SS Lazio

S.S. Lazio
Naam	Società Sportiva Lazio S.p.A.
Bijnaam	Biancocelesti, Biancazzurri, Aquile, Aquilotti
Opgericht	9 januari 1900 als Società Podistica Lazio
Stadion	Stadio Olimpico, Rome
Capaciteit	72.698
Voorzitter	Claudio Lotito
Trainer	Edoardo Reja
Competitie	Serie A
Thuiskleuren Uitkleuren Derde tenue
geldig voor 2011/2012
Portaal    Voetbal

Società Sportiva Lazio (afgekort SS Lazio) beter bekend als Lazio, is een Italiaanse voetbalclub, opgericht op 9 januari 1900. De club speelt zijn thuiswedstrijden in het Olympisch Stadion van Rome.

Geschiedenis

Oprichting en beginperiode

Op 9 januari 1900, op een bankje voor de Piazza della Liberta aan de Tevere, besloten de negen vrienden Luigi Bigiarelli, Giacomo Bigiarelli, Odoacre Aloisi, Arturo Balestrieri, Alceste Grifoni, Giulio Lefevre, Galileo Massa, Alberto Mesones en Enrico Venier de sportclub Società Podistica Lazio op te richten. Aangezien er al een gymnastiekvereniging bestond met de naam Roma, kozen ze als naam voor hun club voor het gebied waar Rome in ligt: Lazio. Als kleuren kozen de oprichters de blauw–witte combinatie uit de Griekse nationale vlag. In eerste instantie hield de groep zich enkel bezig met marathons.

Pas twee jaar na oprichting ontmoetten de jongens Bruto Seghettini, een speler van Racing Club de Paris, die de jongens het voetbalspel leerde. Al snel verspreidde de jeugd het voetbalspel door heel Rome, en Lazio was de eerste en enige voetbalclub in de Italiaanse hoofdstad. In de (in eerste instantie) enkel vriendschappelijke wedstrijden was Lazio schier onverslaanbaar. In 1907 boekte de club haar eerste succes toen Lazio werd uitgenodigd op het hoogaangeschreven toernooi in Pisa, waar naast organisator Pisa ook de teams Livorno en Lucca meededen. Alle drie de wedstrijden die dag (!) werden door Lazio gewonnen: Lazio-Lucca 3-0, Lazio-Pisa 4-0 en Lazio-Livorno 1-0. Hiermee behaalde Lazio de eerste prijs.

De eerste successen

In de jaren ’30 groeiden de Biancocelesti uit tot een nationale topper. De grote speler die periode was spits Silvio Piola, één van de beste spitsen uit Italië ooit. Hij scoorde in zijn periode bij Lazio 143 maal, een record dat nog lang stand zou houden. In 1937 eindigde de club, achter Bologna, als tweede, waardoor Lazio op een haar zijn eerste prijs miste. Pas in 1958 was het eindelijk zover: door Fiorentina in de finale om de Coppa Italia te verslaan, haalde Lazio onder coach Bernardini en aanvoerder Lovati haar eerste prijs in de geschiedenis binnen. In diezelfde periode eindigde Lazio steevast in de subtop, waaronder meerdere malen op de derde plaats.

In 1961 degradeerde Lazio echter naar de Serie B, om twee jaar later weer te promoveren. In 1967 degradeerde de club opnieuw, ditmaal door een nederlaag tegen Juventus op de laatste speeldag. De aanhang van Lazio moest lang wachten op het volgende succes, want na de degradatie was de club pas vanaf 1972 weer actief in de Serie A. In 1974, twee jaar na de promotie, won Lazio haar eerste landstitel, nadat het een jaar eerder ook al dichtbij was. Belangrijke spelers uit dit team waren spits Chinaglia, middenvelder Nanni en voorstopper Wilson. Deze spelers, in combinatie met trainer/coach Maestrelli, zorgden voor het eerste échte grote succes van de club. Na grote rivaal AS Roma (in 1942) heeft ook Lazio dan eindelijk de scudetto te pakken.

