Homoseksuele prostitutie

Homoseksuele prostitutie is het tegen betaling ter beschikking stellen van het lichaam van een man voor het seksuele genot van een andere man. Een jongen of man die tegen betaling met mannen seks heeft, wordt 'mannelijke prostitué' (met één e), 'sekswerker', 'businessboy' of 'escortboy' (of gewoon 'escort') genoemd, of pejoratief 'schandknaap', 'hoerenjongen', 'jongenshoer' of 'broodpoot'.

Geschiedenis

Mannelijke prostitutie komt in alle ontwikkelde culturen voor. 'Tempelprostitutie', de verkoop van seksuele gunsten door vrouwen of mannen in een heiligdom, komt onder meer in de Bijbel voor en wordt daarin afgekeurd. In de strikte standenmaatschappij van vroeger werd het als een gruwel gezien wanneer een vrije man zijn lichaam te koop aanbood. In het oude Griekenland waren homoseksuele prostitués slaven of vrijgelatenen; een vrije man of vrouw die zijn of haar lichaam verkocht kon de burgerrechten verliezen. Zowel de Griekse als de Romeinse wereld kenden homobordelen. In de middeleeuwse islamitische wereld werd jongensprostitutie als een zonde gezien, maar het verschijnsel werd wel getolereerd. Alleen sociaal minderen (jongens of slaven) mochten zich verkopen. De Indiase 'hijra' was een vrouwelijk aandoende of lichamelijk interseksuele jongen. Ook in Japan is homoseksuele prostitutie in het verleden gedocumenteerd, voor de zeventiende eeuw, dezelfde tijd als waarin het in de Verenigde Staten gedocumenteerd is.

West-Europa

In West-Europa werd homoseksueel verkeer vanaf de 13e eeuw hoe langer hoe sterker veroordeeld. Niet vanwege het leeftijdsverschil, maar omdat het een vorm van homoseksualiteit was. Seksueel verkeer tussen mannen, ongeacht hun leeftijd en ongeacht eventuele commerciële aspecten, kon in Nederland leiden tot de doodstraf voor beide partners.

Vanaf de 19e eeuw leidde de ontwikkeling van de geesteswetenschappen tot wetgeving ter bescherming van kinderen, zodat seksuele activiteiten tussen een jongen en een man illegaal werden of bleven ter bescherming van de eerste. In 1911 werd in Nederland het wetsartikel 248-bis ingevoerd, dat seksueel contact tussen meerderjarigen (destijds 21 jaar of ouder) met personen van hetzelfde geslacht tussen 16 en 21 verbood. Dit verbod gold zowel voor mannen als vrouwen, al werd het in de praktijk vrijwel alleen tegen mannen toegepast. Een onbedoeld gevolg van dit artikel was een toename van homoseksuele prostitutie door 16- tot 21-jarigen, omdat het door mogelijke chantage veel lucratiever werd om seks voor geld aan te bieden. Pas in 1971 werden de leeftijdsgrenzen voor homo- en heteroseksueel contact gelijkgetrokken, naar 16 jaar. Voor prostitutie en pornografie werden de leeftijdsgrenzen in 1999 verhoogd naar 18 jaar.

Oorzaken

De belangrijkste oorzaak van prostitutie is de seksuele behoefte van mannen, die er geld voor overhebben om deze behoefte te bevredigen. Soms betreft het homoseksuele mannen die een kick krijgen van betaalde seks; vaak speelt ook het gemak of de anonimiteit een rol. Mede door het maatschappelijke oordeel zijn er in verhouding minder mannelijke prostitués dan vrouwelijke. Daardoor levert prostitutie door mannen in korte tijd veel geld op; mannelijke sekswerkers kunnen gemakkelijk 75-125 euro per uur rekenen, en in een homobordeel kost een vrijpartij nog beduidend meer. Mannelijke prostitutie is minder georganiseerd dan vrouwelijke, met als gevolg dat er weinig 'pooiers' zijn: mannelijke prostitués hoeven dus niet vaak iets aan 'exploitanten' af te dragen.

Tule

Veel prostitués zijn homo- of biseksueel, maar dat is niet altijd het geval. Zeker in vroeger tijd, toen seksueel contact tussen ongetrouwde mannen en vrouwen taboe was, zochten sommige mannen seksuele bevrediging door andere mannen, waarbij tevens een financiële vergoeding gevraagd werd. Voor die heteroseksuele prostitués bestond een naam, zij werden 'tule' genoemd. Deze term werd vooral tussen circa 1930 en 1960 in Nederland gebruikt.

Contacten

Vanouds werden contacten gelegd op bij ingewijden bekende plaatsen, zoals stedelijke bosschages. Er bestaan veel van dit soort ontmoetingsplaatsen in Nederland en daarbuiten. Ook sekstoeristen naar landen als Marokko, Tunesië, de Filipijnen en Thailand vinden daar vaak prostitués. Maar tegenwoordig worden de meeste contacten gelegd via internet; daarbij wordt veel gebruik gemaakt van speciale homo-prostitutiewebsites.

Risico's

Betaald seksueel contact hebben is niet zonder risico:

• Er bestaat het risico op besmetting met geslachtsziekten, zoals hiv;
• Klanten zouden eventuele bizarre voorkeuren op een prostitué kunnen uitleven;
• De klant kan anderzijds ook gechanteerd worden en door de prostitué worden bedreigd of bedrogen;
• De klant of de prostitué kan betrapt worden door bekenden en daarmee zijn gezicht verliezen;
• De seksuele activiteiten kunnen een negatieve invloed hebben op de psychische gesteldheid en het seksleven van een (jeugdige) prostitué.

Enkele studies

• Bartels, Thijs, & Jos Versteegen: Homo-encyclopedie van Nederland. Amsterdam, 2005. ISBN 90-414-0566-6
• Beth, Raphael: Persoonlijkheidsprofielen van Jongens in de Prostitutie. Amsterdam 1994. UBVU
• Bullinga, Marcel: Van de liefde kun je niet leven. Interviews met hoeren en hoerenjongens. Nijmegen, 1982. ISBN 90-70536-61-7
• Dynes, Wayne R., (red.): Encyclopedia of Homosexuality. Chicago: 1990. Deel 2. ISBN 1-55862-147-4
• Gelder, Paul van: On the game = Bisnisjongens. Met foto's van Rob Philip. Deventer, 2006. ISBN 978-90-810335-1-0
• Gelder, Paul van: Tussen bisnis en taboe. Amsterdam, 1995. ISBN 90-5589-030-8
• Poel, Sari van der: In de bisnis : professionele jongensprostitutie in Amsterdam. Proefschrift. Arnhem, 1991. ISBN 90-6000-863-4
• Revenin, Régis: Homosexualité et prostitution masculines à Paris 1870-1918. Parijs, 2005. ISBN 2-7475-8639-1

Zie ook

• Prostitutie