Saskia Uylenburgh

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Saskia (van) Uylenburgh (Leeuwarden, 2 augustus 1612 - Amsterdam, 14 juni 1642) was de grote liefde van de schilder Rembrandt van Rijn. Het paar kreeg vier kinderen, waarvan drie kort na de geboorte stierven. Slechts het jongste kind, Titus, bleef in leven.

Saskia van Uylenburgh werd geboren te Leeuwarden, als dochter van de jurist Rombertus van Uylenburgh en Sjoukje Ozinga. Ze was de jongste van acht kinderen uit een gegoede familie. Haar vader werd in 1584 burgemeester van Leeuwarden, tevens afgevaardigde van de provincie Friesland. Hij was in 1584 uitgenodigd in Delft voor overleg bij Willem de Zwijger, die na de maaltijd door Balthasar Gerards werd vermoord. Toen Saskia zeven was, stierf haar moeder, en in 1624 overleed ook haar vader. Zo was ze op haar twaalfde wees. Ze werd met haar broertje Geert en zusje Titia opgenomen in het gezin van haar oudere zuster Hiskje van Uylenburgh in Sint Annaparochie.

Via haar neef, de Amsterdamse kunsthandelaar Hendrick Uylenburgh, leerde ze in Amsterdam de schilder Rembrandt kennen, die toentertijd werkzaam was op het atelier van Hendrick. Op 8 juni 1633 verloofden Saskia en Rembrandt zich. Rembrandt maakte drie dagen na deze verloving zijn bekende tekening in zilverstift van Saskia met een hoed en bloem. Op 10 juni 1634 tekende Rembrandt het ondertrouw-register van de Oude Kerk te Amsterdam. Voor Saskia tekende haar aangetrouwde neef dominee Sylvius. De bruiloft vond plaats op 22 juni 1634 te Sint Annaparochie. Saskia hielp haar zwager, Johannes Maccovius een Poolse hoogleraar aan de Universiteit van Franeker, nadat zijn vrouw was overleden.

In 1635 werd Saskia voor het eerst zwanger. Hun zoon Rombertus stierf in 1636, twee maanden na de geboorte. In 1638 stierf ook het tweede kind, de dochter Cornelia, enkele weken na de geboorte. In 1640 stierf het derde kind en 1641 werd Titus geboren. Deze zoon van Rembrandt en Saskia zou een belangrijke plaats innemen in het leven van Rembrandt.

Saskia stierf in 1642 op 29-jarige leeftijd, vermoedelijk aan tuberculose. Ze werd begraven in de Oude Kerk te Amsterdam. Rembrandt, die zojuist de Nachtwacht had voltooid, richtte zich na haar dood tien jaar lang op etsen en tekeningen.