Schijftongkikker
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Schijftongkikker IUCN-status: Veilig[1] |
|||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Soort | |||||||||||||
| Discoglossus pictus Otth, 1837 |
De schijftongkikker (Discoglossus pictus) is een waterminnende kikker uit de familie Alytidae. Deze soort wordt soms ook tijgerpad genoemd, maar dat is een verouderde naam.
Inhoud |
[bewerken] Algemeen
De schijftongkikker is erg grofgebouwd als een pad, maar blijft altijd in de buurt van water en komt er niet graag uit; behalve tijdens de schemering als er gejaagd wordt op kleine ongewervelden. Alleen als het bewolkt is jaagt deze soort ook wel eens overdag. Het biotoop bestaat uit zeer vochtige gebieden zoals moerassen en stroompjes in bossen en heide. De kikker kan ook in brak en zelfs zout zeewater leven in onderlopende duingebieden. De maximale lengte is 8 centimeter en de schijftongkikker komt voor in zuidelijk Frankrijk, Portugal, Spanje, Malta, Sicilië en Noord-Afrika. Op het Iberisch schiereiland is de soort echter door de mens geïntroduceerd.
[bewerken] Beschrijving
De schijftongkikker heeft een wat ronder lichaam en een kortere kop dan andere kikkers, maar kan goed springen met de grote achterpoten. De meeste exemplaren hebben bruine of groene kleuren die een luipaard-achtige tekening hebben; zeer dun wit-omzoomde donkere vlekken maar ook komen heel donkere exemplaren voor die donkerbruin tot zwart zijn. Verder hebben schijftongkikkers oranje strepen op de flank vlak achter de paratoïden, op de poten en boven de ogen. Het voedsel bestaat uit insecten, slakken, spinnen en wormen, ook andere kleine ongewervelden worden gegeten.
[bewerken] Externe links
Bronnen, noten en/of referenties:
- Amphibiaweb
- AMNH Geconsulteerd 3 augustus 2008
 |
Meer afbeeldingen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden in de categorie Discoglossus pictus van Wikimedia Commons. |