Schandalen en degradaties

Na dit hoogtepunt volgden voor Lazio de zwarte jaren. Zo overleed succescoach Maestrelli na een lang ziekbed, en werden de biancocelesti Wilson, Giordano, Manfredonia en Cacciatori gearresteerd in verband met een groot omkoopschandaal. De club werd, net als AC Milan, in 1980 teruggezet naar de Serie B. Ook daar onderging Lazio zware tijden. Zo werd maar net degradatie naar de Serie C ontlopen. In 1982 promoveerde Lazio weer naar de Serie A, maar bleef vechten tegen degradatie. De club won in de twee jaar dat het weer uitkwam op het hoogste niveau zelfs geen enkele wedstrijd buiten het eigen Stadio Olimpico. Na de laatste plaats in 1985 degradeerde de club wederom naar de Serie B.

In 1986 was er opnieuw een omkoopschandaal, ditmaal met Vinazzani in de hoofdrol, en Lazio werd teruggezet naar de Serie C. Dit werd echter teruggedraaid en de club begon het seizoen 1986/87 met negen strafpunten. Lazio wist zich terug te vechten en ontliep dat jaar na een beslissingswedstrijd de haast onvermijdelijke degradatie naar de Serie C. Het jaar daarop, in 1988, promoveerde de club zelfs weer naar de Serie A, waar het zich de eerste twee seizoenen verrassend gemakkelijk staande hield. Paolo Di Canio en Rubén Sosa vormden die periode een sterke voorhoede.

De komst van Cragnotti

In 1992 kwam de zakenman Sergio Cragnotti aan het bewind. Door het aankopen van grote namen wilde hij Lazio zo snel mogelijk aan de absolute top van het Italiaanse én internationale voetbal brengen. Spelers als Winter, Fuser, Cravero, Favalli en Gascoigne kwamen die periode naar Rome. Later volgden Bokšić, Casiraghi en Marchegiani, waarna de club de top van Italië bestormde. Onder leiding van trainer/coach Zdeněk Zeman eindigde Lazio derde in 1994, tweede in 1995, en opnieuw derde in 1996. Giuseppe Signori had hier met zijn vele doelpunten een groot aandeel in. Tijdens seizoen 1996/97 werd Zeman ontslagen en opgevolgd door technisch directeur Dino Zoff en onder zijn leiding eindigde Lazio op de vierde plaats. Na dat seizoen zou de club worden geleid door Sven-Göran Eriksson.

Nieuwe grote namen moesten er voor gaan zorgen dat de club haar tweede scudetto zou behalen. Spelers als Verón, Vieri, Salas, Mihajlović, Couto, Mancini, Nedved en Almeyda werden aangetrokken en ook de uit eigen jeugd afkomstige Alessandro Nesta speelde een belangrijke rol. Meteen in zijn eerste seizoen streed trainer/coach Eriksson tot het einde voor de scudetto, maar deze ging naar Juventus. Wel wist Lazio dat jaar de Coppa Italia te winnen. Het jaar daarop won de club zowel de Italiaanse Super Cup als de laatste Europa Cup II, waardoor Lazio seizoen 1999/2000 mocht openen met de wedstrijd om de Europese Super Cup. Manchester United werd hierin verslagen, waardoor de club haar jubileumjaar goed begon. Aan het eind van dat seizoen bleek dit het meest succesvolle in de geschiedenis van Lazio: de club won namelijk zowel de landstitel als de Coppa Italia — de dubbel was gepakt!

Recente jaren

Na het uiterst succesvolle jaar 2000 ging het bergafwaarts met Lazio. Grote aankopen als Crespo, Mendieta, Claudio López, Stam, Stanković, Fiore en Poborský wisten geen vervolg aan het succes te geven. Lazio bleef meespelen om de prijzen, maar het bleef bij die ene scudetto, die in 2001 ook nog eens naar aartsrivaal AS Roma ging. Het zuivelbedrijf van president Cragnotti ging gebukt onder grote schulden en de club werd hierin meegetrokken. De hoge salarissen die aan de toppers dienden te worden betaald, konden niet meer worden opgebracht, waardoor Lazio haar meeste topspelers van de hand moest doen. Op 2 juli 2005 werd bekendgemaakt dat het aflopende contract van trainer Giuseppe Papadopulo niet werd verlengd, wegens tegenvallende resultaten. Nadat Paul Le Guen had aangegeven niet te willen, werd acht dagen later Delio Rossi aangesteld als nieuwe trainer. Het is zeer de vraag of Lazio in de nabije toekomst nog mee zal strijden om de scudetto.

