Salarisplafond

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een salarisplafond is een afspraak in de (vooral Amerikaanse) sportwereld, waarin wordt gezegd dat een team niet meer dan een bepaald percentage of een bepaald bedrag aan salarissen aan de spelers mag uitgeven. Overtreding van deze regel wordt bestraft. In het Engels is salarisplafond salary cap.

Het salarisplafond zorgt er voor dat de rijke teams niet alle goede spelers kunnen kopen, zoals in het Europese voetbal gebeurt. Bij clubs als Chelsea, Real Madrid of Barcelona zullen alle topspelers spelen, aangezien ze daar het meeste geld zullen verdienen. In Amerika werkt men daarom met een salarisplafond, zodat de teams aan elkaar gewaagd blijven. Hierdoor zijn er laatst weer discussies opgelaaid over het intreden van een salarisplafond in het Europese voetbal. Over de hoogte van het salarisplafond zijn vaak veel discussies tussen de sportbonden en de spelersbonden. Zo was het ijshockeyseizoen 2004/2005 van de NHL afgeschaft: er was geen overeenstemming tussen de twee bonden en spelers weigerden te spelen. In sommige sporten is er zelfs een salarisminimum, zodat eigenaren hun spelers niet kunnen uitbuiten. Je hebt zogenaamd hard caps, waarbij overtredingen worden gestraft. Bij soft caps is het soms toegestaan om meer uit te geven, bijvoorbeeld als het contract van voor de (nieuwe) salarisplafondafspraak is.

Salarisafspraken per competitie[bewerken]

  • NHL: 2012-2013 minimaal 54,2 miljoen dollar per team, maximaal 70,2 miljoen dollar per team - hard cap
  • NBA: 2010-2011 maximaal 58 miljoen dollar per team - soft cap
  • NFL: 2012 maximaal 120,06 miljoen dollar per team - hard cap