SE Palmeiras

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Palmeiras
SE Palmeiras
Naam Sociedade Esportiva Palmeiras
Bijnaam Verdão, Alviverde
Opgericht 1914
Stadion Estádio Palestra Itália,
São Paulo, Brazilië
Capaciteit 32.500
Voorzitter Vlag van Brazilië Paulo Nobre
Trainer Vlag van Argentinië Ricardo Gareca
Competitie Campeonato Brasileiro, Série B
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuiskleuren
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uitkleuren
geldig voor 2014
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

De Sociedade Esportiva Palmeiras of simpelweg Palmeiras is een Braziliaanse voetbalclub uit de stad São Paulo. De club werd opgericht in 1914 onder de naam Palestra Italia, maar veranderde in 1942 van naam omdat haar Italiaanse identiteit met de as-landen in de Tweede Wereldoorlog werd geassocieerd. De club speelt in het groen en wit en behoort tot de meest geliefde clubs van het land. De grootste rivaal van Palmeiras is Corinthians. De derby tussen de twee teams is de grootste van de staat São Paulo.

Geschiedenis[bewerken]

Palestra Italia[bewerken]

Oprichting[bewerken]

Op 26 augustus 1914 werd de Sociedade Esportiva Palestra Itália (of Società Palestra Italia in het Italiaans), het latere Palmeiras, opgericht door Italiaanse kolonisten. De eerste maanden werden vooral gebruikt om de club in te richten en bekend te maken. De eerste wedstrijd werd pas in januari 1915 gespeeld. De ploeg treedt aan tegen Savóia en wint de wedstrijd met 2-0 dankzij doelpunten van Bianco en Alegretti. In 1916 lukt het de club om zich aan te sluiten bij de Voetbalbond van São Paulo, waardoor zij ook mee mag doen aan het staatskampioenschap. Een jaar later verliest Palestra in de finale van datzelfde staatskampioenschap, en speelt ze bovendien voor het eerst tegen aartsrivaal Corinthians dat met 3-0 en 3-1 verslagen wordt.

De eerste titels[bewerken]

De eerste titel komt in 1918 als in de finale van het staatskampioenschap tegenstander Paulistano met 2-1 wordt verslagen. Een jaar later koopt Palestra in São Paulo een stuk grond van de Antártica fabriek, waar ze haar eerste eigen terrein aanlegt. In de jaren 1920 wordt Palestra driemaal op rij vicekampioen van São Paulo, en weet het in 1926 met alleen maar overwinningen glansrijk kampioen te worden. Dat kunststukje werd alleen nog in 1932 herhaald.

Vanaf 1935 begint Palestra internationaal bekendheid te verwerven. Eerder speelde het al tegen het Hongaarse Ferencvaros en werden drie spelers getransfereerd naar Italië, maar met de vriendschappelijke wedstrijden tegen Boca Juniors (1-1) en Espanyol (0-2) wordt de club in grotere voetballanden bekend. Bovendien krijgt de club in 1940 de eer de openingswedstrijd te spelen van het nieuw gebouwde stadion Paecambu in São Paulo, waarin zij Coritiba met 6-2 verslaat.

De naamsverandering[bewerken]

Op 13 september 1942 wordt besloten de naam van de club te veranderen naar Palmeiras. De Braziliaanse president Getúlio Vargas had zich, ondanks eerdere sympathieën voor Duitsland en Italië, bij de geallieerden aangesloten. Hierdoor waren zowel Italië als Duitsland vijanden van de staat geworden, en de vele Duitse en Italiaanse immigranten in Brazilië ondervonden daar veel hinder van. De overheid dwong de club haar naam te veranderen.