Midden 2006 werd de ploeg veroordeeld voor zijn aandeel in het corruptieschandaal in het Italiaans voetbal. De ploeg werd in eerste instantie gedegradeerd naar de Serie B, met zeven strafpunten. In hoger beroep was Lazio gelukkiger en mocht de club – met strafpunten – in de Serie A uitkomen.

Extreem rechts

Curva Nord is de tribune van de fanatieke aanhang van Lazio.

De fanatieke aanhang van Lazio (de Irriducibili) staat bekend om de fascistische sympathieën van een groot deel van zijn leden. Extreem-rechtse groepen zijn geïntegreerd binnen de fanatieke aanhang of zoeken steun bij de Irriducibili. Tijdens wedstrijden van Lazio worden vaak fascistische symbolen uitgebeeld op vlaggen of spandoeken. Ook zingt de fanatieke aanhang van Lazio vaak marsliederen uit de periode van het bewind van Mussolini om Lazio 'aan te moedigen' of tegenstanders te intimideren. Een van de beruchtste leden van de Irriducibili was voormalig Lazio-speler Paolo Di Canio. Voor hij aan zijn actieve voetbalcarrière begon en zelfs tijdens zijn tijd als jeugdspeler bij Lazio was hij lid van de harde kern van diezelfde club. Hij was de laatste tijd meerdere malen in het nieuws geweest omdat hij tijdens wedstrijden de fascistengroet bracht naar de harde kern waar hij vroeger zelf bij hoorde (toen nog in de eerste stadsderby na zijn terugkeer in Rome en daarna tegen Livorno Calcio en Juventus). Hiervoor is hij veroordeeld tot een boete van 10.000 euro en een schorsing van één wedstrijd op grond van racisme. Naar de mening van Di Canio onterecht. Tegen het Italiaanse persbureau ANSA verklaarde hij: "Ik ben een fascist en geen racist. Ik groette mijn supporters, die dezelfde ideeën hebben. Het heffen van mijn arm is niet om geweld uit te lokken of iemand te discrimineren." In zijn autobiografie Di Canio doet hij uit de doeken dat hij een groot bewonderaar is van de Italiaanse dictator Benito Mussolini. In het belang van de club had hij inmiddels besloten om de fascistengroet niet meer te brengen, dit om Lazio niet verder in problemen te brengen.

Mannen

Erelijst

Italiaanse landskampioenschap (2x): 1973/74, 1999/00

Italiaanse beker (5x): 1957/58, 1997/98, 1999/00, 2003/04, 2008/09

Italiaanse supercup (3x): 1997/98, 1999/00, 2008/09

Europacup II (1x): 1998/99 (laatste editie)

UEFA Super Cup (1x): 1998/99

Alpencup: (1x): 1971

In Europa

• Q = voorronde, R = ronde, PO = play-offs, Groep = groepsfase , F = finale, W= winnaar, TR = 3e/4e plaats
• PUC = punten UEFA coëfficiënten

