Santana (band)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Santana
Santana in 1971
Santana in 1971
Achtergrondinformatie
Jaren actief 1966-heden
Oorsprong Vlag van Verenigde Staten San Francisco, Verenigde Staten
Genre(s) Bluesrock, Latinrock, Fusion, Poprock, Rock
Label(s) LaFace Records
Leden
Gitarist Carlos Santana
Keyboard Freddie Ravel
Gitarist Tommy Anthony
drummer Dennis Chambers
Timbales Karl Perazzo
Website
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Santana is een latinrockband die eind jaren zestig is opgericht door Carlos Santana; gitarist, naamgever en de enige constante factor in alle samenstellingen die deze band heeft gekend.

Geschiedenis[bewerken]

Ontstaan[bewerken]

In 1966 richtte Carlos Santana samen met bassist David Brown en toetsenist Gregg Rolie de Santana Blues Band op. Hoewel de band de naam van Carlos Santana droeg (het was van de muzikantenvakbond verplicht om de band naar de muzikale leider te noemen) was het meer een collectief zonder leider. Na verloop van tijd werd de naam ingekort tot Santana en op 16 juni 1968 maakte de band zijn debuut in de Fillmore. In 1969 maakte Carlos Santana zijn albumdebuut op The Live Adventures of Mike Bloomfield and Al Kooper van Mike Bloomfield en Al Kooper.

De eerste drie albums[bewerken]

Santana kwam onder contract bij Columbia Records en bracht een titelloos debuutalbum uit met de single Evil Ways (een cover van Willie Bobo). Dit album en het optreden op Woodstock betekende de doorbraak van de band.

In 1970 verscheen het album Abraxas met de covers Black Magic Woman (Fleetwood Mac) en Oye Como Va (Tito Puente).

Met het succes kwamen ook de drank, de drugs en de artistieke meningsverschillen. Gregg Rolie en een paar andere leden wilden verdergaan met het karakteristieke rockgeluid; Carlos Santana wilde een andere koers omdat hij zich steeds meer begon te interesseren voor spiritualiteit, meditatie en jazz. Dit laatste omdat hij een groot fan was van Miles Davis en John Coltrane.

Toen de timbalesspeler Chepito Areas werd getroffen door een bijna fatale hersenbloeding werd hij vervangen door Willie Bobo en later door Coke Escovedo. Dit zeer tegen de zin van de congaspeler Mike Carabello waardoor het collectief van weleer langzaam maar zeker scheuren begon te vertonen.

In 1971 werd het derde album opgenomen met de blazers van Tower of Power, Neal Schon als tweede gitarist, en timbalesspeler Chepito Areas.

Santana III (met o.a. Everybody's Everything en No One To Depend On) verkocht meer dan twee miljoen exemplaren.

Maar daarmee waren de problemen niet opgelost. Carlos Santana had moeite met het drugsgebruik van Mike Carabello die evenals Brown en Areas de band verliet. De eerste twee werden vervangen door James Mingo Lewis en Tom Rutley. Een tournee door Zuid-Amerika kwam in de Peruaanse hoofdstad Lima tot een abrupt einde vanwege studentenprotesten tegen de Amerikaanse regering.

Spiritualiteit en fusion[bewerken]

Nadat Carlos Santana, Neal Schon en Coke Escovedo in januari 1972 in Hawaï een live-album op hadden genomen met Buddy Miles brak er een periode aan voor de band dat er geen vaste bezetting meer was. Er werd gebruikgemaakt van wisselende bezettingen van muzikanten. Tijdens de opnamen van het vierde Santana-album werden James Mingo Lewis en Tom Rutley vervangen door Armando Peraza en Doug Rauch. Na afloop van de opname werden Neal Schon en Gregg Rolie vervangen door Wendy Haas en Tom Coster. Neal Schon en Rolie richtten de band Journey op nadat Rolie enige tijd in het restaurant van zijn vader had gewerkt.

