SU-76

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
SU-76
Su76 nn.jpg
Soort
Lengte 4,88 m
Breedte 2,73 m
Hoogte 2,17 m
Gewicht 10.600 kg
Pantser en bewapening
Motor 2×GAZ-203
Snelheid (op wegen) 45 km/h
Rijbereik 320 km

De SU-76 (Russisch: СУ-76; Samokhodnaja Ustanovka 76) was een Russische tankjager die werd gebruikt tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Productie[bewerken]

De tank werd geproduceerd op het verlengde onderstel van de lichte T-70-tank in de periode van 1942 tot 1945. Omdat dit zo'n simpel ontwerp was, is de SU-76 de meest geproduceerde tank na de T-34. De SU-76 werd vaak suki (teef) of suchka (kleine hoer) genoemd omdat het een erg oncomfortabele tank was. Toch was de SU-76 erg geliefd om zijn simpliciteit en robuustheid.

Geschiedenis[bewerken]

In november 1942 wilde het Nationaal Verdedigings Comité een tankjager die werd geproduceerd op het onderstel van de T-70-lichte tank. Maar om een betere stabiliteit te geven voor het grotere kanon werd er nog een extra wiel aan beide kanten van de tank geplaatst. Omdat de productie nogal gehaast ging, de tanks waren immers hard nodig in de Tweede Wereldoorlog, kwam er een onbetrouwbare motor in de eerste SU-76-versies, de zogenaamde GAZ-202-automotoren. Eén motor voor iedere rupsband. Het was voor de bestuurder erg moeilijk om de twee motoren te besturen wat leidde tot zware vibraties die er voor zorgden dat de motoren vaak uitvielen. De eerste versies van SU-76 waren ook volledig bepantserd maar omdat het kanon veel gassen uistootte werd het erg moeilijk voor de bemanning om te ademen na veel schoten. Hierdoor werd in de latere versies SU-76m het gehele dak verwijderd.

Externe links[bewerken]