Palmeiras[bewerken]

Het begin van Palmeiras[bewerken]

Ondanks dat de naam veranderd was, bleven de leden en spelers bekendstaan als landverraders. Dit veranderde een aantal maanden na de naamsverandering, toen de spelers van Palmeiras bij de openingswedstrijd van het staatskampioenschap het veld op kwamen lopen met een Braziliaanse vlag. Ook onder de nieuwe naam bleef de ploeg echter titels winnen, waaronder het staatskampioenschap van 1947 en 1950. In 1951 speelt Palmeiras in Rio de Janeiro tegen Juventus en wint, waarmee zij het, in 2007 officieel verklaard, wereldkampioenschap voor clubteams binnenhaalt.

De jaren 1970[bewerken]

De eerste helft van de jaren 1970 behoort tot de meest succesvolle tijden van Palmeiras. Onder leiding van grote spelers als Émerson Leão, Luís Pereira, Dudu, Ademir da Guia en de van Portuguesa overgekomen spits Leivinha wint Palmeiras in 1972 zowel het staatkampioenschap en het nationala kampioenschap door respectievelijk São Paulo en Botafogo FR te verslaan. In 1973 wordt de nationale titel geprolongeerd tegen wederom São Paulo. In 1974 wint Palmeiras het mooiste kampioenschap uit haar geschiedenis. In de finale van het staatskampioenschap vertrapt de club de droom van aartsrivaal Corinthians om voor het eerst in twintig jaar weer een titel te winnen. In 1976 wint de generatie haar laatste titel: het staatskampioenschap. Twee jaar later, in 1978, verliest Palmeiras in de finale om de nationale titel van het Guarani van sterspeler Careca.

De donkere jaren[bewerken]

Na de gloriejaren blijft Palmeiras een gevaarlijk team in zowel het staatskampioenschap als de landelijke competitie, maar weet ondanks goede resultaten geen enkele titel te winnen. Van 1977 tot 1992 blijft de club zonder titels. In die tijd ontvangt zij echter wel een onderscheiding voor een lange serie ongeslagen wedstrijden, blijft doelman Zetti 1239 minuten onpasseerbaar en wordt een finale in het staatskampioenschap verloren.

Parmalat[bewerken]

In 1992 wordt het Italiaanse Parmalat de nieuwe hoofdsponsor van Palmeiras. Met de grote financiële injectie worden sterren als Zinho, Evair, Edmundo, Roberto Carlos, César Sampaio en Antonio Carlos gecontracteerd. In datzelfde jaar wordt het team tweede in het staatskampioenschap

Het grote jaar van dit Palmeiras is 1993. Zowel het staatskampioenschap, nationale kampioenschap als het Torneio Rio-São Paulo worden gewonnen. In de eerste finale, die van het staatskampioenschap, wordt onder leiding van Vanderlei Luxemburgo rivaal Corinthians met 4-0 verslagen, waardoor Palmeiras na 16 jaar eindelijk weer een titel won. In 1994 wint Palmeiras weer zowel het staatskampioenschap als de nationale titel.

In 1996, wederom onder leiding van Luxemburgo, wint Palmeiras wederom de staatstitel door in 30 wedstrijden 103 doelpunten te maken en slechts één wedstrijd te verliezen. Dit sterrenteam met onder andere Rivaldo en Cafú komt bovendien in de finale van de Copa do Brasil te staan, maar verlies daarin van Cruzeiro.

In 1999 wint Palmeiras aan de hand van doelman Marcos en aanvoerder César Sampaio voor het eerst in haar historie de Copa Libertadores. In de finale wordt het Colombiaanse Deportivo de Cali na penalty’s verslagen. In november van het jaar speelt Palmeiras in Tokio tegen Manchester United voor de wereldbeker, maar wordt verslagen.

Vallen, opstaan en klimmen[bewerken]

Ondanks de op papier vrij sterke ploeg degradeerde Palmeiras samen met Botafogo FR in 2002 naar de Serie B, de tweede divisie van het Braziliaanse voetbal. Het gevolg was niet alleen een diep treurige achterban, maar ook een vernieuwing van de selectie. Het resultaat was zoals verwacht: Palmeiras wordt met straatlengtes kampioen van de Serie B en keert in 2004 al terug op het hoogste niveau. In haar eerste seizoen terug in de Serie A eindigt Palmeiras op de vierde plaats, waarmee een plaats voor de Copa Libertadores wordt afgedwongen. In 2005 wordt deze prestatie herhaald.

