Ryan Lochte

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ryan Lochte
Ryan Lochte.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Ryan Steven Lochte
Bijnaam Reezy
Nationaliteit Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Slag(en) Rugslag, Wisselslag, Vrije slag
Club Daytona Beach Swimming
Trainer/Coach Gregg Troy
Geboortedatum 3 augustus 1984
Geboorteplaats Canandaigua
Lengte 1,88 m
Gewicht 84 kg
Internationale toernooien
Debuut Pan-Ams 2003
Olympische Spelen 05x Goud - 3x Zilver - 3x Brons
WK 15x Goud - 4x Zilver - 4x Brons
WK kortebaan 20x Goud - 6x Zilver - 4x Brons
PanPacs 07x Goud - 2x Zilver - 0x Brons
Pan-Ams 01x Goud - 0x Zilver - 0x Brons
Portaal  Portaalicoon   Sport

Ryan Lochte (Canandaigua, 3 augustus 1984) is een Amerikaanse zwemmer die gespecialiseerd is in de rugslag en de wisselslag maar ook vrije slag zwemt. Sinds zijn doorbraak in 2004 heeft hij elf Olympische medailles gewonnen, waarvan vijf goud. Op de wereldkampioenschappen in 2011 won hij vier individuele titels. Hij is wereldrecordhouder op de 100 meter wisselslag (kortebaan), 200 meter wisselslag (langebaan en kortebaan) en op de 400 meter wisselslag (kortebaan).

Carrière[bewerken]

Bij zijn internationale debuut, op de Pan-Amerikaanse Spelen 2003 in Santo Domingo, legde de Amerikaan samen met Dan Ketchum, Jeffrey Lee en Bryan Goldberg beslag op de gouden medaille op de 4x200 meter vrije slag.

Tijdens de Olympische Spelen 2004 in Athene veroverde Lochte, achter Michael Phelps, de zilveren medaille op de 200 meter wisselslag. Op de 4x200 meter vrije slag sleepte hij samen met Michael Phelps, Peter Vanderkaay en Klete Keller de gouden medaille in de wacht. Op de wereldkampioenschappen kortebaanzwemmen 2004 in Indianapolis legde de Amerikaan beslag op de zilveren medaille op de 200 meter wisselslag en op de bronzen medaille op de 200 meter vrije slag, op de 100 meter wisselslag eindigde hij als vijfde. Samen met Chad Carvin, Dan Ketchum en Justin Mortimer veroverde hij de wereldtitel op de 4x200 meter vrije slag.

2005-2008[bewerken]

In Montreal nam Lochte deel aan de wereldkampioenschappen zwemmen 2005. Op dit toernooi sleepte Lochte de bronzen medaille in de wacht op zowel de 200 meter rugslag als de 200 meter wisselslag, op de 400 meter wisselslag eindigde hij op de vijfde plaats. Op de 4x200 meter vrije slag legde hij samen met Michael Phelps, Peter Vanderkaay en Klete Keller beslag op de wereldtitel.

In Shanghai kroonde hij zich tot koning van de wereldkampioenschappen zwemmen kortebaan 2006 door zes medailles mee naar huis te nemen. Individueel pakte hij het goud op de 200 meter rugslag en de 200 en 400 meter wisselslag en eindigde hij als vijfde op de 200 meter vrije slag, op de 100 meter vlinderslag strandde hij in de halve finales. Samen met Scott Usher, Jayme Cramer en Nicholas Brunelli veroverde hij de zilveren medaille op de 4x100 meter wisselslag, op de 4x100 meter vrije slag sleepte hij samen met Nicholas Brunelli, Matt Grevers en Jason Lezak de bronzen medaille in de wacht. Samen met Nicholas Brunelli, Jayme Cramer en Larsen Jensen legde hij beslag op de bronzen medaille op de 4x200 meter vrije slag. Tijdens de Pan Pacific kampioenschappen zwemmen 2006 in Victoria veroverde Lochte de zilveren medaille op zowel 100 meter rugslag als de 200 meter wisselslag, op andere afstanden werd hij uitgeschakeld in de series. Op de 4x200 meter vrije slag sleepte hij samen met Michael Phelps, Peter Vanderkaay en Klete Keller de gouden medaille in de wacht.