Met Caravanserai ging Santana de fusion-kant op. Platenbaas Clive Davis waarschuwde voor artistieke zelfmoord (Carlos Santana: "Dat heb ik wel zeven keer gehoord, maar het heeft me juist aangemoedigd"), maar het album werd goed ontvangen en haalde de platinastatus. Daarna verscheen Love Devotion Surrender waarop Santana samenwerkte met John McLaughlin (gitarist en oprichter van het Mahavishnu Orchestra).

In 1973 verwierf Carlos Santana de rechten op de naam van de band Santana. Hij formeerde een nieuwe band met de oudgedienden Michael Shrieve en Chepito Areas plus Armando Peraza, Doug Rauch en Tom Coster van de Caravanserai-bezetting en Richard Kerode als tweede toetsenist. Met de zanger Leon Thomas namen ze in Japan het fusion-getinte live-album Lotus op.

CBS weigerde echter dit album in de oorspronkelijke vorm uit te brengen en eiste veranderingen; Carlos Santana weigerde daaraan te voldoen. Hierdoor is Lotus in Amerika alleen verkrijgbaar geweest als duur import album.

In dezelfde stijl verschenen in 1974 de studio-albums Welcome en het in samenwerking met John Coltranes weduwe Turiya Alice opgenomen Illuminations.

Voor de opnames van het album Borboletta werden Kermode, Thomas en Rauch vervangen door saxofonist Jules Broussard, zanger Leon Patillo (tegenwoordig actief in het gospelcicruit) en David Brown. Michael Shrieve verliet de band om een solocarrière te beginnen; zijn plaats werd ingenomen door Leon Ndugu Chandler, de latere drummer van Michael Jackson.

Terugkeer naar de latin-rock[bewerken]

Door al de fusion-experimenten dreigde Santana zich definitief van zijn fans te vervreemden. Hoewel de voorgaande platen goed waren ontvangen door liefhebbers van jazz en fusion gingen de verkoopcijfers drastisch omlaag. In 1975 formeerde Carlos Santana een nieuwe band met o.a. Coster, Chandler, zanger Greg Walker, drummer Graham Lear (Gino Vannelli) en congaspeler Raul Rekow. De band toerde dat jaar door Europa met de band Earth Wind & Fire in het voorprogramma.

In 1976 verscheen het funky latin-album Amigos met de singles Dance Sister Dance, Let It Shine, het door Peraza gezongen Gitano en het instrumentale nummer Europa (Earth's Cry, Heaven's Smile). Het blad Rolling Stone schreef "Santana Comes Home".

Nog datzelfde jaar kwam de opvolger Festival uit met het openingstrio Carnaval-Let The Children Play-Jugando. Op 15 december 1976 gaf Santana een concert in Londen met Luther Rabb als invaller voor Walker. dit concert werd uitgezonden door de BBC en vormde de basis voor het album Moonflower. Ook stonden er studiotracks op waarvan She's Not There (cover van de Zombies) en I'll Be Waiting de hits werden.

Het in 1978 uitgebrachte album Inner Secrets bevatte drie covers: Dealer van Traffic, Well All Right van Buddy Holly (zoals Blind Faith het speelde) en One Chain Don't Make No Prison van de Isley Brothers.

In 1979 bracht Carlos Santana zijn eerste soloplaat (Oneness/Silver Dreams — Golden Reality) uit. Walker verliet de band en werd vervangen door Alex Ligertwood, een Schotse zanger/gitarist met een Steve Winwood-achtige stem; hij maakte zijn debuut op het album Marathon waarvan You Know That I Love You de enige single werd. De bijbehorende tournee deed 2 juli 1980 Nederland aan.

In 1981 verscheen Zebop. Ter promotie maakte CBS een opname van een concert waarin nummers van dit album (o.a. E Papa Re, het aan de eerste drie albums herinnerende Primera Invasion, Searchin', de Europa-achtige ballad I Love You Much Too Much en de Russ Ballard-cover Winning) werden geplaybackt. In Nederland werd dit concert uitgezonden door Countdown.

