Scharlakenslang
| Scharlakenslang IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2007) |
|||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
| Soort | |||||||||||||||
| Cemophora coccinea (Blumenbach, 1788) |
|||||||||||||||
 Afbeeldingen Scharlakenslang
|
|||||||||||||||
Scharlakenslang op  Wikispecies
|
|||||||||||||||
|
|||||||||||||||
De scharlakenslang (Cemophora coccinea) is een niet-giftige slang uit de familie gladde slangen (Colubridae).
[bewerken] Beschrijving
Deze soort heeft prachtige kleuren; een overwegend scharlakenrode kleur op de bovenzijde met gele tot witte dwarsbanden die zwartomrand zijn. De zwartomrande band in de nek is vaak geler tot oranje gekleurd. Andere kenmerken zijn de kleine ogen en kop zonder sterke vergroting bij de kaken zoals veel andere slangen. Er is enige gelijkenis met de giftige harlekijnkoraalslang (Micrurus fulvius), maar de scharlakenslang imiteert de kleuren en is zelf niet giftig, dit wordt ook wel mimicry genoemd. Een duidelijk onderscheid is de zwarte snuitpunt van de koraalslang, de scharlakenslang heeft een rode snuit.
[bewerken] Algemeen
De scharlakenslang blijft vrij klein; de maximale lengte is ongeveer 85 centimeter en deze slang leeft ondergronds en graaft holen of ligt onder rottende houthopen, net onder de strooisellaag of onder boomwortels. Het voedsel bestaat voornamelijk uit de eieren van andere reptielen, zoals slangen en hagedissen, maar ook hagedissen zelf, kleine slangen en knaagdieren worden gegeten. De scharlakenslang is endemisch in de Verenigde Staten en komt voor in het zuidoosten van het land. De habitat bestaat uit zanderige en vaak rotsachtige open gebieden waar gegraven kan worden. Vaak wordt deze soort in verstuivingen, zandheuvels en naaldbossen aangetroffen. De scharlakenslang is eierleggend, een legsel bestaat uit 3 tot 8 eitjes, de juvenielen zijn na uitkomen ongeveer 15 centimeter lang.
Bronnen, noten en/of referenties
|