Op de wereldkampioenschappen zwemmen 2007 in Melbourne onttroonde hij Aaron Peirsol als wereldkampioen op de 200 meter rugslag, daarnaast werd hij vice-wereldkampioen op de 100 meter rugslag, de 200 meter wisselslag en de 400 meter wisselslag. Samen Michael Phelps, Klete Keller en Peter Vanderkaay legde hij beslag op de wereldtitel op de 4x200 meter vrije slag, op de 4x100 meter wisselslag werd hij samen met Scott Usher, Ian Crocker en Neil Walker gediskwalificeerd in de series.

In Manchester nam de Amerikaan deel aan de wereldkampioenschappen kortebaanzwemmen 2008. Op dit toernooi veroverde hij de wereldtitels op alle wisselslagafstanden en de zilveren medaille op de 200 meter rugslag. Samen met Bryan Lundquist, Nathan Adrian en Doug Van Wie sleepte hij de wereldtitel in de wacht op de 4x100 meter vrije slag, op de 4x100 meter wisselslag legde hij samen met Randall Bal, Mark Gangloff en Nathan Adrian beslag op de zilveren medaille. Samen met Robert Margalis, Larsen Jensen en Doug Van Wie eindigde hij als vierde op de 4x200 meter vrije slag. De derde dag van de Amerikaanse trials voor de Olympische Spelen van Peking werden een teleurstelling voor Lochte. Hij plaatste zich nog wel als snelste voor de finale van de 200 meter vrije slag, maar zag af van deelname om zich te concentreren op de finale van de 100 meter rugslag, die twintig minuten later werd gezwommen. Lochte, vice-wereldkampioen op de 100 rug, kwam in die finale echter niet verder dan een derde plaats en miste zo een ticket voor Peking. Tijdens die Spelen in Peking kwam Lochte eerst in actie op de 400 meter wisselslag, voor het eeuwige duel met Michael Phelps, die had voor de Spelen aangegeven vooral dat duel te vrezen. Lochte kon echter niet aan de verwachtingen voldoen en bleef twee seconden boven zijn persoonlijk record, hij moest tevreden zijn met het brons. Daarna veroverde hij samen met Phelps, Ricky Berens en Peter Vanderkaay de gouden medaille op de 4x200 meter vrije slag. Op vrijdag 15 augustus werd Lochte eerst olympisch kampioen op de 200 meter rugslag, later op de ochtend sleepte hij de bronzen medaille in de wacht op de 200 meter wisselslag.

2009-heden[bewerken]

Op de wereldkampioenschappen zwemmen 2009 in Rome veroverde de Amerikaan de wereldtitels op de 200 en de 400 meter wisselslag, op de 200 meter rugslag moest hij genoegen nemen met het brons. Op de 4x100 meter vrije slag legde hij samen met Michael Phelps, Matt Grevers en Nathan Adrian beslag op de wereldtitel, samen met Michael Phelps, Ricky Berens en David Walters sleepte hij de wereldtitel in de wacht op de 4x200 meter vrije slag.

In Irvine nam Lochte deel aan de Pan Pacific kampioenschappen zwemmen 2010. Op dit toernooi veroverde hij viermaal individueel goud: op de 200 meter vrije slag, op de 200 meter rugslag en op de beide wisselslagafstanden. Op de 4x100 meter vrije slag legde hij samen met Michael Phelps, Jason Lezak en Garrett Weber-Gale beslag op de gouden medaille, samen met Michael Phelps, Peter Vanderkaay en Ricky Berens sleepte hij de gouden medaille in de wacht op de 4x200 meter vrije slag. Tijdens de wereldkampioenschappen kortebaanzwemmen 2010 in Dubai veroverde de Amerikaan de wereldtitel op de 200 meter vrije slag, de 200 meter rugslag en op alle drie de wisselslagafstanden. Op de 4x100 meter wisselslag legde hij samen met Nick Thoman, Mihail Alexandrov en Garrett Weber-Gale beslag op de wereldtitel, samen met Peter Vanderkaay, Garrett Weber-Gale en Ricky Berens sleepte hij de zilveren medaille in de wacht op de 4x200 meter vrije slag. Op de 4x100 meter vrije slag eindigde hij samen met Nathan Adrian, Garrett Weber-Gale en Ricky Berens op de vierde plaats.

