Salomon Kalou

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Salomon Armand Magliore Kalou
Salomon Kalou warming up for Chelsea.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Salomon Armand Magliore Kalou
Geboortedatum 5 augustus 1985
Geboorteplaats Oumé, Ivoorkust
Clubinformatie
Spelend bij Vlag van Duitsland Hertha BSC
Rugnummer 11
Positie Aanvaller
Contract tot 2017
Interlands **
2007– Vlag van Ivoorkust Ivoorkust 63 (23)

* Bijgewerkt op 31 augustus 2014
** Bijgewerkt op 11 mei 2014
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Salomon Armand Magloire Kalou (Oumé, 5 augustus 1985) is een voetballer uit Ivoorkust die bij voorkeur als aanvaller speelt. Hij tekende in augustus 2014 een driejarig contract bij Hertha BSC, dat hem voor een niet bekendgemaakt bedrag overnam van Lille OSC.[1] Kalou debuteerde in 2007 in het Ivoriaans voetbalelftal.

Hij is de jongere broer van Bonaventure Kalou. Op zeventienjarige leeftijd maakte hij zijn debuut voor Feyenoord. Kalou kan als links- en rechtsbuiten, als centrumspits en als aanvallende middenvelder uit de voeten.

In 2005 haalde Kalou niet alleen het sportnieuws, maar dook zijn naam regelmatig op in het alledaagse nieuws. Het voetbalseizoen 2005/2006 was nog maar net begonnen of er werd al gespeculeerd over een eventuele overgang van Feyenoord naar PSV. Kalou zelf gaf in de media aan wel oren naar de club uit Eindhoven te hebben, maar Feyenoord hield hem aan zijn contract. Niet veel later ontstond er commotie rondom Kalou en zijn teamgenoot Dirk Kuijt. Beide spelers zouden volgens het Algemeen Dagblad door Feyenoord verkocht zijn aan een buitenlands bedrijf zonder dat de beide spelers daarvan op de hoogte waren. Feyenoord ontkende alles en trok uiteindelijk ook aan het langste eind toen de krant een rectificatie plaatste. Onder het document dat de krant onder ogen had gezien stond een valse handtekening. Al met al was het resultaat dat de "K2", zoals de voorhoede van Feyenoord (Kalou en Kuijt) liefkozend genoemd werd, in Rotterdam bleef.

Naturalisatie[bewerken]

Kalou in zijn tijd bij Feyenoord.

In 2005 en 2006 kwam Kalou in het nieuws vanwege zijn mogelijke naturalisatie tot Nederlander. Kalou liet in de media weten wel oren te hebben naar het Nederlands elftal. Kalou kwam nog nooit uit voor de nationale ploeg van Ivoorkust en kon zodoende in aanmerking komen voor Nederland, mits hij genaturaliseerd zou worden. Zijn broer Bonaventure had hem deze tip gegeven, nadat hij zelf regelmatig problemen had ondervonden met de Ivoriaanse bond. Bondscoach Marco van Basten liet weten Kalou als een groot voetbaltalent te zien en had vrijwel direct oren naar de mogelijke naturalisatie.

De minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie, Rita Verdonk, meende dat Kalou niet in aanmerking zou kunnen komen voor een versnelde naturalisatieprocedure. Hierdoor zou hij het WK voetbal 2006 mislopen en zou hij zich pas kunnen richten op het volgende grote toernooi. Van Basten was echter zo gecharmeerd van de kunsten van Kalou dat hij het er niet bij liet zitten. Hij kreeg medestanders, waaronder voetballegende Johan Cruijff. Ondanks dat de voetbalkenners het over eens waren dat Kalou van meerwaarde voor het Nederlands elftal zou zijn, bleef Verdonk voet bij stuk houden en wees het verzoek voor een tweede maal af.