Als opvolger verscheen in 1982 Shango dat medegeproduceerd werd door Rolie; Hold On (oorspronkelijk uitgevoerd door de Canadese zanger Ian Thomas) en Nowhere To Run (eigen nummer) werden de hits van dit album.

De periode van 1983 tot 1995[bewerken]

Begin 1983 bracht Carlos Santana een solo-album uit waarop hij terugkeerde naar zijn muzikale roots met de covers Who Do You Love ? van Bo Diddley en Havana Moon (tevens het titelnummer) van Chuck Berry. Het mariachi-orkest van Carlos Santana's vader Jose, Willie Nelson (hit; They all went to Mexico) en de Fabulous Thunderbirds werkten mee aan dit album.

Tijdens de tournee viel Greg Walker in voor Ligertwood; daarna verleende hij, als tweede zanger, zijn medewerking aan het volgende band-album. Beyond Appearances (1985) werd in zeven maanden tijd opgenomen met drumcomputers en synthesizers; De door Walker gezongen single Say It Again gaf aan dat de hits terugliepen, maar het Live Aid-optreden (met een gastrol voor Pat Metheny) was wel een succes.

Voor de opvolger, Freedom, werkte Santana samen met Buddy Miles, die jarenlang in de gevangenis had gezeten voor drugsbezit. In het nummer Before We Go is Carlos Santana ook als zanger te horen. De hoge verwachtingen van deze samenwerking werden niet ingelost.

In 1987 verscheen het solo-album Blues for Salvador met uitsluitend instrumentale nummers. Het leverde Carlos Santana een Grammy Award op voor Beste Instrumentale Rockperformance. Santana trad dat jaar op in de Ahoy met Martin Verdonk (samenwerkingspartner van Rekow en timbalesspeler Orestes Vilato in het transatlantische Congarilla-project) als gastpercussionist.

In 1988 werd er met Viva Santana teruggeblikt op de afgelopen twintig jaar. Black Magic Woman kwam voor de derde keer uit, voorzien van een compilatie-clip waarin ook recente beelden waren opgenomen van een van de reünieconcerten met diverse oud-leden. Peraza, Areas en Chandler deden ook mee met de instrumentale gelegenheidsband die Carlos Santana had opgericht voor een tournee.

Eind 1989 werd het met John Lee Hooker opgenomen The Healer een hit. De samenwerking kreeg een paar jaar later een een vervolg maar wist het succes niet te evenaren.

In 1990 stapte Santana over naar de platenmaatschappij Polydor. Bij Polydor kreeg de band het eigen label Guts and Grace. Nieuwkomers in de band waren onder meer drummer Walfredo Reyes Jr. (de latere oprichter van Santana-tribute Europa), timbalesspeler Karl Perazzo en basgitarist Benny Rietveld, op jonge leeftijd vanuit Utrecht naar de VS geëmigreerd nu het langstgebleven lid van deze formatie. Peraza ging op 66-jarige leeftijd met pensioen, maar zou af en toe nog terugkeren als gastspeler.

Het album Spirits Dancing In The Flesh bevatte de single Gypsy Woman (een cover van The Impressions); in de bijbehorende videoclip werden Ligertwoods zangpartijen door iemand anders geplaybackt.

In 1992 werd een concertvideo opgenomen zonder Rekow.

In 1994 verscheen het album Brothers waarop Carlos Santana's broer Jorge (deze speelde met Rekow in de latin-fusion formatie Malo) en zijn neef Carlos Hernandez meespeelde. Dit was het laatste album dat hij voor Polydor zou maken.

Datzelfde jaar speelde de band op Woodstock II ondanks de aanvankelijke bezwaren tegen het programma van overwegend blanke rock-acts. Het optreden was onderdeel van een tournee die tot 5 februari 1995 duurde. Ligertwood stapte hierna op; hij speelt nog steeds Santananummers, onder meer op uitnodiging van tribute-bands.

