SN Brussels Airlines

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
SN Brussels Airlines
IATA

SN

ICAO

BEL

Roepletters

Beeline

SN Brussels Airlines B462 OO-DJF 20060217 HAM.jpg
Opgericht 15 februari 2002
Eerste vlucht 2002
Hubs Brussels Airport
Vloot 38 vliegtuigen
Bestemmingen 90
Frequent flyer-programma Privilege
Moederbedrijf SN Air Holding
Hoofdkantoor Zaventem (Brussel), België
Sleutelpersonen Neil Burrows
Website http://www.flysn.com
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

SN Brussels Airlines was een Belgische luchtvaartmaatschappij die voortgekomen is uit luchtvaartmaatschappij DAT, een dochter van het failliete Sabena.

DAT werd in 2002, in de nasleep van het faillissement van Sabena, overgenomen door de SN Air Holding van Étienne Davignon en Maurice Lippens en omgevormd tot 'SN Brussels Airlines. Niet alleen de naam van de maatschappij verwijst naar voorganger Sabena. De maatschappij nam ook de IATA code van Sabena over: SN.

SN Brussels Airlines vloog naar 56 bestemmingen in Europa en het Midden-Oosten, 32 bestemmingen in Amerika en 14 bestemmingen in Afrika. De maatschappij had ongeveer 2000 mensen in dienst. In 2003 vervoerde SN 3.273.000 passagiers. Brussels Airport bij Zaventem was de thuisbasis.

In 2004 was de omzet van SN Brussels Airlines 656 miljoen euro. Er waren eind 2004 ca. 2100 werknemers.

In 2007 fuseerde SN Brussels Airlines met Virgin Express tot Brussels Airlines

Vloot[bewerken]

In 2009 bestond de vloot van SN Brussels Airlines uit:

Dit zijn gelijkaardige toestellen voor korte- en middellange vluchten (binnen Europa), afkomstig van de DAT vloot
Voor middellange vluchten (Europa)
Voor middellange vluchten (Europa, nabije Oosten)
Voor lange-afstandsvluchten (Afrika)

De twee laatste types waren Sabenatoestellen en worden nu door SN Brussels Airlines geleased.

Geschiedenis[bewerken]

SN Brussels Airlines ontstond in de nasleep van de teloorgang van Sabena. De Belgische politiek wilde enerzijds het sociale bloedbad dat het faillissement van Sabena betekende in de omgeving van Zaventem beperken, en anderzijds speelde ook het feit mee dat men vond dat België niet zonder een zogenaamde "flag carrier" kon.

SN Airholding, een investeringsholding opgericht door onder meer Etienne Davignon, slaagde erin genoeg geld bij elkaar te krijgen om DAT (Delta Air Transport) over te nemen. DAT was één van de Sabenadochters die in tegenstelling tot de moedermaatschappij wel rendabel was. Met de vliegtuigen van DAT, een vloot bestaande uit Avrotoestellen, werd "een doorstart" gerealiseerd. SN Brussels Airlines nam de IATA code, de befaamde S-tail en heel wat slots van Sabena over. De maatschappij profileert zich op de markt als een full-service maatschappij, met als doel Brussel opnieuw te verbinden met de rest van Europa.

Enkele maanden na de oprichting werd gestart met vluchten op Afrika, eerst nog uitgevoerd door Birdy Airlines. Het teloorgegane Sabena stond sterk in Afrika, en het gat dat gevallen was door het faillissement was bijlange nog niet opgevuld. De Afrikavluchten zijn nog steeds de meest rendabele voor SN Brussels Airlines.

De eerste jaren van SN werden gekenmerkt door een voorzichtige maar gestage groei. Er werden met een groot aantal luchtvaartmaatschappijen zogenaamde "code-share" overeenkomsten gesloten. Deze stelden SN in staat om hun klanten vluchten naar gans Europa en de VS aan te bieden, die uitgevoerd worden door andere maatschappijen.

SN richtte ook zijn eigen "Frequent Flyer" programma op, genaamd Privilege.

Fusie met Virgin Express[bewerken]

Op 5 oktober 2004 ondertekenden de holding maatschappijen SN Airholding en Virgin Express Holdings een overeenkomst om de respectievelijke luchtvaartmaatschappijen SN Brussels Airlines en Virgin Express onder gezamenlijk aandeelhouderschap te brengen. Dit betekent dat de aandelen van Virgin Express Holdings werden overgedragen aan SN Airholding. Op 12 april 2005 waren alle voorwaarden voor het van kracht worden van het akkoord vervuld, en werd de nieuwe raad van bestuur van SN Airholding voorgesteld, met als voorzitter burggraaf Étienne Davignon. Op 19 september 2005 kondigde Rob Kuijpers zijn onmiddellijk ontslag aan vanwege onenigheid met de aandeelhouders over de te volgen koers van het bedrijf na de fusie met Virgin Express.

Voorlopig is er een interim bestuur aangesteld en blijven SN Brussels Airlines en Virgin Express onder hun eigen merknaam optreden. Neil Burrows werd aangesteld als CEO voor een periode van 1 jaar.

Op 31 maart 2006 stelde de raad van bestuur het fusieplan voor. SN & Virgin Express zullen tot 1 maatschappij fuseren, die onder een nieuwe naam door het leven zal gaan. Deze nieuwe maatschappij zal ook streven naar een uitbreiding van de lange afstandsvluchten en het harmoniseren van de vloot.

De naam van de nieuwe maatschappij is Brussels Airlines.

Expansieplannen in Afrika[bewerken]

In maart 2006 raakte ook bekend dat SN één van de maatschappijen is die zich kandidaat gesteld heeft om de Kameroense nationale luchtvaartmaatschappij Camair over te nemen. Eind juni kwam SN als overwinnaar uit de strijd. De maatschappij zal 51 procent van de nieuwe Kameroense maatschappij in handen hebben. De overige aandelen blijven bij de overheid van Kameroen. Zes oudere BAE146-300 toestellen van SN zouden in 2006 uitgerust met HF-antennes worden en zullen hoogstwaarschijnlijk in Afrika ingezet worden. Dit plan is afgevoerd en er werd besloten om 737's in Afrika in te zetten.

Eind juli raakte in "De Standaard" bekend dat SN eventueel ook interesse heeft in een participatie van 40% in de Rwandese maatschappij "Rwandair", mocht de Rwandese overheid overgaan tot de privatisering van de nationale luchtvaartmaatschappij.

Externe links[bewerken]