Sagittarius A

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sagittarius A
Een opname van NASA's Chandra X-Ray Observatory. SgrA East is de uitgebreide bron links van het midden; Sgr A* is de heldere puntbron.
Een opname van NASA's Chandra X-Ray Observatory. SgrA East is de uitgebreide bron links van het midden; Sgr A* is de heldere puntbron.
Type Bron van radiostraling
Overige aanduidingen AX J1745.6-2900, SAGITTARIUS A, W 24, Cul 1742-28, SGR A, [DGW65] 96, EQ 1742-28, RORF 1742-289, [SKM2002] 28
Massa Sgr A*: 3,7 miljoen zonnemassa
Waarnemingsgegevens [1]
Standaardepoche J2000
Rechte klimming 17u45m12s
Declinatie -28° 48' 18"
Sterrenbeeld Boogschutter (Sagittarius)
Portaal  Portaalicoon   Astronomie

Sagittarius A (Sgr A) is een compacte bron van radiostraling in het centrum van ons melkwegstelsel. Ze staat in de richting van het sterrenbeeld Boogschutter (Sagittarius). Sgr A bestaat uit drie onderdelen:

Waarnemingen aan Sagittarius A hebben volgens astronomen aangetoond dat er zich een supermassief zwart gat bevindt in het centrum van de Melkweg op de positie die ruwweg overeenkomt met die van Sgr A* (spreek uit Sagittarius A-ster). Dit zwarte gat heeft een massa van zo'n 3,7 miljoen maal die van de zon.[2][3] In 2005 hebben wetenschappers met de Chandra X-Ray Observatory van de NASA signalen opgevangen in het röntgen-deel van het elektromagnetische spectrum die waarschijnlijk afkomstig waren van materie die in het zwarte gat 'verdween'.

In 2012 concluderen Sera Markoff en andere astronomen dat Sgr A* per dag gemiddeld één grote planetoïde opslokt. Dit blijkt uit röntgenuitbarstingen die zijn waargenomen met onder andere de Amerikaanse röntgentelescoop Chandra.[4]

Men heeft een aantal sterren waargenomen die zich met grote snelheid rond Sgr A* bewegen, waaronder S2.

Bronnen, noten en/of referenties