Ruprecht I van de Palts
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Ruprecht I van de Palts | ||
| 1309-1390 | ||
| Tombe van Ruprecht I in de Stiftskirche te Neustadt | ||
| Keurvorst van de Palts | ||
| Periode | 1353/1354-1390 | |
| Voorganger | Rudolf II | |
| Opvolger | Ruprecht II | |
| Vader | Rudolf I van Beieren | |
| Moeder | Mechtilde van Nassau | |
Ruprecht I van de Palts (Wolfratshausen, 9 juli 1309 - Neustadt an der Weinstraße, 16 februari 1390), bijgenaamd de Rode Keurvorst, was de jongste zoon van Rudolf I, hertog van Opper-Beieren en Paltsgraaf, en Mechtilde van Nassau. In 1353 volgde hij zijn broer Rudolf II op als paltsgraaf.
In 1356 verkreeg Ruprecht de titel van keurvorst. Door de gouden bul van 1356 hadden paltsgraven immers het recht verkregen om mee de Roomse koning te kiezen. In 1386 stichtte hij de universiteit van Heidelberg.
Ruprecht huwde tweemaal: eerst met Elisabeth van Namen (1329-1382), dochter van markgraaf Jan I van Namen, en na haar dood met Beatrix van Berg (-1395), de dochter van hertog Willem I van Berg. Geen van beide vrouwen schonk hem een kind.