Sauroposeidon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sauroposeidon
Status: Uitgestorven, als fossiel bekend
Sauroposeidon dinosaur.svg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Superorde: Dinosauria (Dinosauriërs)
Orde: Saurischia
Onderorde: Sauropodomorpha
Infraorde: Sauropoda
Geslacht
Sauroposeidon
Wedel, Cifelli & Sanders, 2000
Typesoort
Sauroposeidon proteles
Soort
  • Sauroposeidon proteles
Afbeeldingen Sauroposeidon op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Sauroposeidon op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Reptielen

Sauroposeidon (aardbevingsgodhagedis, naar de Griekse god Poseidon) is een geslacht van sauropode dinosauriërs dat behoort tot de groep van de Titanosauriformes. Sauroposeidon leefde in het Vroege Krijt, 110 miljoen jaar geleden (Albien), in Noord-Amerika. De enige bekende soort is de typesoort Sauroposeidon proteles.

Vondst en naamgeving[bewerken]

De vindplaats van Sauroposeidon in het zuidoostelijke deel van Atoka County

Het holotype OMNH 53062 werd in mei 1994 door Dr. Richard Cifelli en een team van het Oklahoma Museum of Natural History gevonden in Atoka County in Oklahoma. De vondst bestond uit vier aaneengesloten nekwervels, de vijfde tot en met de achtste (vanaf de kop) en een cervicale rib. De wervels werden gevonden in een laag kleigesteente die 110 miljoen jaar geleden ontstond. Dit plaatst Sauroposeidon in het onder-krijt, meer bepaald tussen het Aptien en het Albien. Oorspronkelijk dacht men, vanwege het grote ouderdom en de ongewone grootte, dat het fossiele boomstammen waren.

De botten werden dus opgeslagen tot Dr. Cifelli ze in 1999 aan een afstuderende student, Mathew Wedel, gaf om ze te bestuderen als onderdeel van een project. Nadat ze de ware aard van de vondst hadden ontdekt, gaven ze een persbericht af in oktober 1999, gevolgd door een officiële publicatie van hun ontdekking in Journal of Vertebrate Paleontology.

Beschrijving[bewerken]

Vergelijking van de grootte van Sauroposeidon met die van een mens. De botten die zichtbaar zijn in het dier zijn de resten die er van Sauroposeidon gevonden zijn.

Sauroposeidon werd zo'n 28 meter lang, woog rond de vijftig ton en werd ongeveer achttien meter hoog, zo hoog als een flatgebouw van zes verdiepingen. Zijn dieet bestond uit planten. Sauroposeidon leefde waarschijnlijk in kudden.

De afmetingen van de nekwervels van Sauroposeidon, samen waren ze ruim vier meter lang, laten zien dat de nek ongeveer een derde langer was (maar slechts een zesde breder) dan bij zijn verwant Brachiosaurus. Eén van de halswervels van het holotype, vermoedelijk de achtste, is met 140 centimeter de langste die van enig dier bekend is. Ze waren extreem gepneumatiseerd, dat wil zeggen: gevuld met luchtholten. Zo'n 90% van de wervel was lucht en de botwanden zijn op sommige plaatsen niet dikker dan 0,6 mm. De luchtholten waren vermoedelijk weer verbonden met een systeem van luchtzakken. De nek was zo een lichte constructie en kon ook dienen voor koeling: een zo groot dier liep steeds het gevaar van oververhitting. De maximale hoogte waarop de kop geheven kon worden is niet helemaal zeker omdat die afhankelijk is van de onderlinge bewegelijkheid van de wervels; deze is niet goed bekend. Sommige geleerden schatten die op een maximale zes graden per wervel; in dat geval was de hoogte slechts een 14 meter.

Etymologie[bewerken]

De geslachtsnaam verwijst naar het Griekse woord sauros, hier in de betekenis van "hagedis", en Poseidon, de Griekse zeegod die wordt geassocieerd met aardbevingen. De soortaanduiding proteles betekent "vervolmaakt voor het einde", een verwijzing naar het feit dat alle Noord-Amerikaanse sauropoden in het Midden-Krijt vermoedelijk uitstierven.

Fylogenie[bewerken]

Sauroposeidon werd eerst in de Brachiosauridae geplaatst maar latere ontdekkingen maken het waarschijnlijker dat hij een lid was van de Titanosauria.

In de populaire cultuur[bewerken]

Sauroposeidon is een van de zes dinosauriërs die werden gebruikt in de miniserie Clash of the Dinosaurs van Discovery Channel.

Bronnen

Literatuur