In 1998 werden de band Santana en Carlos Santana opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame.

Samenwerkingsalbums[bewerken]

In 1999 bracht Santana het album Supernatural uit waarop hij samenwerkte met succesvolle artiesten als Wyclef Jean, Lauryn Hill, Eric Clapton, Rob Thomas van Matchbox 20 en Everlast. Mede dankzij de singles Smooth en Maria Maria werd Supernatural de grootste hit uit zijn carrière.

In 2001 speelde Carlos Santana mee met het nummer Whatever Happens van het Michael Jackson-album Invincible.

In 2002 verscheen het album Shaman met het door Michelle Branch gezongen The Game of Love (oorspronkelijk bedoeld voor Tina Turner). Ook Michael Shrieve verleende ruim 30 jaar na zijn vertrek een gastbijdrage.

In 2005 volgde All That I Am waarop Santana werd bijgestaan door onder andere Steven Tyler van Aerosmith, Chad Kroeger van Nickelback, Joss Stone, Sean Paul en wederom Michelle Branch wier bijdrage door de pers werd afgedaan als The Game of Love II. Het door Kroeger gezongen Into the Night bereikte pas in 2007 de hitlijsten. Datzelfde jaar speelde Carlos Santana mee op de hit Illegal van Shakira.

In 2010 verscheen het laatste samenwerkingsalbum Guitar Heaven waarop Santana rockklassiekers coverde.

2012-nu[bewerken]

In mei 2012 verscheen Shapeshifter, een album met instrumentale restopnamen dat is opgedragen aan de Noord-Amerikaanse Indianen. Santana begon aan een tweejarig verblijf in Las Vegas; tussendoor deed hij op 12 juli 2013 North Sea Jazz aan. Bassist Larry Graham kwam meespelen als tegenprestatie voor de gastbijdrage van Carlos Santana eerder die avond. Dit was het laatste optreden in Nederland met Raul Rekow; in september werd hij na 37 jaar trouwe dienst opgevolgd door de Puertoricaan Paoli Mejias.

Eind 2013 vond Carlos Santana toevallig zijn oude drummer Marcus 'The Magnificent' Malone die vlak voor de grote doorbraak van de band de band verliet. Een journalist die een reportage aan het maken was over sluikstorten kwam Marcus tegen; aanvankelijk geloofde de journalist Marcus niet toen hij vertelde dat hij in de band Santana had gespeeld. Na research bleek echter Marcus de waarheid te vertellen. Niet lang daarna is Carlos Santana Marcus Malone gaan opzoeken. Inmiddels heeft Santana op televisie verklaard dat hij Malone in een appartement wil installeren en hem heeft uitgenodigd om mee te spelen op zijn nieuwe album. Daarop zal ook een nummer naar hem genoemd worden: 'Marcus 'The Magnificent' Malone'.[1]

Optredens in Nederland[bewerken]

Santana tijdens zijn inner secret tour in de Groenoordhallen te Leiden
  • Op 26 juni 1970 was Santana present in het Kralingse Bos Rotterdam op het Holland Pop Festival (het Nederlandse Woodstock).
  • Op 1 december 1972 trad Carlos Santana + band op in de Doelen te Rotterdam

Op 11 oktober 1975 trad Santana op in Ahoy te Rotterdam met Earth Wind & Fire in het voorprogramma.