Op de wereldkampioenschappen zwemmen 2011 in Shanghai veroverde Lochte vijf wereldtitels, waarvan vier op individuele onderdelen: de 200 meter vrije slag, 200 meter rugslag en beide wisselslag afstanden. De vijfde titel behaalde hij samen met Michael Phelps, Peter Vanderkaay en Ricky Berens op de 4x200 meter vrije slag estafette (zijn vierde op rij na 2005, 2007 en 2009) en verder won hij nog een bronzen medaille op de 4x100 vrije slag estafette als serie-zwemmer. Op de 200 meter wisselslag verbrak hij zijn eigen wereldrecord met 1.54,00. Opmerkelijk was dat hij tijdens dit toernooi tweemaal Michael Phelps versloeg op individuele nummers, dit had nog nooit iemand gepresteerd op een internationaal titeltoernooi.

Tijdens de Olympische Zomerspelen 2012 in Londen veroverde Lochte de gouden medaille bij het onderdeel 400m wisselslag. Bij het estafetteonderdeel 4x 100m vrije slag won Lochte samen met Michael Phelps, Cullen Jones en Nathan Adrian de zilveren medaille. In de laatste 50m werd de leidende positie verloren aan het Franse team die de gouden medaille wonnen. Op de derde dag viel hij buiten de prijzen met een vierde plaats op de 200 meter vrije slag. Op de 4x200m vrije slag kon Lochte zich verzekeren van een tweede gouden medaille op de Spelen. De Amerikaanse estafetteploeg met Lochte, Conor Dwyer, Ricky Berens en Michael Phelps bouwde al vroeg in de wedstrijd een voorsprong uit op de rechtstreekse concurrenten, won de wedstrijd met een tijd onder de zeven minuten en nam zo weerwraak op het Franse estafetteteam voor het verlies van de gouden medaille in de 4x 100m vrije slag. Op de zesde dag van het toernooi zwom Lochte zijn laatste twee finales, slechts 30 minuten na elkaar. Eerst werd hij verrassend derde op de 200 meter rugslag, het nummer waarop hij zijn titel verdedigde. Vervolgens won hij zilver op de 200 meter wisselslag. Dit betekende dat hij voor de derde Spelen op rij een medaille won op dit onderdeel. Lochte sloot het toernooi af met 5 medailles, waaronder 2 gouden. Op de wereldkampioenschappen kortebaanzwemmen 2012 in Istanboel werd de Amerikaan wereldkampioen op de 200 meter vrije slag en de 100 en 200 meter wisselslag, daarnaast veroverde hij de zilveren medaille op de 200 meter rugslag en de bronzen medaille op de 100 meter vlinderslag. Op de 4x100 meter vrije slag veroverde hij samen met Anthony Ervin, Jimmy Feigen en Matt Grevers de wereldtitel, samen met Conor Dwyer, Michael Klueh en Matt McLean werd hij wereldkampioen op de 4x200 meter vrije slag. Op de 4x100 meter wisselslag legde hij samen met Matt Grevers, Kevin Cordes en Thomas Shields beslag op de wereldtitel.

Op de wereldkampioenschappen zwemmen 2013 in Barcelona veroverde Lochte drie wereldtitels, waarvan twee op individuele onderdelen: de 200 meter rugslag en de 200 meter wisselslag. De vijfde titel behaalde hij samen met Conor Dwyer, Charlie Houchin en Ricky Berens op de 4x200 meter vrije slag estafette. Dit was zijn vijfde wereldtitel op deze estafette op rij (na 2005, 2007, 2009 en 2011), meteen ook de eerste zwemmer die hierin slaagde. Verder won hij nog een zilveren medaille op de 4x100 meter vrije slag, aan de zijde van Nathan Adrian, Anthony Ervin en Jimmy Feigen. Op de 200 meter vrije slag slaagde Lochte er niet in om zijn titel te verlengen. In de finale eindigde hij op een vierde plaats.

Belangrijkste resultaten[bewerken]