Seizoen	Competitie	Ronde	Land	Club	Score	PUC
1937	Mitropacup	1/8F		Hungária FC MTK Boedapest	1-1, 3-2	0.0
		KF		Grasshopper-Club Zürich	6-1, 2-3
		HF		Geen tegenstander
		F		Ferencvárosi TC	2-4, 4-5
1951	Centropa Cup	HF		Rapid Wien	0-5	0.0
		TR		GNK Dinamo Zagreb	0-2
1967	Mitropacup	1/8F		Rode Ster Belgrado	3-0, 1-2	0.0
		KF		FC Spartak Trnava	1-1, 0-1
1970	Mitropacup	1/8F		Honvéd Boedapest	1-1, 1-2	0.0
1970/71	Jaarbeursstedenbeker	1R		Arsenal FC	2-2, 0-2	1.0
1973/74	UEFA Cup	1R		FC Sion	3-0, 1-3	4.0
		2R		Ipswich Town FC	0-4, 4-2
1975/76	UEFA Cup	1R		Tsjornomorets Odessa	0-1, 3-0	2.0
		2R		FC Barcelona	0-3, 0-4
1977/78	UEFA Cup	1R		Boavista FC	0-1, 5-0	4.0
		2R		RC Lens	2-0, 0-6
1993/94	UEFA Cup	1R		Lokomotiv Plovdiv	2-0, 2-0	6.0
		2R		Boavista FC	1-0, 0-2
1994/95	UEFA Cup	1R		Dinamo Moskou	0-0, 4-1	13.0
		2R		Trelleborgs FF	0-0, 1-0
		1/8F		Trabzonspor	2-1, 2-1
		KF		Borussia Dortmund	1-0, 0-2
1995/96	UEFA Cup	1R		Omonia Nicosia	5-0, 2-1	4.0
		2R		Olympique Lyon	1-2, 0-2
1996/97	UEFA Cup	1R		RC Lens	1-0, 1-1	5.0
		2R		CD Tenerife	1-0, 3-5
1997/98	UEFA Cup	1R		Vitória SC	4-0, 2-1	20.0
		2R		Rotor Volgograd	0-0, 3-0
		1/8F		Rapid Wien	2-0, 1-0
		KF		AJ Auxerre	1-0, 2-2
		HF		Atlético Madrid	1-0, 0-0
		F		Internazionale	0-3
1998/99	Europacup II	1R		FC Lausanne-Sport	1-1, 2-2	16.0
		1/8F		FK Partizan	0-0, 3-2
		KF		Panionios	4-0, 3-0
		HF		Lokomotiv Moskou	1-1, 0-0
		W		RCD Mallorca	2-1
1999/00	Champions League	Groep 1		Bayer 04 Leverkusen	1-1, 1-1	22.0
		Groep 1		FC Dynamo Kiev	2-1, 1-0
		Groep 1		NK Maribor	4-0, 4-0
		Groep 2		Olympique Marseille	2-0, 5-1
		Groep 2		Chelsea FC	0-0, 2-1
		Groep 2		Feyenoord	1-2, 0-0
		KF		Valencia CF	2-5, 1-0
2000/01	Champions League	Groep 1		FC Sjachtar Donetsk	3-0, 5-1	14.0
		Groep 1		Sparta Praag	3-0, 1-0
		Groep 1		Arsenal FC	0-2, 1-1
		Groep 2		RSC Anderlecht	0-1, 2-1
		Groep 2		Leeds United AFC	0-1, 3-3
		Groep 2		Real Madrid CF	2-3, 2-2
2001/02	Champions League	3Q		FC Kopenhagen	1-2, 4-1	6.0
		Groep 1		Galatasaray SK	0-1, 1-0
		Groep 1		FC Nantes	1-3, 0-1
		Groep 1		PSV	0-1, 2-1
2002/03	UEFA Cup	1R		AO Xanthi	4-0, 0-0	18.0
		2R		Rode Ster Belgrado	1-0, 1-1
		3R		SK Sturm Graz	3-1, 0-1
		1/8F		Wisła Kraków	3-3, 2-1
		KF		Beşiktaş JK	1-0, 2-1
		HF		FC Porto	1-4, 0-0
2003/04	Champions League	3Q		SL Benfica	3-1, 1-0	7.0
		Groep		Beşiktaş JK	2-0, 1-1
		Groep		Sparta Praag	2-2, 0-1
		Groep		Chelsea FC	1-2, 0-4
2004/05	UEFA Cup	1R		Metalloerg Donetsk	3-0, 3-0	7.0
		Groep		Villarreal CF	1-1
		Groep		Middlesbrough FC	0-2
		Groep		FK Partizan	2-2
		Groep		Egaleo FC	2-2
2005	Intertoto Cup	3R		Tampere United	3-0, 1-1	0.0
		HF		Olympique Marseille	1-1, 0-3
2007/08	Champions League	3Q		Dinamo Boekarest	1-1, 3-1	8.5
		Groep		Olympiakos Piraeus	1-1, 1-2
		Groep		Real Madrid CF	2-2, 1-3
		Groep		SV Werder Bremen	1-2, 2-1
2009/10	Europa League	PO		IF Elfsborg	3-0, 0-1	5.0
		Groep		Red Bull Salzburg	1-2, 1-2
		Groep		Levski Sofia	4-0, 0-1
		Groep		Villarreal CF	2-1, 1-4
2011/12	Europa League	PO		FK Rabotnički Skopje	6-0, 3-1	9.0
		Groep		FC Vaslui	2-2, 0-0
		Groep		Sporting Portugal	1-2, 2-0
		Groep		FC Zürich	1-1, 1-0
		2R		Atlético Madrid

