Rushmore (film)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Rushmore
Tagline Love. Expulsion. Revolution
Regie Wes Anderson
Producent Wes Anderson
Owen Wilson
Barry Mendel
Scenario Wes Anderson
Owen Wilson
Hoofdrollen Bill Murray
Jason Schwartzman
Olivia Williams
Muziek Mark Mothersbaugh
Montage David Moritz
Cinematografie Robert Yeoman
Distributie Touchstone Pictures
Première 9 oktober 1998
Genre Komedie
Speelduur 93 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $ 20.000.000,-
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Rushmore is een film uit 1998. Het is de tweede (lange) film die werd geschreven door Wes Anderson en Owen Wilson. De film werd geregisseerd door Wes Anderson, en betekende een doorstart in de carrière van Bill Murray die nu na zijn vroegere komische rollen ook te zien is in serieuzere rollen in onafhankelijke producties. (independent films)

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Rushmore gaat over de vijftienjarige Max Fischer. Hij zit op de Rushmore Academy, een prestigieuze eliteschool. Max' moeder is overleden toen hij zeer jong was, zijn vader is kapper. Hij heeft een beurs gekregen voor Rushmore omdat hij (goede) toneelstukken schrijft. Op Rushmore is Max voorzitter, oprichter en bestuurslid van tal van clubs en verenigingen. Ook is hij de toneelschrijver en regisseur van de 'Max Fischer Players'. Naast al zijn activiteiten heeft hij weinig tijd voor studeren, hij haalt lage cijfers, en zal als daar geen verbetering in komt van school worden gestuurd.

Hij sluit vriendschap met de staalmagnaat en multimiljonair Herman Blume. Blume is teleurgesteld in zijn zoons, de tweeling Ronny en Donny ("Never in my wildest imagination did I ever dream I would have sons like these") en is gecharmeerd van de intelligente Max.

Dan wordt Max verliefd op de kleuterjuf Rosemary Cross. Hij weet ook met haar vriendschap te sluiten. Zij is een jonge weduwe, haar man Edward Appleby is een jaar eerder overleden. Als miss Cross het idee heeft dat Max te dicht bij haar komt sluit ze het contact af. Om haar terug te winnen wil hij een groot aquarium voor haar bouwen op school, hij krijgt hiervoor financiële steun van Blume. Als hij zonder overleg met de directie begint met de bouw van het aquarium wordt hij van school gestuurd.

Op zijn nieuwe (openbare) school, Grover Cleveland Highschool, kan Max moeilijk zijn draai vinden. Hij brengt nog af en toe een bezoek aan Rushmore, en zoekt (en vindt) weer toenadering tot miss Cross. Zij gaat hem bijles geven,zodat hij kan slagen op zijn nieuwe school.

Ondertussen is Herman Blume een verhouding begonnen met Rosemary Cross. Dirk Calloway, een jongere vriend van Max komt hierachter, en stelt Max op de hoogte. Max beschouwt dit als hoogverraad van zijn vriend en besluit Blume's vrouw in te lichten. Blume gaat scheiden van zijn vrouw. Er volgt een steekspel van wraak tussen Blume en Max. Uiteindelijk snijdt Max de remkabels van Blume door en wordt hiervoor korte tijd gevangengenomen. Niemand raakt verder ernstig gewond.

Ook is Max gestopt met school, en hij helpt zijn vader in de kapperszaak.

De relatie van Blume en miss Cross houdt geen stand.

Uiteindelijk besluit Max, mede onder invloed van Dirk Calloway en Margareth Yang (een klasgenoot van de Grover Cleveland Highschool) zijn leven weer op de rails te trekken. Hij gaat terug naar school, schrijft en regisseert een nieuw toneelstuk en sluit weer vrede met Blume.

Op de uitvoering van zijn stuk 'Heaven and Hell' heeft hij zowel Blume als Miss Cross uitgenodigd en ze kaartjes gegeven van stoelen naast elkaar. Max heeft het toneelstuk opgedragen aan de herinnering van zijn moeder en de herinnering van Edward Appleby ("a friend of a friend"). Het stuk (waarin zowel leerlingen van zijn oude als van zijn nieuwe school spelen) is een groot succes. Na afloop is er een feest. Rosemary Cross complimenteert Max met zijn prestatie, waarop Max zegt dat hij blij is dat er niemand gewond is geraakt, Rosemary Cross zegt: "Except you", waarop Max antwoordt: "No, I didn't get hurt that bad". Hierna volgt een slow motion van Rosemary Cross en Max die dansen op 'Ooh La La' van The Faces. Dit is het einde van de film.

Rolverdeling[bewerken]

Personage Acteur
Max Fischer Jason Schwartzman
Herman Blume Bill Murray
Rosemary Cross Olivia Williams
Bert Fischer Seymour Cassel
Dirk Calloway Mason Gamble
Margareth Yang Sara Tanaka
Mrs. Calloway Connie Nielsen

Filmmuziek[bewerken]

Track Liedje Artiest
1. Hardest Geometry problem in the world Mark Mothersbaugh
2. Making time Creation
3. Concrete and Clay Unit 4 + 2
4. Nothing in This World Can Stop Me Worryin' bout That Girl The Kinks
5. Sharp Little Guy Mark Mothersbaugh
6. The Lad With the Silver Button Mark Mothersbaugh
7. A Summer Song Chad & Jeremy
8. Edward Appleby (In Memoriam) Mark Mothersbaugh
9. Here comes my Baby Cat Stevens
10. A Quick One while He's Away The Who
11. 'Snowflake Music' from Bottle Rocket Mark Mothersbaugh
12. Piranha's are a very tyicky Species Mark Mothersbaugh
13. Blinuet Zoot Sims
14. With Friends Like You, Who Needs Friends Mark Mothersbaugh
15. Rue St. Vincent Yves Montand
16. Kite Flying Society Mark Mothersbaugh
17. The Wind Cat Stevens
18. Oh Yoko John Lennon
19. Ooh La La The Faces
20. Margaret Yang's Theme Mark Mothersbaugh

Externe link[bewerken]