San-Cristobalwaterhoen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
San-Cristobalwaterhoen
IUCN-status: Kritiek[1] (2013)
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Gruiformes (Kraanvogelachtigen)
Familie: Rallidae (Rallen, koeten en waterhoentjes)
Geslacht: Gallinula
Soort
Gallinula silvestris
(Mayr, 1933)
San-Cristobalwaterhoen op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

Het San-Cristobalwaterhoen (Gallinula silvestrissynoniem: (Pareudiastes silvestris)) is een vogel uit de familie van de rallen (Rallidae) die in 1933 werd beschreven door Ernst Mayr.

Kenmerken[bewerken]

De enige gemeten vogel was 26,5 cm lang en woog 450 g. De vogel is overwegend donker leigrijs, de vleugels meer zwartbruin. De snavel en de poten zijn helder rood, maar de bles boven de snavel is donker blauwgrijs. De vogel is iets kleiner dan een waterhoen en mist de opgewipte staart. De vogel vliegt zelden.[2]

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

Deze soort is endemisch op het eiland Makira (San Cristobal) in het zuidoosten van de Salomonseilanden. Het leefgebied bestaat uit ongerept montaan regenwoud tussen de 400 en 1200 m boven de zeespiegel.[2]

Status[bewerken]

De San-Cristobalwaterhoen heeft een zeer klein verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. Er zijn na 1953 geen bevestigde waarnemingen, maar volgens lokale jagers was de vogel er nog in 1974. Mogelijk is daarna dit waterhoen snel in aantal achteruitgegaan door de introductie van predatoren. Nader onderzoek is nodig om zeker te weten of de vogel is uitgestorven. Om deze redenen staat deze soort voorlopig als ernstig bedreigd (kritiek) op de Rode Lijst van de IUCN.[1]

Bronnen, noten en/of referenties
Externe link