Clublied[bewerken]

Tekst en muziek van Antonio Sergi

Quando surge o alviverde imponente
No gramado em que a luta o aguarda
Sabe bem o que vem pela frente
Que a dureza do prélio não tarda

E o Palmeiras no ardor da partida
Transformando a lealdade em padrão
Sabe sempre levar de vencida
E mostrar que de fato é campeão

Defesa que ninguém passa
Linha atacante de raça
Torcida que canta e vibra

Defesa que ninguém passa
Linha atacante de raça
Torcida que canta e vibra
Por nosso alviverde inteiro
Que sabe ser brasileiro
Ostentando a sua fibra

Stadion[bewerken]

De officiële naam van het stadion van Palmeiras is Estádio Palestra Itália. Het stadion staat in het Parque da Antarctica, genoemd naar een bierbrouwer die sinds 1902 al op het terrein gevestigd is en haar voetbalveld aan verschillende clubs verhuurde totdat Palestra Itália het terrein opkocht. In de jaren 1930 werden voor het eerst tribunes rond het veld gebouwd. Het van gewapend beton gemaakte stadion dat hierdoor ontstond gold lange tijd als het meest moderne van Brazilië. Het stadion bood plaats aan 30.000 toeschouwers. Vandaag de dag, na verschillende onderhoudsbeurten, kunnen ruim 35.000 mensen het stadion in.

Selectie van 2006[bewerken]

Nr. Land Speler Positie Vorige club
Doelmannen
1 Vlag van Brazilië Marcos D Palmeiras (SP)
12 Vlag van Brazilië Sérgio D Palmeiras (SP)
24 Vlag van Brazilië Diego D Palmeiras (SP)
Verdedigers
4 Paraguayaan Gamarra V Internazionale (ITA)
3 Vlag van Brazilië Daniel V AD São Caetano (SP)
13 Vlag van Brazilië Leonardo Silva V EC Bahia (BA)
14 Vlag van Brazilië Thiago Gomes V Palmeiras (SP)
15 Vlag van Brazilië Douglas V AD São Caetano (SP)
Backs
6 Vlag van Brazilië Lúcio LV Ituano (SP)
2 Vlag van Brazilië Amaral RV Fortaleza (CE)
8 Vlag van Brazilië Paulo Baier RV / LV Goiás (GO)
17 Vlag van Brazilië Márcio Careca LV Brasiliense (DF)
19 Vlag van Brazilië Michael LV Palmeiras (SP)
Middenvelders
5 Vlag van Brazilië Marcinho Guerreiro LB Figueirense (SC)
10 Vlag van Brazilië Juninho Paulista M Celtic (SCO)
16 Vlag van Brazilië Corrêa VM / LM EC São Bento (SP)
18 Vlag van Brazilië Reinaldo VM Quilmes (ARG)
20 Vlag van Brazilië Wendel VM / V Palmeiras (SP)
22 Vlag van Brazilië Cristian MD Paraná Clube (PR)
21 Vlag van Brazilië Ricardinho LM SC Internacional (RS)
Aanvallers
7 Vlag van Brazilië Edmundo S Figueirense (SC)
9 Vlag van Brazilië Enílton S EC Juventude (RS)
11 Vlag van Brazilië Marcinho S / LM AD São Caetano (SP)
23 Vlag van Brazilië Washington S Portuguesa (SP)
25 Vlag van Brazilië Cláudio S Palmeiras (SP)
Technisch Directeur
Vlag van Brazilië Marcelo Vilar Palmeiras (SP)

Statistieken[bewerken]

Top 20 Doelpuntenmakers[bewerken]

