Scandinavisch model

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het Scandinavische model verwijst naar de economische en sociale modellen van de Scandinavische landen (Denemarken, Groenland, Faröer, IJsland, Noorwegen, Zweden en Finland). Deze bijzondere aanpassing van de gemengde markteconomie wordt gekenmerkt door welvarende landen (in vergelijking met andere ontwikkelde landen), die specifiek zijn gericht op het verbeteren van de individuele autonomie, het waarborgen van de universele beschikbaarheid van de fundamentele mensenrechten en de stabilisering van de economie. Het onderscheidt zich van andere welvarende landen met dezelfde doelen door de nadruk op het maximaliseren van de arbeidsparticipatie, de bevordering van gendergelijkheid, egalitaire en uitgebreide uitkeringen, grote omvang van de herverdeling, en liberale gebruik van expansief fiscaal beleid.[1] Het Scandinavische model is echter niet één enkel model met specifieke componenten of voorschriften; elk van de Scandinavische landen heeft zijn eigen economische en sociale modellen, soms met grote verschillen ten opzichte van de buren.

In de Index of Economic Freedom 2008 van de Wall Street Journal en de Heritage Foundation, is Denemarken 11de van 162 economisch meest vrije landen (4de van Europa), IJsland 14de, Finland 16de, en Zweden is 27ste.

Zie ook[bewerken]

Referenties[bewerken]

  1. Esping-Andersen, G. (1991). The three worlds of welfare capitalism. Princeton, NJ: Princeton University Press.

Externe link[bewerken]