hitte kon. De sonde ging echter door de hoge druk en de extreme temperatuur al kapot op 25 kilometer boven het oppervlakte van Venus.

• Venera 7

De Venera 7 werd op 15 december 1970 gelanceerd. Het is de eerste sonde die ons informatie over de oppervlakte van een andere planeet bezorgde. Hij had na aankomst maar 23 minuten contact met de aarde.

• Mariner 10

De Mariner 10 was de laatste missie uit het Mariner programma. De lancering met behulp van een Atlas-Centaur raket vond plaats op 3 november 1973. Het doel van de missie was de sonde in een vlucht langs Venus en Mercurius te laten maken

• Venera 8

De Venera 8 had meer succes dan de Venera 7. Hij daalde aan een parachute in de atmosfeer af en het laatste stuk vallend, anders had de parachute over hem heen gelegen. De Venera 8 kon een uur lang belangrijke metingen doen, waarna de hitte, de druk en het zwavelzuur in de atmosfeer de Venera 8 vernielde.

• Venera 9 + 10

De Venera 9 en 10 zijn gelanceerd op oktober 1975 door de Russen. Ze waren samen gelanceerd, omdat als er dan één kapot ging, dat de andere tenminste nog over was. Ze landden niet alleen allebei op Venus, maar ze namen ook de eerste foto's van de planeet. Op de eerste foto’s zag Venus er een beetje roodachtig uit. Het leek vrij droog, de stenen waren allemaal erg plat en de dikke dampkring van Venus liet weinig licht door.

• Pioneer Venus Orbiter + Pioneer Venus Bus

Net als de Russen stuurden de Amerikanen ook tweelingen de ruimte in, zoals de Pioneer Venus Orbiter en de Pioneer Venus Bus. Ze werden in december 1978 gelanceerd. De Pioneer Venus Orbiter bestond uit een orbiter en vier landingsvaartuigen. Hij bleef jarenlang om Venus cirkelen en maakte met behulp van radar de eerste gedetailleerde kaart van het oppervlak. De Pioneer Venus Bus was een grote trommel met daarop 1 grote en 3 kleine capsules. De capsules werden met behulp van veren losgeschoten van de draaiende trommel. Alle vier de capsules kwamen steeds verder van elkaar te zweven. Uiteindelijk kwamen ze op verschillende plaatsen terecht. Een aantal in het schaduwgedeelte (nacht), de andere in het gedeelte waar het nog licht was. Eén van die capsules overleefde de val door de atmosfeer. De mensen op de aarde hadden daar eigenlijk niet op gerekend. De Pioneer Venus Bus kwam uiteindelijk ook in de atmosfeer terecht en deed daar ook nog een aantal metingen voordat hij neerstortte.

• Magellan

De Magellan werd gelanceerd op 4 mei 1989. De missie van deze satelliet was om de oppervlakte van Venus te registreren. Dat is voor 98% gelukt, door middel van radarapparatuur. Hierdoor zijn we te weten gekomen dat Venus net als de Aarde continenten heeft. Er heeft vroeger ook lava gestroomd op Venus. Er werd in de missie nog een baancorrectie uitgevoerd die de Magellan in een lagere baan bracht. Zo kon hij meer gegevens over de atmosfeer verzamelen. Net voor de Magellan zou uitvallen werd hij opzettelijk naar de atmosfeer van Venus gestuurd om er aerobraking (afremming door de atmosfeer) technieken op uit te proberen.