Totaal aantal punten voor UEFA-coëfficiënten: 171.5

Zie ook: Deelnemers UEFA-toernooien Italië

Selectie 2011/12

Nr. Positie Speler 1. DM Albano Bizzarri 3. V Andre Dias 5. V Lionel Scaloni 6. M Stefano Mauri 8. M Hernanes 9. A Tommaso Rocchi 11. M Matuzalém 14. V Javier Garrido 15. M Álvaro González 16. DM Alessandro Berardi 18. A Libor Kozák 19. M Senad Lulić 20. V Giuseppe Biava 21. V Modibo Diakité 22/83. DM Federico Marchetti 24. M Christian Ledesma 25. A Miroslav Klose 26. V Ştefan Radu 27. M Lorik Cana 28. A Stephen Ayodele Makinwa 29. V Abdoulay Konko 30. A Emiliano Alfaro 32. M Cristian Brocchi 33. V Marius Stankevičius 39. V Luis Pedro Cavanda 40. V Luca Andrea Crescenzi 41. M Enrico Zampa 51. V Ivan Artipoli 78. V Luciano Zauri 81. M Simone Del Nero 84. DM Juan Pablo Carrizo 89. V Federico Chirico 99. A Djibril Cissé -. A Bar del Pari

Bekende (ex-)spelers

• Gaby Mudingayi
• Jaap Stam
• Aron Winter
• Demetrio Albertini
• Dino Baggio
• Paolo Di Canio
• Pierluigi Casiraghi
• Giorgio Chinaglia
• Giuseppe Favalli
• Valerio Fiori
• Simone Inzaghi
• Roberto Mancini
• Luca Marchegiani
• Paolo Negro
• Alessandro Nesta

• Giuseppe Pancaro
• Angelo Peruzzi
• Silvio Piola
• Fabrizio Ravanelli
• Giuseppe Signori
• Massimo Oddo
• Marco Di Vaio
• Christian Vieri
• Matías Almeyda
• José Chamot
• Hernán Crespo
• Claudio López
• Roberto Néstor Sensini
• Diego Simeone
• Juan Pablo Soríp

• Juan Sebastián Verón
• Marcelo Salas
• Michael Laudrup
• Thomas Doll
• Miroslav Klose
• Paul Gascoigne
• Norberto Höfling
• Vladimir Jugović
• Sérgio Conceição
• Fernando Couto
• Siniša Mihajlović
• Dejan Stanković
• Gaizka Mendieta
• Pavel Nedvěd
• Karel Poborský
• Can Bartu

Vrouwen

In Europa

Seizoen	Competitie	Ronde	Land	Club	Uitslagen
2002/03	UEFA Women's Champions League	1e		Maccabi Haifa	5-0
	Toernooi in Rome	1e		Toulouse FC	1-1
		1e		1. FC Femina Budapest	5-2

Externe link

• Officiële website
• Nederlandstalig Lazioforum

Mediabestanden

Zie de categorie Società Sportiva Lazio van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden.