Ryan Lochte
| Ryan Lochte | ||||
| Persoonlijke informatie | ||||
| Volledige naam | Ryan Steven Lochte | |||
| Bijnaam | Reezy | |||
| Nationaliteit | ||||
| Slag(en) | Rugslag, Wisselslag, Vrije slag | |||
| Club | Daytona Beach Swimming | |||
| Trainer/Coach | Gregg Troy | |||
| Geboortedatum | 3 augustus 1984 | |||
| Geboorteplaats | Canandaigua | |||
| Lengte | 1,88 m | |||
| Gewicht | 84 kg | |||
| Internationale toernooien | ||||
| Debuut | Pan-Ams 2003 | |||
| OS | 5x |
|||
| WK | 12x |
|||
| WK kortebaan | 20x |
|||
| PanPacs | 7x |
|||
| Pan-Ams | 1x |
|||
|
||||
Ryan Lochte (Canandaigua, 3 augustus 1984) is een Amerikaanse zwemmer die vooral gespecialiseerd is in de rugslag en de wisselslag maar ook vrije slag zwemt. Sinds zijn doorbraak in 2004 heeft hij elf Olympische medailles gewonnen, waarvan vijf goud. Op de wereldkampioenschappen in 2011 won hij vier individuele titels. Hij is wereldrecordhouder op de 100 meter wisselslag (kortebaan), 200 meter wisselslag (langebaan en kortebaan) en op de 400 meter wisselslag (kortebaan).
Inhoud |
Carrière[bewerken]
Bij zijn internationale debuut, op de Pan-Amerikaanse Spelen 2003 in Santo Domingo, legde de Amerikaan samen met Dan Ketchum, Jeffrey Lee en Bryan Goldberg beslag op de gouden medaille op de 4x200 meter vrije slag.
Tijdens de Olympische Spelen 2004 in Athene veroverde Lochte, achter Michael Phelps, de zilveren medaille op de 200 meter wisselslag. Op de 4x200 meter vrije slag sleepte hij samen met Michael Phelps, Peter Vanderkaay en Klete Keller de gouden medaille in de wacht. Op de wereldkampioenschappen kortebaanzwemmen 2004 in Indianapolis legde de Amerikaan beslag op de zilveren medaille op de 200 meter wisselslag en op de bronzen medaille op de 200 meter vrije slag, op de 100 meter wisselslag eindigde hij als vijfde. Samen met Chad Carvin, Dan Ketchum en Justin Mortimer veroverde hij de wereldtitel op de 4x200 meter vrije slag.
2005-2008[bewerken]
In Montreal nam Lochte deel aan de wereldkampioenschappen zwemmen 2005. Op dit toernooi sleepte Lochte de bronzen medaille in de wacht op zowel de 200 meter rugslag als de 200 meter wisselslag, op de 400 meter wisselslag eindigde hij op de vijfde plaats. Op de 4x200 meter vrije slag legde hij samen met Michael Phelps, Peter Vanderkaay en Klete Keller beslag op de wereldtitel.
In Shanghai kroonde hij zich tot koning van de wereldkampioenschappen zwemmen kortebaan 2006 door zes medailles mee naar huis te nemen. Individueel pakte hij het goud op de 200 meter rugslag en de 200 en 400 meter wisselslag en eindigde hij als vijfde op de 200 meter vrije slag, op de 100 meter vlinderslag strandde hij in de halve finales. Samen met Scott Usher, Jayme Cramer en Nicholas Brunelli veroverde hij de zilveren medaille op de 4x100 meter wisselslag, op de 4x100 meter vrije slag sleepte hij samen met Nicholas Brunelli, Matt Grevers en Jason Lezak de bronzen medaille in de wacht. Samen met Nicholas Brunelli, Jayme Cramer en Larsen Jensen legde hij beslag op de bronzen medaille op de 4x200 meter vrije slag. Tijdens de Pan Pacific kampioenschappen zwemmen 2006 in Victoria veroverde Lochte de zilveren medaille op zowel 100 meter rugslag als de 200 meter wisselslag, op andere afstanden werd hij uitgeschakeld in de series. Op de 4x200 meter vrije slag sleepte hij samen met Michael Phelps, Peter Vanderkaay en Klete Keller de gouden medaille in de wacht.
Op de wereldkampioenschappen zwemmen 2007 in Melbourne onttroonde hij Aaron Peirsol als wereldkampioen op de 200 meter rugslag, daarnaast werd hij vice-wereldkampioen op de 100 meter rugslag, de 200 meter wisselslag en de 400 meter wisselslag. Samen Michael Phelps, Klete Keller en Peter Vanderkaay legde hij beslag op de wereldtitel op de 4x200 meter vrije slag, op de 4x100 meter wisselslag werd hij samen met Scott Usher, Ian Crocker en Neil Walker gediskwalificeerd in de series.
In Manchester nam de Amerikaan deel aan de wereldkampioenschappen kortebaanzwemmen 2008. Op dit toernooi veroverde hij de wereldtitels op alle wisselslagafstanden en de zilveren medaille op de 200 meter rugslag. Samen met Bryan Lundquist, Nathan Adrian en Doug Van Wie sleepte hij de wereldtitel in de wacht op de 4x100 meter vrije slag, op de 4x100 meter wisselslag legde hij samen met Randall Bal, Mark Gangloff en Nathan Adrian beslag op de zilveren medaille. Samen met Robert Margalis, Larsen Jensen en Doug Van Wie eindigde hij als vierde op de 4x200 meter vrije slag. De derde dag van de Amerikaanse trials voor de Olympische Spelen van Peking werden een teleurstelling voor Lochte. Hij plaatste zich nog wel als snelste voor de finale van de 200 meter vrije slag, maar zag af van deelname om zich te concentreren op de finale van de 100 meter rugslag, die twintig minuten later werd gezwommen. Lochte, vice-wereldkampioen op de 100 rug, kwam in die finale echter niet verder dan een derde plaats en miste zo een ticket voor Peking. Tijdens die Spelen in Peking kwam Lochte eerst in actie op de 400 meter wisselslag, voor het eeuwige duel met Michael Phelps, die had voor de Spelen aangegeven vooral dat duel te vrezen. Lochte kon echter niet aan de verwachtingen voldoen en bleef twee seconden boven zijn persoonlijk record, hij moest tevreden zijn met het brons. Daarna veroverde hij samen met Phelps, Ricky Berens en Peter Vanderkaay de gouden medaille op de 4x200 meter vrije slag. Op vrijdag 15 augustus werd Lochte eerst olympisch kampioen op de 200 meter rugslag, later op de ochtend sleepte hij de bronzen medaille in de wacht op de 200 meter wisselslag.
2009-heden[bewerken]
Op de wereldkampioenschappen zwemmen 2009 in Rome veroverde de Amerikaan de wereldtitels op de 200 en de 400 meter wisselslag, op de 200 meter rugslag moest hij genoegen nemen met het brons. Op de 4x100 meter vrije slag legde hij samen met Michael Phelps, Matt Grevers en Nathan Adrian beslag op de wereldtitel, samen met Michael Phelps, Ricky Berens en David Walters sleepte hij de wereldtitel in de wacht op de 4x200 meter vrije slag.
In Irvine nam Lochte deel aan de Pan Pacific kampioenschappen zwemmen 2010. Op dit toernooi veroverde hij viermaal individueel goud: op de 200 meter vrije slag, op de 200 meter rugslag en op de beide wisselslagafstanden. Op de 4x100 meter vrije slag legde hij samen met Michael Phelps, Jason Lezak en Garrett Weber-Gale beslag op de gouden medaille, samen met Michael Phelps, Peter Vanderkaay en Ricky Berens sleepte hij de gouden medaille in de wacht op de 4x200 meter vrije slag. Tijdens de wereldkampioenschappen kortebaanzwemmen 2010 in Dubai veroverde de Amerikaan de wereldtitel op de 200 meter vrije slag, de 200 meter rugslag en op alle drie de wisselslagafstanden. Op de 4x100 meter wisselslag legde hij samen met Nick Thoman, Mihail Alexandrov en Garrett Weber-Gale beslag op de wereldtitel, samen met Peter Vanderkaay, Garrett Weber-Gale en Ricky Berens sleepte hij de zilveren medaille in de wacht op de 4x200 meter vrije slag. Op de 4x100 meter vrije slag eindigde hij samen met Nathan Adrian, Garrett Weber-Gale en Ricky Berens op de vierde plaats.
