Basilique du Sacré-Cœur (Parijs)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Sacré-Cœur)
Ga naar: navigatie, zoeken
Basilique du Sacré-Cœur
De Sacré-Cœur
De Sacré-Cœur
Plaats Montmartre
Denominatie Rooms-katholieke Kerk
Gebouwd in 1875-1914
Gewijd aan Heilig Hart van Jezus
Architectuur
Architect(en) Paul Abadie en Lucien Magne
Bouwmateriaal Travertijn
Portaal  Portaalicoon   Christendom

De Basilique du Sacré-Cœur (Nederlands: Heilig-Hartbasiliek) is een basiliek in Parijs. Hij ligt op de heuvel Montmartre in het 18e arrondissement in Parijs en is gewijd aan de Heilig Hartverering.

De kerk valt vooral op door haar felwitte uiterlijk, en prominente ligging op een heuvel. Om bij de kerk te komen, kan men 222 treden klimmen of de Funiculaire de Montmartre (kabelbaan) nemen. Boven aangekomen heeft men uitzicht over een groot deel van Parijs.

Bouw[bewerken]

De aanleiding voor de bouw van de Sacré-Cœur waren de 58.000 doden die vielen in de Frans-Duitse Oorlog van 1870-1871. Ter herdenking van deze slachtoffers besloten de Franse katholieken een grote basiliek op de Montmartre te laten plaatsen. Eerst zou voor de bouwkosten een nationale inzameling worden gehouden, maar later besloot het Franse parlement dat het project een staatsaangelegenheid zou worden, dat door de staat zou worden betaald. De eerste steen werd in 1875 gelegd, de bouw duurde tot 1914. De totale bouwkosten bedroegen 40 miljoen Franse frank (6 miljoen Euro). Pas na de Eerste Wereldoorlog werd de kerk ingewijd. Zij werd gewijd aan de Heilig Hartverering.

De architect van de oorspronkelijke plannen was Paul Abadie. Toen deze in 1884 stierf, was de immense fundering al gereed. Het werk werd voortgezet door architect Lucien Magne, die de 84 meter hoge klokkentoren toevoegde.

De bouw van de Sacré-Cœur verliep niet gemakkelijk. Het leggen van de fundering was al een ingewikkeld project. Om de ondergrond te verstevigen werden 83 putten van 45 meter diep gegraven. Ze werden vervolgens volgestort met stenen en met ondergrondse bogen aan elkaar verbonden. Ook het plaatsen van de luidklok was geen gemakkelijke opgave. De klok weegt 19 ton en is een van de grootste en zwaarste luidklokken ter wereld. Er waren 28 paarden nodig om de kar met de klok tegen de Montmartreheuvel op te trekken en het kostte de nodige moeite de klok in de klokkentoren te plaatsen.

De architecten Abadie en Magne hebben verschillende bouwstijlen gebruikt, waaronder de Romaanse en de Byzantijnse bouwstijl. Als bouwmateriaal is travertijn gebruikt. Doordat dit voortdurend calcium uitstoot heeft de luchtvervuiling van Parijs weinig vat op het witte uiterlijk van de kerk.

Van binnen is de kerk rijk versierd met schilderijen en beeldhouwwerken. Men kan ook afdalen naar de crypte. In de kerk bevindt zich een van 's werelds grootste afbeeldingen van Jezus in mozaïek.

Afbeeldingen[bewerken]

Externe link[bewerken]