S (letter)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zie het artikel Zie ook S (doorverwijspagina) voor andere betekenissen die aan de letter zijn gegeven.
Een aantal voorbeelden van de letter S

De letter S is de 19e letter in het moderne Latijnse alfabet.

De Semitische letter Šîn werd uitgesproken als /ʃ/, de sh in het moderne Engelse en Nederlandse shirt. De Grieken kenden deze klank niet en gebruikten de letter voor de /s/-klank. Aangenomen wordt echter dat ook in sommige Semitische talen de uitspraak /s/ was. In het Grieks, Etruskisch en Latijn is de /s/-klank bewaard gebleven. In verschillende moderne talen wordt de letter S ook gebruikt voor andere klanken, zoals het Hongaarse /ʃ/ of het Engelse /z/.

Het Semitische woord Šîn betekent "tanden". Het pictogram is wellicht een voorstelling van een paar voortanden of van vrouwelijke borsten. De naam van de Griekse letter Sigma (Σ, σ) is waarschijnlijk afkomstig van de Semitische letter Sâmek en niet van Šîn.

In het Fenicisch komt de letter voor in de vorm van de huidige letter W, in Griekse en Latijnse inscripties wordt hij gekanteld aangetroffen, hetzij als een Σ, hetzij juist als het spiegelbeeld daarvan.

Proto-semitische
š
Fenicische
S
Etruskische
S
Griekse
Sigma
Proto-semiticS-01.png PhoenicianS-01.png EtruscanS-01.png Sigma uc lc.svg

Spellingsalfabet[bewerken]

Versierde S door de schilder James Tissot (ca. 1890)

In diverse landen zijn de volgende aanduidingen gebruikelijk:

  • Nederland: Simon
  • België: Suzanne
  • Frankrijk: Suzanne
  • Duitsland: Samuel (maar voor de Sch: Schule)
  • Engeland: Susan
  • Verenigde Staten: Sugar.

Duits[bewerken]

Het Duits kent de letter ß, die scharfes S of Eszett wordt genoemd en aan een dubbele kleine letter s gelijk staat. In de Duitse spelling zoals die in Zwitserland gangbaar is, wordt deze letter echter niet gebruikt.

Zie ook[bewerken]