  1. Heitor Marcelino - 284
  2. César Lemos - 180
  3. Ademir da Guia - 153
  4. Lima - 149
  5. Servílio - 140
  6. Evair - 127
  7. Humberto Tozzi - 126
  8. Rodrigues - 125
  9. Luisinho Mesquita - 123
  10. Tupãzinho - 122
  11. Echevarrieta - 114
  12. Romeu Pelicciari - 106
  13. Jorge Mendonça - 104
  14. Leivinha - 104
  15. Jorginho - 95
  16. Liminha - 94
  17. Toninho - 83
  18. Mazzola - 77
  19. Julinho - 77
  20. Alex - 75

Beste doelpuntengemiddelde[bewerken]

  1. Juan Raul Echevarrieta - 105 doelpunten in 127 wedstrijden - 0.82
  2. Humberto Tozzi - 90 doelpunten in 126 wedstrijden - 0,71
  3. Heitor Marcelino - 227 doelpunten in 330 wedstrijden - 0,68
  4. Mazzola (José João Altafini) - 77 doelpunten in 114 wedstrijden - 0,67
  5. Luisinho (Luís M. de Oliveira) - 87 doelpunten in 163 wedstrijden - 0,53

Meeste wedstrijden[bewerken]

  1. Ademir da Guia - 901 wedstrijden
  2. Emerson Leão - 617 wedstrijden
  3. Dudu (Olegário Tolói de Oliveira) - 609 wedstrijden
  4. Waldemar Fiúme - 601 wedstrijden
  5. Valdemar Carabina (Valdemar dos Santos Figueira) - 584 wedstrijden
  6. Luís Pereira - 568 wedstrijden

Meeste doelpunten in één wedstrijd[bewerken]

6 doelpunten

  • Heitor - 8 augustus 1920 - Palestra Itália - S.C. Internacional 11-0
  • Heitor - 17 juli 1927 - Palestra Itália - Corinthians de São Bernardo do Campo 11-2

5 doelpunten

  • Heitor - 5 juni 1927 - Palestra Itália - Primeiro de Maio 9-0
  • Fidêncio Osses - 5 oktober 1930 - Palestra Itália - C.E. América 7-0
  • Heitor - 7 december 1930 - Palestra Itália - Ypiranga 9-3
  • Caxambu (Valdomiro Jamal) - 21 november 1943 - Palmeiras - Inter de Limeira 8-3
  • Mazzola (José João Altafini) - 9 juni 1957 - Palmeiras - Noroeste 5-2
  • Jurandir Dario G. Dos Santos - 4 juli 1965 - Palmeiras - C.A. Prata 12-0
  • Luís Artime - 16 januari 1969 - Palmeiras - Rapid Wien 5-0
  • Joaquim Cardoso Neto - 10 juli 1969 - Palmeiras - Rapid Wien 5-0

Langstzittende trainers[bewerken]

  1. Osvaldo Brandão - 580 wedstrijden (335 overwinningen, 151 gelijk, 94 verloren)
  2. Vanderlei Luxemburgo - 258 wedstrijden(158 overwinningen, 57 gelijk, 43 verloren)
  3. Luís Felipe Scolari - 254 wedstrijden (127 overwinningen, 64 gelijk, 63 verloren)
  4. Ventura Cambom - 248 wedstrijden(133 overwinningen, 49 gelijk, 66 verloren)
  5. Rubens Francisco Minelli - 247 wedstrijden (115 overwinningen, 83 gelijk, 49 verloren)

Erelijst[bewerken]

  • Campeonato Paulista (22) - 1920, 1926, 1927, 1932, 1933, 1934, 1936, 1940, 1942, 1944, 1947, 1950, 1959, 1963, 1966, 1972, 1974, 1976, 1993, 1994, 1996, 2008
  • Campeonato Paulista Extra (2) - 1926 (invicto), 1938
  • Taça Cidade de São Paulo (5) - 1940, 1945, 1946, 1950, 1951
  • Torneio Rio-São Paulo (5) - 1933, 1951, 1965, 1993, 2000

Bekende (oud-)spelers[bewerken]

Externe links[bewerken]