Sal Mineo

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sal mineo Allan Warren.jpg

Salvatore Mineo (Harlem (New York), 10 januari 1939 - West Hollywood (Californië), 12 februari 1976) was een Amerikaans acteur en zanger. Hij is vooral bekend als tegenspeler van James Dean in de film Rebel without a cause. Voor zijn rol als Plato kreeg hij een Oscar-nominatie (beste bijrol).

Mineo werd geboren in de New Yorkse wijk Harlem, als zoon van Siciliaanse emigranten. Op zijn negende verhuisde hij met zijn familie naar The Bronx. Al op jonge leeftijd schreef zijn moeder hem in voor acteer- en danslessen.

Carrière[bewerken]

In 1950 maakte hij zijn toneeldebuut in "The Rose Tattoo", een stuk van Tennessee Williams. Hij speelde ook de jonge prins in The King and I, met Yul Brynner en Gertrude Lawrence.

Op zijn zestiende speelde hij een jongen in de film "Six Bridges to Cross" (1955), met Tony Curtis. Later dat jaar vertolkte hij Plato in "Rebel without a cause". Hij speelde ook een kleine rol in James Deans laatste film Giant.

In 1957 maakte Mineo een uitstapje naar de rock-'n-roll. Hij bracht twee singles uit. De eerste was "Start Movin' (In My Direction)", die in Amerika dertien weken in de hitparade stond en de negende positie bereikte. Opvolger "Lasting Love" stond in de VS drie weken in de top-40 en kwam tot de 27e plaats. Daarna kwam een album uit, dat in Amerika werd uitgebracht door Epic en in Groot-Brittannië door Philips.

Hoewel Mineo als zanger succesvol was, besloot hij zich snel weer op het acteerwerk te concentreren. Tussen 1957 en 1959 speelde hij in een handvol films, waaronder "The Gene Krupa Story", over de legendarische jazzdrummer. Mineo speelde zelf ook drums. In 1960 werd Mineo genomineerd voor een Oscar, voor zijn bijrol in de film Exodus. Hij speelde de rol van de joodse jongen Dov Landau. Opnieuw ging de Oscar aan zijn neus voorbij; het beeldje ging naar Peter Ustinov voor zijn rol in Spartacus.

Langzamerhand werd Mineo minder voor films gevraagd. Tussen 1962 en 1964 speelde hij in drie films: The Longest Day, Escape from Zahrain en Cheyenne Autumn. Hollywood was op zoek naar nieuwe gezichten en Mineo, over wie de geruchten over zijn homoseksualiteit toenamen, liep al weer een tijdje mee. In 1965 speelde Mineo in The Greatest Story Ever Told en in Who Killed Teddy Bear. In de laatste film, een in zwart-wit gedraaide low-budgetproductie, speelde hij een door seks geobsedeerde stalker. Thema's als voyeurisme, masturbatie, kindermisbruik en travestie werden opvallend onverhuld aan de orde gesteld. Mineo was vaak in ontbloot bovenlijf te zien en droeg niet meer dan een strakzittende slip, waarop werd ingezoomd.

De film gaf zijn carrière in Hollywood geen opkikker. Hij keerde terug naar het toneel en regisseerde in 1969 het toneelstuk "Fortune And Men's Eyes", met de latere Miami Vice-ster Don Johnson in de hoofdrol. Hij had daarna bijrollen in televisieseries en films, waaronder Escape from the Planet of the Apes waarin hij de rol van Dr. Milo speelde. In 1975 keerde hij terug naar het toneel voor P.S. Your Cat is Dead", in San Francisco. Hij speelde daarin een biseksuele inbreker.

Moord[bewerken]

Voordat Mineo met het toneelstuk in Los Angeles zijn opwachting kon maken, werd hij op 12 februari 1976 bij zijn appartement in West Hollywood doodgestoken. Hij kwam terug van een repetitie.

Zo'n 250 mensen betuigden vijf dagen later in een kerk in Mamaroneck, New York, de laatste eer aan Mineo. Onder hen waren Courtney Burr (met wie hij de laatste jaren een relatie had), Jill Haworth, Michael Mason, Elliot Mintz, Desi Arnaz jr., Nicholas Ray, Michael Greer, zijn moeder Josephine en familie.

Lionel Ray Williams, een voormalige pizzakoerier, werd in 1979 veroordeeld voor de moord op Mineo. Hij was negentien toen Mineo werd vermoord. Williams kreeg 51 jaar cel voor de moord op Mineo (een mislukte beroving) en voor tien berovingen. In het geval van Mineo is Williams veroordeeld op basis van voornamelijk indirect bewijs. Zo legde zijn vrouw een belastende verklaring af en zei een medegevangene dat Williams tegenover hem de moord heeft bekend. Begin jaren negentig werd hij voorwaardelijk vrijgelaten. Williams kwam later weer achter de tralies, omdat hij zich weer op het criminele pad had begeven.