Op de wereldkampioenschappen zwemmen 2011 in Shanghai veroverde Lochte vijf wereldtitels, waarvan vier op individuele onderdelen: de 200 meter vrije slag, 200 meter rugslag en beide wisselslag afstanden. De vijfde titel behaalde hij samen met Michael Phelps, Peter Vanderkaay en Ricky Berens op de 4x200 meter vrije slag estafette (zijn vierde op rij na 2005, 2007 en 2009) en verder won hij nog een bronzen medaille op de 4x100 vrije slag estafette als serie-zwemmer. Op de 200 meter wisselslag verbrak hij zijn eigen wereldrecord met 1.54,00. Opmerkelijk was dat hij tijdens dit toernooi tweemaal Michael Phelps versloeg op individuele nummers, dit had nog nooit iemand gepresteerd op een internationaal titeltoernooi.
Tijdens de Olympische Zomerspelen 2012 in Londen veroverde Lochte de gouden medaille bij het onderdeel 400m wisselslag. Bij het estafetteonderdeel 4x 100m vrije slag won Lochte samen met Michael Phelps, Cullen Jones en Nathan Adrian de zilveren medaille. In de laatste 50m werd de leidende positie verloren aan het Franse team die de gouden medaille wonnen. Op de derde dag viel hij buiten de prijzen met een vierde plaats op de 200 meter vrije slag. Op de 4x200m vrije slag kon Lochte zich verzekeren van een tweede gouden medaille op de Spelen. De Amerikaanse estafetteploeg met Lochte, Conor Dwyer, Ricky Berens en Michael Phelps bouwde al vroeg in de wedstrijd een voorsprong uit op de rechtstreekse concurrenten, won de wedstrijd met een tijd onder de zeven minuten en nam zo weerwraak op het Franse estafetteteam voor het verlies van de gouden medaille in de 4x 100m vrije slag. Op de zesde dag van het toernooi zwom Lochte zijn laatste twee finales, slechts 30 minuten na elkaar. Eerst werd hij verrassend derde op de 200 meter rugslag, het nummer waarop hij zijn titel verdedigde. Vervolgens won hij zilver op de 200 meter wisselslag. Dit betekende dat hij voor de derde Spelen op rij een medaille won op dit onderdeel. Lochte sloot het toernooi af met 5 medailles, waaronder 2 gouden. Op de wereldkampioenschappen kortebaanzwemmen 2012 in Istanboel werd de Amerikaan wereldkampioen op de 200 meter vrije slag en de 100 en 200 meter wisselslag, daarnaast veroverde hij de zilveren medaille op de 200 meter rugslag en de bronzen medaille op de 100 meter vlinderslag. Op de 4x100 meter vrije slag veroverde hij samen met Anthony Ervin, Jimmy Feigen en Matt Grevers de wereldtitel, samen met Conor Dwyer, Michael Klueh en Matt McLean werd hij wereldkampioen op de 4x200 meter vrije slag. Op de 4x100 meter wisselslag legde hij samen met Matt Grevers, Kevin Cordes en Thomas Shields beslag op de wereldtitel.
Belangrijkste resultaten[bewerken]
| Jaar | Olympische Spelen | WK langebaan | WK kortebaan | PanPacs | Pan-Ams |
|---|---|---|---|---|---|
| 2003 | geen deelname | ||||
| 2004 | 5e 100m wisselslag |
||||
| 2005 | 5e 400m wisselslag |
||||
| 2006 | 5e 200m vrije slag 9e 100m vlinderslag |
serie 100m vrije slag[1] serie 400m vrije slag[1] serie 200m rugslag[1] |
|||
| 2007 | serie 50m rugslag[2] DQ 4x100m wisselslag |
geen deelname | |||
| 2008 | 4e 50m vrije slag 10e 50m schoolslag 11e 100m schoolslag 4e 4x200m vrije slag |
||||
| 2009 | |||||
| 2010 | 4e 4x100m vrije slag |
serie 100m rugslag[3] |
|||
| 2011 | Lochte zwom enkel de series |
geen deelname | |||
| 2012 | 4e 200m vrije slag |
Persoonlijke records[bewerken]
(bijgewerkt tot en met 15 december 2012)
|
|
Externe links[bewerken]
- (en) Profiel van Ryan Lochte op de site van USA Swimming
- (en) Records en resultaten van Ryan Lochte op Swimrankings.net
- (en) Profiel van Ryan Lochte op Olympics at Sports-Reference.com
| Bronnen, noten en/of referenties |