Ruitkrokodil
| Ruitkrokodil IUCN-status: Kritiek[1] (2008) |
|||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
| Soort | |||||||||||||||
| Crocodylus rhombifer Cuvier, 1807 |
|||||||||||||||
 |
|||||||||||||||
| Verspreiding | |||||||||||||||
 Afbeeldingen Ruitkrokodil
|
|||||||||||||||
Ruitkrokodil op  Wikispecies
|
|||||||||||||||
|
|||||||||||||||
De Cubaanse krokodil of ruitkrokodil (Crocodylus rhombifer) is een krokodilachtige uit de familie krokodillen (Crocodylidae).
Inhoud |
[bewerken] Beschrijving
De lengte bedraagt ongeveer 3,5 meter, hoewel ook exemplaren van 5 meter bekend zijn. De kop is kleiner en stomper dan die van andere echte krokodillen, maar lijkt niet op die van een alligator. De Cubaanse krokodil heeft een breed lichaam met op de rug drie rijen langwerpige opstaande randen. De flanken en buik zijn sterk gevlekt, ook bij de oudere exemplaren die veel donkerder van kleur zijn. Hieraan heeft de soort de Engelse naam 'parelkrokodil' aan te danken. Juvenielen zijn olijfgroen gekleurd en hebben op de rug een schaakbord-achtige tekening. Van alle krokodillen heeft de Cubaanse krokodil het kleinste verspreidingsgebied, het aantal in het wild levende exemplaren wordt geschat op 2000 tot 6000.
Het aantal tanden varieert van 66 tot 68; 5 rijen voortanden (premaxillair) en 13 of 14 rijen tanden (maxillair) in de bovenkaak en 15 rijen kiezen (mandibulair) in de onderkaak.
[bewerken] Levenswijze
Een echte voorkeur heeft de Cubaanse krokodil niet als het gaat om voedsel; alles wat hij aan kan en eetbaar is wordt opgegeten. De voorkeur gaat uit naar vissen en schildpadden maar ook vogels en kleinere zoogdieren worden gegeten. De stompe tanden zijn aangepast om schildpadden te 'kraken'. De krokodil is niet groot maar wel sterk en krachtig en het is bekend dat ook dieren op overhangende takken niet veilig zijn; de krokodil kan uit het water springen om prooien te grijpen waarbij gebruik wordt gemaakt van de stuwing van de krachtige staart. Er is niet veel bekend over de voortplanting, wel dat deze soort zich kan kruisen met de spitssnuitkrokodil (Crocodylus acutus) en de Siamese krokodil (Crocodylus siamensis).
[bewerken] Algemeen
De Cubaanse krokodil komt alleen voor op het eiland Cuba en het kleinere, zuidelijk gelegen eilandje Isla de la Juventud. De habitat bestaat uit moerassen en hoewel zoetwater de voorkeur heeft, wordt de soort ook wel in licht brakwater aangetroffen. Op enkele andere soorten na heeft deze krokodil het kleinste verspreidingsgebied, en is sterk bedreigd. De meeste exemplaren, 3000 tot 6000 stuks, leven in het natte gedeelte van het Zapatamoeras op het eiland Cuba in een gebied van ongeveer 300 vierkante kilometer. Niet alleen vanwege de geografische, maar ook de politieke isolatie van het eiland is onduidelijk hoe het gaat met de soort. Zowel concurrentie met geïntroduceerde soorten als de jacht en de houtkap doen de Cubaanse krokodil waarschijnlijk geen goed.
[bewerken] Afbeeldingen
-
In een dierentuin
-
Gesloten bek: de vierde kies steekt bij krokodillen altijd uit.
-
Geopende bek
Bronnen, noten en/of referenties
|