Filmografie[bewerken]

Filmografie als acteur
Jaar Titel Rol Opmerking
1955 Six Bridges to Cross Jerry Florea (als jongen)
1955 Rebel without a cause John 'Plato' Crawford
1955 The Private War of Major Benson Cadet Colonel Sylvester Dusik
1956 Somebody Up There Likes Me Romolo
1956 Rock, Pretty Baby Angelo Barrato
1956 Crime in the Streets Baby Giola
1956 Giant Angel Obregón II
1957 Dino Dino Minetta
1957 The Young Don't Cry Leslie Henderson
1958 Tonka White Bull
1959 A Private's Affair Luigi Maresi
1959 The Gene Krupa Story Gene Krupa
1960 Exodus Dov Landau
1962 Escape from Zahrain Ahmed
1962 The Longest Day Private Martini
1964 Cheyenne Autumn Red Shirt
1965 The Greatest Story Ever Told Uriah
1965 Who Killed Teddy Bear? Lawrence
1969 80 Steps to Jonah Jerry Taggart
1969 Krakatoa, East of Java Leoncavallo
1971 Escape from the Planet of the Apes Dr. Milo

Televisie[bewerken]

Televisie
Jaar Titel programma Titel aflevering Rol Opmerkingen
1952 Hallmark Hall of Fame A Woman for the Ages ?
1953 Omnibus The Capital of the World ?
1954 Janet Dean, Registered Nurse Jose Garcia ?
1955 Big Town Juvenile Gangs lid jeugdbende
1955 Omnibus William Saroyan William Saroyan
1955 The Philco Television Playhouse The Trees ?
1955 Frontiers of Faith The Man on the 6:02 ?
1956 Studio One Dino (serie) Dino
1956 Look Up and Live Nothing to Do ?
1956 Screen Directors Playhouse The Dream Charles Monet
1956 Alcoa Hour The Magic Horn Tommy Angelo
1956 Climax Island in the City ?
1956 Person to Person - - Interview door Edward R. Murrow
1957 Kraft Television Theater Drummer Man ?
1957 Kraft Television Theater Barefoot Soldier ?
1958 DuPont Show of the Month Aladdin (serie) Aladdin
1958 Pursuit The Vengeance Richie Rogart
1959 Janet Dean, Registered Nurse - ?
1959 Ann Sothern Show The Sal Mineo Story Sal Mineo
1961 Cry Vengeance! - Andrea
1962 DuPont Show of the Week A Sound of Hunting Coke
1963 Greatest Show on Earth The Loser Billy Archer
1964 Dr. Kildare Tomorrow is a Fickle Girl Carlos Mendoza
1964 Combat! The Hard Road Back Larry Kogan
1965 Patty Duke Show Patty Meets a Celebrity Sal Mineo
1965 Burke's Law Who Killed the Rabbit's Husband? Lew Dixon
1966 Mona McCluskey - ?
1966 Combat Nothing to Lose Vinnick
1966 Run for Your Life Sequestro (deel 1) Yanio
1966 Run for Your Life Sequestro (deel 2) Yanio
1966 Court Martial The House Where He Lived ?
1966 Combat The Brothers Marcel Paulon
1966 The Dangerous Days of Kiowa Jones - Bobby Jack Wilkes televisiefilm (western)
1967 Bob Hope Presents the Chrysler Theatre A Song Called Revenge Doctoroff
1967 Stranger on the Run - George Blaylock televisiefilm (western)
1968 Hawaii Five-O Tiger by the Tail ?
1969 The Challengers - Angel de Angelo televisiefilm (wegens dood Eisenhower pas in 1970 op tv)
1969 Name of the Game A Hard Case of the Blues Sheldon
1970 Name of the Game So Long Baby, and Amen Hillary
1970 Mission: Impossible Flip Side Mel Bracken
1971 My Three Sons The Liberty Bell Jim Bell
1971 The Immortal Sanctuary Tsinnajinni
1971 Dan August The Worst of the Game Mort Downes
1971 In Search of America - Nick televisiefilm
1971 How to Steal an Airplane - Luis Ortega televisiefilm
1972 The Family Rico - Nick Rico televisiefilm
1972 Hawaii Five-O - ?
1973 Harry O Such Dust As Dreams Are Made On Walter Scheerer
1973 Griff Marked for Murder President Gamal Zaki
1974 Tenafly Man Running Jerry Farmer
1974 Police Story The Hunters Stippy
1974 Police Surgeon - ?
1975 Hawaii Five-O Hit Gun for Sale ?
1975 Harry O Elegy for a Cop Broker
1975 S.W.A.T. A Coven of Killers Joey Hopper
1975 S.W.A.T. Deadly Tide ?
1975 Columbo Case of Immunity Rachman Habib
1975 Police Story The Test of Brotherhood Fobbes
1976 Ellery Queen Adventure of the Wary Witness Jimmy Donello
1976 Joe Forrester The Answer ?

Externe link[bewerken]