Jaar Olympische Spelen WK langebaan WK kortebaan PanPacs Pan-Ams
2003 geen deelname Goud 4x200m vrije slag
2004 Zilver 200m wisselslag
Goud 4x200m vrije slag
Brons 200m vrije slag
5e 100m wisselslag
Zilver 200m wisselslag
Goud 4x200m vrije slag
2005 Brons 200m rugslag
Brons 200m wisselslag
5e 400m wisselslag
Goud 4x200m vrije slag
2006 5e 200m vrije slag
Goud 200m rugslag
9e 100m vlinderslag
Goud 200m wisselslag
Goud 400m wisselslag
Brons 4x100m vrije slag
Brons 4x200m vrije slag
Zilver 4x100m wisselslag
serie 100m vrije slag[1]
serie 400m vrije slag[1]
Zilver 100m rugslag
serie 200m rugslag[1]
Zilver 200m wisselslag
Goud 4x200m vrije slag
2007 serie 50m rugslag[2]
Zilver 100m rugslag
Goud 200m rugslag
Zilver 200m wisselslag
Zilver 400m wisselslag
Goud 4x200m vrije slag
DQ 4x100m wisselslag
geen deelname
2008 Goud 200m rugslag
Brons 200m wisselslag
Brons 400m wisselslag
Goud 4x200m vrije slag
4e 50m vrije slag
Zilver 200m rugslag
10e 50m schoolslag
11e 100m schoolslag
Goud 100m wisselslag
Goud 200m wisselslag
Goud 400m wisselslag
Goud 4x100m vrije slag
4e 4x200m vrije slag
Zilver 4x100m wisselslag
2009 Brons 200m rugslag
Goud 200m wisselslag
Goud 400m wisselslag
Goud 4x100m vrije slag
Goud 4x200m vrije slag
2010 Goud 200m vrije slag
Goud 200m rugslag
Goud 100m wisselslag
Goud 200m wisselslag
Goud 400m wisselslag
4e 4x100m vrije slag
Zilver 4x200m vrije slag
Goud 4x100m wisselslag
Goud 200m vrije slag
serie 100m rugslag[3]
Goud 200m rugslag
Goud 200m wisselslag
Goud 400m wisselslag
Goud 4x100m vrije slag
Goud 4x200m vrije slag
2011 Goud 200m vrije slag
Goud 200m rugslag
Goud 200m wisselslag
Goud 400m wisselslag
Brons 4x100m vrije slag
Lochte zwom enkel de series
Goud 4x200m vrije slag
geen deelname
2012 4e 200m vrije slag
Brons 200m rugslag
Zilver 200m wisselslag
Goud 400m wisselslag
Zilver 4x100m vrije slag
Goud 4x200m vrije slag
Goud 200m vrije slag
Zilver 200m rugslag
Brons 100m vlinderslag
Goud 100m wisselslag
Goud 200m wisselslag
Goud 4x100m vrije slag
Goud 4x200m vrije slag
Goud 4x100m wisselslag
2013 Goud 200m rugslag
Goud 200m wisselslag
Goud 4x200m vrije slag
Zilver 4x100m vrije slag
4e 200m vrije slag
6e 100m vlinderslag

Persoonlijke records[bewerken]

(bijgewerkt tot en met 11 augustus 2013)

Kortebaan
Afstand Tijd Datum Plaats
50m vrije slag 21,44 11 april 2008 Manchester
100m vrije slag 47,09 9 april 2008 Manchester
200m vrije slag 1.41,08 15 december 2010 Dubai
50m rugslag 24,15 25 november 2006 Toronto
100m rugslag 49,99 9 april 2006 Shanghai
200m rugslag 1.46,68 19 december 2010 Dubai
50m schoolslag 27,25 12 april 2008 Manchester
100m schoolslag 58,98 9 april 2008 Manchester
100m vlinderslag 49,59 13 december 2012 Istanboel
100m wisselslag 50,71 15 december 2012 Istanboel
200m wisselslag 1.49,63 14 december 2012 Istanboel
400m wisselslag 3.55,50 16 december 2010 Dubai
Langebaan
Afstand Tijd Datum Plaats
100m vrije slag 48,16 2 juli 2008 Indianapolis
200m vrije slag 1.44,44 26 juli 2011 Shanghai
400m vrije slag 3.49,25 7 juni 2008 Charlotte
50m rugslag 25,68 31 maart 2007 Melbourne
100m rugslag 53,37 1 juli 2008 Omaha
200m rugslag 1.52,96 29 juli 2011 Shanghai
100m vlinderslag 51,48 2 augustus 2013 Barcelona
200m wisselslag 1.54,00 28 juli 2011 Shanghai
400m wisselslag 4.05,18 28 juli 2012 Londen

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b c Lochte werd uitgeschakeld omdat er maar drie deelnemers per land door kunnen dringen tot de finales
  2. Lochte eindigde als vijfde in de series, maar meldde zich af voor de halve finales
  3. Lochte eindigde als eerste in de series, maar meldde zich af voor de finale