Satyagraha

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Satyagraha (Sanskriet: सत्याग्रह satyāgraha) is een filosofie en grondbeginsel ontwikkeld door Mahatma Gandhi, die verband houdt met geweldloze protesten of burgerlijke protesten. Gandhi gebruikte de filosofie tijdens zijn strijd voor een onafhankelijk India en eerder in Zuid-Afrika. Het speelde onder andere een belangrijke rol tijdens de zoutmars, die volgens Gandhi geweldloos moest verlopen. Burgerlijke ongehoorzaamheid en boycots moesten de voornaamste wapens van zijn protestacties vormen.

De term is een samentrekking van satya (Sanskriet voor "waarheid") en Agraha (Sanskriet voor "vasthouden aan"). Satyagraha berust op een aantal basisprincipes:

  1. Geweldloosheid (ahimsa)
  2. Waarheid — waaronder eerlijkheid.
  3. Geen diefstal
  4. Kuisheid
  5. Geen bezittingen
  6. Lichamelijke arbeid
  7. Controle over het verhemelte (uitkijken met wat men zegt)
  8. Geen angst
  9. Gelijk respect voor alle religies
  10. Economische strategieën zoals boycots.
  11. Vrijheid van onaanraakbaarheid.

Onder anderen Nelson Mandela en Martin Luther King lieten zich door Satyagraha inspireren. [1][2]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. http://www.britannica.com/EBchecked/topic/525247/satyagraha "Gandhi’s satyagraha became a major tool in the Indian struggle against British imperialism and has since been adopted by protest groups in other countries." Date accessed: 14 september 2010.
  2. http://www.questia.com/PM.qst?a=o&d=9165422 "In this respect Satyagraha or non-violent resistance, as conceived by Gandhi, has an important lesson for pacifists and war-resisters of the West. Western pacifists have so far proved ineffective because they have thought that war can be resisted by mere propaganda, conscientious objection, and organization for settling disputes." Date accessed: 14 september 2010.