  • Op 17 november 1978 trad Santana op in de Groenoordhallen te Leiden.[2]
  • Op ..-..-1980 trad Santana op in de IJsselhallen te Zwolle.
  • Op 11 juli 2008 trad Santana op bij Bospop te Weert.[3]
  • Op 11 juli 1993, 12 juli 1996, 12 juli 1998, 9 juli 2004 en 12 juli 2013 trad Santana op bij het North Sea Jazz Festival.[4]
  • op 20 mei 2002 trad Santana op on het GelreDome te Arnhem met de Supernatural Tour[5]
  • Op 5 oktober 2010 trad Santana opnieuw in het Gelredome te Arnhem op.[6]

Bandleden[bewerken]

Vocals Keyboard Gitaar
Bas gitaar Drums Slagwerk
Overige muzikanten  
 

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Santana 08-1969 14-02-1970 16 6
Abraxas 09-1970 14-11-1970 9 42
Santana 3 09-1971 06-11-1971 6 10
Caravanserai 10-1972 11-11-1972 7 7
Welcome 11-1973 -
Greatest hits 07-1974 07-09-1974 19 9 Verzamelalbum
Borboletta 10-1974 09-11-1974 27 12
Lotus 1975 13-12-1975 37 6 Livealbum
Amigos 03-1976 03-04-1976 8 24
Festival 12-1976 25-12-1976 13 10
Moonflower 10-1977 29-10-1977 2 42 Livealbum
25 Santana greats 1978 15-17-1978 5 19 Verzamelalbum
Inner secrets 10-1978 28-10-1978 8 19
Marathon 09-1979 20-10-1979 20 8
Zebop! 04-1981 11-04-1981 13 11
Shango 08-1982 28-08-1982 9 10
Beyond appearances 02-1985 16-03-1985 18 9
Freedom 02-1987 28-02-1987 51 5
Viva Santana! 10-1988 - Verzamelalbum
Spirits dancing in the flesh 04-06-1990 23-06-1990 72 4
The very best of Santana 1990 08-12-1990 20 20 Verzamelalbum
Milagro 05-05-1992 09-05-1992 58 4
The very best of Santana 1992 26-12-1992 42 12 Verzamelalbum
Sacred fire 02-11-1993 - Livealbum
Live at the Fillmore 1968 11-03-1997 - Livealbum
The ultimate collection 1997 27-12-1997 5 32 Verzamelalbum
The best of Santana 31-03-1998 - Verzamelalbum
Supernatural 06-1999 03-07-1999 1(6wk) 115
Santana Live 2000 - Livealbum
Shaman 2002 26-10-2002 3 33
The essential Santana 22-10-2002 - Verzamelalbum
Ceremony 16-12-2003 -
All that I am 28-10-2005 05-11-2005 20 17
Ultimate Santana 19-10-2007 27-10-2007 68 3 Verzamelalbum
Guitar heaven - The greatest guitar classics of all time 17-09-2010 25-09-2010 24 4 Verzamelalbum
Shape shifter 11-05-2012 19-05-2012 63 3
Corazón 6-05-2014
Album met hitnotering(en)
in de Vlaamse Ultratop 200 albums
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Supernatural 1999 05-02-2000 2 35
The ultimate collection 1997 25-03-2000 8 19 Verzamelalbum
Shaman 2002 02-11-2002 34 6
All that I am 2005 12-11-2005 52 5
Ultimate Santana 2007 03-11-2007 5 19 Verzamelalbum
Guitar heaven - The greatest guitar classics of all time 2010 25-09-2010 17 7 Verzamelalbum
Shape shifter 2012 19-05-2012 82 5*

Singles[bewerken]