Hierop werd besloten om een zaak aan te spannen voor de rechter. Op 9 december deed de rechter uitspraak. De uitkomst was teleurstellend voor Verdonk, maar positief voor Kalou en Van Basten. De rechter bepaalde namelijk dat Verdonk opnieuw moest kijken of Kalou in aanmerking kwam voor een versnelde naturalisatieprocedure. Verdonk had zes weken de tijd om in beroep te gaan tegen deze uitspraak, of zij moest binnen diezelfde termijn opnieuw een beslissing genomen hebben over het verzoek van Kalou. Van Basten kondigde in de rechtszaal aan dat als Kalou een Nederlands paspoort zou krijgen, hij zeker was van een plaats binnen de selectie. Hiermee was Kalou feitelijk de eerste speler die door Van Basten werd geselecteerd. Op diezelfde 9 december vond in Leipzig de loting plaats voor het WK. Het lot bepaalde dat Nederland werd ingedeeld in een groep met Ivoorkust. Mocht Kalou het WK halen, dan zou hij daar aantreden tegen zijn eigen landgenoten en hoogstwaarschijnlijk tegen zijn eigen broer.

Rita Verdonk ging in beroep en de uitkomst was dat er opnieuw naar de mogelijkheid tot naturalisatie gekeken zou moeten worden. Weer een aantal weken later volgde opnieuw een onherroepelijk "nee", tenzij Kalou zou slagen voor zijn inburgeringstoets. Deze haalde hij echter niet, waardoor hij het WK met Nederland aan zijn neus voorbij zag gaan. Wel ging Kalou opnieuw in beroep om zijn gelijk te halen en om zijn naturalisatie na het WK alsnog te bewerkstelligen.

In sommige media werden de motieven van Kalou om Nederlander te worden betwijfeld. Een naturalisatie gaf namelijk niet alleen het voordeel van een selectie in het Nederlands elftal, maar met een EU-paspoort zou Kalou ook aantrekkelijker worden voor de Europese topclubs, die slechts een bepaald aantal niet-EU-spelers mogen opstellen.

De naturalisatie-affaire werd in april 2006 het onderwerp van een reclamespotje van Centraal Beheer onder het motto Even Apeldoorn bellen. In het spotje werd Kalou niet tot Nederlander, maar tot Duitser genaturaliseerd. Kalou werd vooraf niet ingelicht over dit spotje en kon het ook niet waarderen en eiste intrekking, waarbij hij zich beriep op het portretrecht. Nog geen week later werd het spotje van de buis gehaald.

Uiteindelijk werd iedere poging tot naturalisatie verworpen door Verdonk alsmede door de rechter, die het uiteindelijke vonnis naar buiten bracht. Het WK ging derhalve aan Kalou voorbij, waarop hij aankondigde om zich na het WK beschikbaar te stellen voor het Ivoriaans voetbalelftal. Door deze beslissing hoefde hij zich niet langer in Nederland te vestigen en werd een transfer naar een ander land bespreekbaar. Niet veel later, op 30 mei 2006 tekende hij een driejarig contract bij Chelsea FC. Eind juni 2012 werd bekend dat zijn contract niet werd verlengd. Op 7 juli dat jaar ondertekende Kalou een contract van 4 seizoenen bij Lille OSC. Eind augustus 2014 contracteerde het Duitse Hertha BSC hem voor drie jaar.[2]

Clubstatistieken[bewerken]

seizoen club land competitie duels goals
2002/03 ASEC Mimosas Vlag van Ivoorkust Ivoorkust Première Division 14 12
2003/04 Feyenoord Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 2 0
Excelsior Vlag van Nederland Nederland Eerste divisie 11 4
2004/05 Feyenoord Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 31 20
2005/06 Feyenoord Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 34 15
2006/07 Chelsea FC Vlag van Engeland Engeland Premier League 33 7
2007/08 Chelsea FC Vlag van Engeland Engeland Premier League 30 7
2008/09 Chelsea FC Vlag van Engeland Engeland Premier League 27 6
2009/10 Chelsea FC Vlag van Engeland Engeland Premier League 23 5
2010/11 Chelsea FC Vlag van Engeland Engeland Premier League 31 10
2011/12 Chelsea FC Vlag van Engeland Engeland Premier League 12 1
2012/13 Lille OSC Vlag van Frankrijk Frankrijk Ligue 1 28 14
2013/14 Lille OSC Vlag van Frankrijk Frankrijk Ligue 1 38 16
Totaal 299 117

Bijgewerkt op 11 mei 2014.

Erelijst[bewerken]

Vlag van Engeland Chelsea

Individueel[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen


Voorganger:
Vlag van Nederland Wesley Sneijder
2004
Nederlands Talent van het Jaar
2005
Opvolger:
Vlag van Nederland Klaas-Jan Huntelaar
2006