Scherzo
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Scherzo (lett.: scherts, uit het Italiaans) is historisch de opvolger van het menuet. Vanaf de werken van Beethoven is het scherzo een standaard deel in een symfonie, sonate of strijkkwartet. Het menuet, driekwartsmaat in gematigd tempo, was bij uitstek de dans van en het symbool voor de adel. De vervanging ervan na de Franse Revolutie door het veel snellere scherzo, vaak presto, kan worden gezien als een politiek-kritische kunstdaad. In de romantiek groeide het scherzo uit tot zelfstandig muziekgenre, bijvoorbeeld Chopin, 4 Scherzo's.
Een kort scherzo noemt men een scherzino of scherzetto.
[bewerken] Zie ook
|
Geplaatst op:
28-03-2007 |
Dit artikel is een beginnetje over muziek. U wordt uitgenodigd op bewerken te klikken om uw kennis aan dit artikel toe te voegen. |