Single met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Jingo (Jin-go-lo-ba) 1969 03-01-1970 4 12 Nr. 4 in de Single Top 100
Evil ways 1970 07-03-1970 20 5 Nr. 13 in de Single Top 100
Soul sacrifice (Part 1) 1970 31-10-1970 24 5 Nr. 16 in de Single Top 100
Black magic woman 1970 12-12-1970 tip7 -
Oye como va 1970 08-05-1971 27 4 Nr. 16 in de Single Top 100
Everybody's everything 1971 06-11-1971 28 3 Nr. 20 in de Single Top 100
Samba pa ti 1973 17-11-1973 11 10 Nr. 11 in de Single Top 100
Song of the wind 1974 24-08-1974 tip9 -
Let the children play 1977 09-04-1977 tip8 -
She's not there 1977 14-01-1978 2 15 Nr. 3 in de Single Top 100
I'll be waiting 1978 27-05-1978 11 7 Nr. 18 in de Single Top 100 / Alarmschijf
Europa (Earth's cry, heaven's smile) 1978 12-08-1978 tip17 - Nr. 29 in de Single Top 100
Well all right 1978 02-12-1978 22 6 Nr. 16 in de Single Top 100
Hold on 1982 04-09-1982 14 6 Nr. 22 in de Single Top 100 / Alarmschijf
Say it again 1985 30-03-1985 38 3 Nr. 33 in de Single Top 100
Smooth 1999 02-10-1999 tip2 - met Rob Thomas /
Nr. 40 in de Single Top 100
Maria Maria 2000 18-03-2000 2 15 met The Product G&B /
Nr. 2 in de Single Top 100 / Alarmschijf
Smooth 2000 17-06-2000 37 2 met Rob Thomas /
Nr. 69 in de Single Top 100
Corazón espinado 2000 - met Maná /
Nr. 89 in de Single Top 100
The game of love 2002 02-11-2002 23 4 met Michelle Branch /
Nr. 40 in de Single Top 100
Just feel better 2005 19-11-2005 33 3 met Steven Tyler /
Nr. 58 in de Single Top 100
Cry baby cry 2006 29-04-2006 tip6 - met Sean Paul & Joss Stone /
Nr. 63 in de Single Top 100
Into the night 2007 13-10-2007 tip11 - met Chad Kroeger
Dar um jeito (We will find a way) 2014 24-05-2014 tip17 - met Wyclef, Avicii & Alexandre Pires
Single met hitnotering(en)
in de Vlaamse Ultratop 50
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Black magic woman 1971 - Nr. 27 in de Radio 2 Top 30
Everybody's everything 1971 - Nr. 23 in de Radio 2 Top 30
She's not there 1978 - Nr. 8 in de Radio 2 Top 30
I'll be waiting 1978 - Nr. 19 in de Radio 2 Top 30
Well all right 1978 - Nr. 21 in de Radio 2 Top 30
Hold on 1982 - Nr. 19 in de Radio 2 Top 30
Say it again 1985 - Nr. 15 in de Radio 2 Top 30
Smooth 1999 11-03-2000 30 6 met Rob Thomas /
Nr. 30 in de Radio 2 Top 30
Maria Maria 1999 29-04-2000 6 16 met The Product G&B /
Nr. 6 in de Radio 2 Top 30
Corazón espinado 2000 19-08-2000 tip12 - met Maná
The game of love 2002 19-10-2002 tip2 - met Michelle Branch
Into the night 2007 20-10-2007 24 10 met Chad Kroeger
While my guitar gently weeps 2010 02-10-2010 50 1 met India.Arie & Yo-Yo Ma
Dar um jeito (We will find a way) 2014 17-05-2014 tip64* met Wyclef, Avicii & Alexandre Pires

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer met notering(en)
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13
Black magic woman 270 378 603 348 370 455 439 422 703 464 232 253 388 390 440
Europa (Earth's cry heaven's smile) - 976 522 738 904 952 817 922 841 836 799 802 995 926 936
Jingo (jin-go-lo-ba) 1453 - 1757 1874 1343 1868 1783 - - - 1883 1830 - - -
Oye como va 1174 1283 1247 1416 1644 1413 1437 1569 1691 1536 1306 1280 1510 1605 1709
Samba pa ti 127 150 153 176 188 177 182 184 257 182 161 154 221 276 295
She's not there 188 251 235 219 385 370 315 237 473 321 202 206 334 335 312

Dvd's[bewerken]

Dvd's met hitnoteringen in de Nederlandse Music Top 30 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
 Hoogste 
positie
 Aantal 
weken
 Opmerkingen 
Supernatural live 2002 16-03-2002 3 29
Greatest hits - Live at Montreux 2011 2012 25-02-2012 12 15
Live at Montreux 2011 - Invitation to illumination 2013 31-08-2013 13 2 met McLaughlin
Corazón - Live from México - Live if to believe it 2014 13-09-2014 4 2*

Overige singles[bewerken]

  • 1969 Persuasion
  • 1969 Jingo
  • 1970 Evil Ways
  • 1970 Black Magic Woman
  • 1970 Oye como va
  • 1970 Samba pa ti
  • 1970 Se a cabo
  • 1971 Oye Como Va
  • 1971 Everybody's Everything
  • 1972 No One To Depend On
  • 1973 Look Up (To See What's Coming Down)
  • 1973 Samba de Sausalito
  • 1973 When I Look Into Your Eyes
  • 1974 Samba Pa Ti
  • 1974 Practice What You Preach
  • 1975 Mirage
  • 1975 Give And Take
  • 1976 Europa (Earth's Cry, Heaven's Smile)
  • 1976 Let It Shine
  • 1976 Dance Sister Dance (Baila Mi Hermana)
  • 1977 Revelations
  • 1977 Let The Children Play
  • 1977 She's Not There
  • 1978 Black Magic Woman (live)
  • 1978 I'll Be Waiting
  • 1978 Well All Right
  • 1978 Stormy
  • 1979 One Chain (Don't Make No Prison)
  • 1979 You Know That I Love You
  • 1980 All I Ever Wanted
  • 1980 Aqua Marine
  • 1981 Winning
  • 1981 Changes
  • 1981 The Sensitive Kind
  • 1982 Searchin'
  • 1982 Hold On
  • 1982 Nowhere To Run
  • 1985 Say It Again
  • 1985 I'm The One Who Loves You
  • 1985 How Long
  • 1987 Praise
  • 1987 Vera Cruz
  • 1990 Gypsy Woman
  • 1998 To Zion (Lauryn Hill featuring Carlos Santana)
  • 1999 Smooth (featuring Rob Thomas)
  • 1999 Maria Maria (featuring Product G&B and Wyclef Jean)
  • 2001 Dirty Dancin' (Product G&B featuring Carlos Santana)
  • 2002 Corazón espinado (featuring Maná)
  • 2002 Put Your Lights On (featuring Everlast)
  • 2002 The Game of Love (featuring Michelle Branch)
  • 2003 Nothing At All (featuring Musiq)
  • 2003 Why Don't You And I (featuring Alex Band)
  • 2005 Just Feel Better (featuring Steven Tyler)
  • 2006 Cry Baby Cry (featuring Joss Stone & Sean Paul)
  • 2006 Illegal (Shakira featuring Carlos Santana)
  • 2007 No Llores (Gloria Estefan featuring Carlos Santana)
  • 2007 Into the Night (featuring Chad Kroeger)

Prijzen en erelijsten[bewerken]

Grammy Awards[bewerken]

  • 1988 Best Rock Instrumental Performance (Blues For Salvador)
  • 1999 Record Of The Year (Smooth; featuring Rob Thomas)
  • 1999 Album Of The Year (Supernatural)
  • 1999 Song Of The Year (Smooth; featuring Rob Thomas)
  • 1999 Best Pop Performance By A Duo Or Group With Vocal (Maria Maria)
  • 1999 Best Pop Collaboration With Vocals (Smooth; featuring Rob Thomas)
  • 1999 Best Pop Instrumental Performance (El Farol)
  • 1999 Best Rock Performance By A Duo Or Group With Vocal (Put Your Lights On; featuring Everlast)
  • 1999 Best Rock Instrumental Performance (The Calling; featuring Eric Clapton)
  • 1999 Best Rock Album (Supernatural)
  • 2002 Best Pop Collaboration With Vocals (The Game Of Love; featuring Michelle Branch)

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties